Με μια δυσάρεστη έκπληξη ήρθαν αντιμέτωποι οι υπεύθυνοι της έκθεσης σύγχρονης κυπριακής τέχνης «Casts of an Island» και περίοικοι στο Καρνάγιο της Λεμεσού αντικρίζοντας κατεστραμμένο το έργο του Πανίκου Τεμπριώτη «Προσοχή, επικίνδυνο κτήριο», που δέσποζε στο εξωτερικό της Αποθήκης Χαρουπιών.
H εντυπωσιακή, μεγάλης κλίμακας εγκατάσταση που αναπαριστά έναν ημιτελή Παρθενώνα υπό κατασκευή, δεν γλίτωσε από τα ακραία καιρικά φαινόμενα του περασμένου Σαββάτου. Η καταιγίδα και οι σφοδροί άνεμοι που σάρωσαν την περιοχή μετέτρεψαν το έργο (ξύλο, σίδερο, τσιμέντο 750×500 εκ.) σε συντρίμμια.

Ο τίτλος του έργου, που απεικονιζόταν ως πινακίδα στα ελληνικά, τα αγγλικά και τα τουρκικά, αποδείχτηκε προφητικός καθώς υποδείκνυε την ανάγκη επιφυλακής, όπως εκεί όπου γίνονται εργασίες σε δημόσιο χώρο. Παράλληλα, με την κατασκευαστική του διαδικασία να φαντάζει ως να είναι εν εξελίξει, έμοιαζε να εκφράζει ταυτόχρονα και το άπιαστο της εκπλήρωσής του.
Αυτός είναι και ο λόγος που, παρά την πίκρα του από την καταστροφή του έργου, ο δημιουργός του δεν απογοητεύτηκε οικτρά. «Το βλέπω ως μια φυσική εξέλιξη: το όνειρο που δεν πραγματοποιήθηκε και τελικά κατέρρευσε. Και στην κυριολεξία» λέει στον «Φ» ο Πανίκος Τεμπριώτης.

Μάλιστα, σύμφωνα με τον ίδιο, αυτό συνέβη και σε μια καλή συγκυρία σχετικά με την υπόλοιπη έκθεση, αφού οδεύει προς το τέλος της (σ.σ. θα διαρκέσει μέχρι την 1η Δεκεμβρίου). «Μοιάζει να κλείνει ο κύκλος ‘ιδανικά’, δίνοντας και τον απαραίτητο χρόνο για να επεξεργαστεί κανείς και τη διάσταση αυτή. Ούτε μελετημένο να ήταν» λέει ο εικαστικός. «Αρχικά, όταν μου έστειλαν τις πρώτες φωτογραφίες σφίχτηκε η καρδιά μου, αλλά στη συνέχεια το σκέφτηκα λιγάκι και διέκρινα και τη θετική πτυχή της εξέλιξης».
Όπως αποκαλύπτει μάλιστα ο ίδιος, στα πρώτα στάδια του σχεδιασμού του έργου είχε περάσει από το μυαλό του η ιδέα να κάνει τον Παρθενώνα να μοιάζει ερειπωμένος: ένα εντελώς κατεστραμμένο όνειρο, ένα σύμβολο που κατέρρευσε. «Και δες που η φύση ή το σύμπαν- όπως θέλεις πέσ’ το- έκανε το βήμα και ολοκλήρωσε το έργο» σημειώνει.
Όταν έστηνε τελικά το έργο, στόχος του Πανίκου Τεμπριώτη ήταν κάποιος από μια απόσταση να διακρίνει στο ομοίωμα την αισθητική, το μεγαλείο και την αρχιτεκτονική του Παρθενώνα και πλησιάζοντας να ανακαλύπτει ότι πρόκειται τελικά για ένα ερείπιο, ένα μνημείο υπό κατάρρευση. Συνεπώς, τον ενδιέφερε ιδιαίτερα εξαρχής αυτή η διπλή ανάγνωση. Έτσι, η φύση με τη δική της παρέμβαση οδήγησε τα πράγματα στη λογική τους πορεία. «Κατά βάθος ήξερα ότι θα καταστρεφόταν. Είναι και μια λύτρωση» αναφέρει ο εικαστικός.
Επιπλέον, η εξέλιξη αυτή τον λύτρωσε από την άχαρη, μίζερη και συχνά επώδυνη διαδικασία της αποσυναρμολόγησης και περισυλλογής του έργου, μετά το πέρας της έκθεσης. «Είναι σαν να σου τραβούν το τσιρότο» λέει χαρακτηριστικά. «Ήταν άλλωστε κι ένα ζήτημα για μένα πού και πώς θα το φυλάξω.».
Από εκεί και πέρα, αρκετά από τα υλικά του έργου θα φυλαχτούν, σαν κομμάτια ενός παζλ που ίσως κάποτε ξαναστηθεί υπό διαφορετικό πλαίσιο. Τα σχέδια υπάρχουν και εύκολα μπορεί να εξασφαλίσει ο δημιουργός τα κομμάτια που λείπουν και να το ξαναστήσει κάποτε, αν χρειαστεί. Ο ίδιος δηλώνει ανοιχτός σε ιδέες και προτάσεις για μελλοντική αξιοποίηση του έργου, το οποίο ενδεχομένως να συμβολίζει το όνειρο της ένωσης, της ελευθερίας, της προκοπής, όμως ανάλογα με τις προσλαμβάνουσες του καθενός δημιουργεί διαφορετικούς συνειρμούς. Όπως πρέπει να συμβαίνει με τα σημαντικά έργα τέχνης.

* Η έκθεση «Casts of an Island» θα παραμείνει ανοικτή μέχρι και την 1η Δεκεμβρίου. Τετάρτη & Παρασκευή: 5-10μ.μ. Σάββατο: 11π.μ.- 2μ.μ., 5-10μ.μ.