Η ανθρωπότητα παρακολουθεί με τρόμο -κάτι που σίγουρα απολαμβάνει ο Αμερικανός Πλανητάρχης- τις αναγγελίες και τις εξαγγελίες του που κονταροχτυπιούνται με το Διεθνές Δίκαιο. Οι θέσεις του Προέδρου Ντόναλντ Τραμπ για τη Λωρίδα της Γάζας και τον πόλεμο της Ουκρανίας προκάλεσαν διπλωματικό «σεισμό», διότι με τη λογική του, όλα αγοράζονται και όλα πωλούνται.

Αποφάσισε ότι οι άμοιροι Παλαιστίνιοι θα φύγουν από τη Γάζα και θα μεταφερθούν στην Ιορδανία και την Αίγυπτο, ίσως και στη Σαουδική Αραβία, εάν το βασίλειο δεχθεί την πρόταση του Μπενιαμίν Νετανιάχου για τη δημιουργία ενός μεγάλου αλλά …υπερμοντέρνου καταυλισμού στην έρημο.

Ακόμα, συζήτησε ήδη με τον αυταρχικό πρόεδρο της Ρωσίας την επόμενη μέρα στην Ουκρανία, ερήμην της ηγεσίας και του λαού της και αποφάσισαν, όπως φαίνεται, ότι η Μόσχα θα φύγει οπωσδήποτε κερδισμένη από τις διαπραγματεύσεις. Η χώρα εισβολέας, θα κρατήσει την Κριμαία και τα περισσότερα εδάφη που κατέχει αυτή τη στιγμή. Ο Αμερικανός Πρόεδρος επιβραβεύει έτσι μία χώρα, που σκότωσε χιλιάδες ανθρώπους και προκάλεσε τεράστιες καταστροφές.

Οι πιο πάνω αποφάσεις δεν είναι μόνο απαράδεκτες, αλλά και παράνομες. Ο άνθρωπος αλλάζει σύνορα χωρίς να υπολογίζει κανένα και δημιουργεί καταστάσεις που όταν αποχωρήσει από την Προεδρία, θα προκαλέσουν νέους πολέμους.

Την ίδια στιγμή, σε ότι αφορά την Ουκρανία, αφήνει εκτεθειμένους τους Ευρωπαίους συμμάχους της Αμερικής, οι οποίοι συντάχθηκαν με τις βουλές της υπερδύναμης όταν ο τότε Πρόεδρος, ο άβουλος Τζο Μπάιντεν, αποφάσισε να αντιμετωπίσει τη Ρωσία στο ουκρανικό έδαφος. Ήταν απαίτηση του Λευκού Οίκου και οι Ευρωπαίοι, ως καλοί σύμμαχοι, ανταποκρίθηκαν…

Ταυτόχρονα, αθωώνει τον παραβάτη Πούτιν, και τον διασώζει. Διότι αν και υποτίθεται πως ηγείται μίας «μεγάλης δύναμης» δεν μπόρεσε σε τρία χρόνια να νικήσει τον πόλεμο που η ίδια προκάλεσε. Η αλήθεια είναι ότι αν ο κ. Τραμπ φυσήξει στη Ρωσία του Πούτιν, η πρώην κομμουνιστική χώρα θα σπάσει σε χίλια κομμάτια.

Η περίπτωση της Γάζας είναι ακόμα χειρότερη. Όπως και να δει κανείς την εικόνα που σχεδίασε ο κ. Τραμπ είναι απάνθρωπη. Και επαναλαμβάνω είναι και ακραία παράνομη σύμφωνα με όλους τους διεθνείς νόμους.

Όμως ο Αμερικανός Πρόεδρος βλέπει τα πράγματα διαφορετικά. Αποφάσισε ότι το Ισραήλ νίκησε τη Χαμάς και η Ρωσία την Ουκρανία, και σύμφωνα με τη «λογική» του οι ηττημένοι πρέπει να χάσουν στο έδαφος και οι νικητές να πάρουν όλα τα λάφυρα.

Η απαράδεκτη αυτή πρακτική προκάλεσε συναγερμό στη Λευκωσία, την Αθήνα, αλλά και τις Βρυξέλλες. Με βάση τις αποφάσεις του κ. Τραμπ για τη Γάζα και την Ουκρανία, η Κύπρος θα μπορούσε να είναι η τρίτη περίπτωση χώρας, που έχασε ένα πόλεμο, τον Ιούλιο του 1974, και θα πρέπει να απολέσει και τα κατεχόμενα, από την Τουρκία, εδάφη.

Τα έχουμε πει πολλές φορές, αλλά χρειάζεται να επαναλαμβανόμαστε. Ο κ. Τραμπ δεν πρέπει να χαρακτηρίζεται πια «ένας απρόβλεπτος άνθρωπος». Αυτό είναι μία καλή δικαιολογία για τον ίδιο. Πρέπει να αντιμετωπίζεται ως είναι, διότι αυτό επιθυμεί και ο ίδιος.

Είναι ο άνθρωπος, που σήμερα ηγείται της αμερικανικής υπερδύναμης, και που αρνείται να χάνει. Η φράση «αποφασίζει και διατάζει» είναι εικόνα και ομοίωση του. Μην ακούτε παραμύθια ότι επηρεάζεται από τους συνεργάτες του. Το ανάποδο συμβαίνει. Εκτός από την Προσωπάρχη του Λευκού Οίκου δεν πιστεύω ότι υπάρχει ούτε ένας, ούτε μία, που να τολμά να αμφισβητήσει τις αποφάσεις του. Υποθετικά μιλώντας…

Φανταστήκατε εάν έρθει μία μέρα, είτε επειδή τον έπεισε ο Ταγίπ Ερντογάν -που δεν νομίζω να έχει πλέον την οποιαδήποτε επιρροή στον κ. Τραμπ-, είτε επειδή έβλεπε τον χάρτη της Μεσογείου και έπεσε το μάτι του στην Κύπρο, και καλέσει τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, όποιος κι αν είναι, και του δηλώσει με τον γνωστό του …ευγενικό τρόπο, ότι το Κυπριακό κλείνει με αυτόν τον τρόπο…

Φανταστήκατε να τηλεφωνήσει στον Πρωθυπουργό της Ελλάδας (όποιος και αν είναι) και να του δηλώσει ότι τα νησιά του Αιγαίου βρίσκονται πιο κοντά στην Τουρκία, άρα και τα δικαιούται;

Οι οπαδοί του πανηγυρίζουν ειδικά με την απόφαση του για την Ουκρανία, επειδή νομίζουν ότι ο αυταρχικός Πούτιν τον έχει βάλει στην τσέπη του. Πρόκειται για ένα όχλο, που έχει μεγαλύτερη πίστη στον «Βλαδίμηρο» και στη Ρωσία, παρά στις δικές τους πατρίδες -δεν αναφέρομαι μόνο στους οπαδούς του στον ελληνικό χώρο. Άραγε, πως θα αντιδράσουν αν οι αποφάσεις του κ. Τραμπ αφορούν την Ελλάδα, την Κύπρο και τη χώρα του καθενός;

Δεν χρειάζεται κανείς να υποκύψει στον κ. Τραμπ. Ούτε επειδή το λέει αυτός πρέπει να υπακούσουν οι ηγέτες. Αυτό που χρειάζεται είναι η διόρθωση του λάθους με υπομονή και επιμονή και η χρησιμοποίηση ανθρώπων που έχουν επιρροή στον ίδιο. Υπάρχουν. Και στην Αθήνα και τη Λευκωσία τους γνωρίζουν…

ΥΣΤΕΡΟΓΡΑΦΟ Ι: Ο τέως πρόεδρος του Δημοκρατικού Συναγερμού (ΔΗΣΥ), Αβέρωφ Νεοφύτου, ζει το μύθο του. Βρέθηκε στα παλιά λημέρια της Νέας Υόρκης και άδραξε την ευκαιρία για να «αγγίξει» τα συναισθήματα των ψηφοφόρων στην Κύπρο. Ο πολιτικός που συγκινείται όταν βαδίζει ξανά στους χώρους του κολεγίου που φοίτησε, που περιπατεί στα …σοκάκια (τρόπος του λέγειν) της Νέας Υόρκης, συναντώντας τους παλιούς φίλους. Είπε πολλά και διάφορα ευρισκόμενος στην αμερικανική μεγαλούπολη. Γι’ αυτούς που τον πικράνανε -η εξής μία, δηλαδή, η αποκαλούμενη και «πατροκτόνος», Αννίτα Δημητρίου, που εσχάτως παίζει υπόγεια παιγνίδια, που την εκθέτουν. Για τον κ. Νεοφύτου ήταν και μία ευκαιρία να συναντήσει και χρηματοδότες για τη νέα προεκλογική του εκστρατεία, η οποία θα καταλήξει σε νέο πατατράκ και θα λουστεί από τη σημερινή πρόεδρο του ΔΗΣΥ τους χαρακτηρισμούς του «αποστάτη» που εκτόξευε εναντίον του σημερινού Προέδρου της Δημοκρατίας. Ένα συμπέρασμα της «μυθικής» επίσκεψης του τέως προέδρου στη Νέα Υόρκη, είναι ότι ο βασικός εχθρός είναι η κ. Δημητρίου, όχι ο συντοπίτης του Νίκος Χριστοδουλίδης. Οι ψηφοφόροι στο νησί θα ζήσουν μεγάλες στιγμές!

ΥΣΤΕΡΟΓΡΑΦΟ ΙΙ: Με ενδιαφέρον -μερικοί και με αγωνία- στο νησί, αλλά και στην Ελλάδα αναμένουν το βιβλίο του τέως Προέδρου της Δημοκρατίας Νίκου Αναστασιάδη με τίτλο «Ο Συκοφάντης», που αναφέρεται σε πρώην συνεργάτη του, ο οποίος έγραψε ολόκληρο «πόνημα» για να χαρακτηρίσει «διεφθαρμένο» το πρώην αφεντικό του, που του είχε εξασφαλίσει δουλειές με γενναίους μισθούς. Οι πολίτες θα το διαβάσουν και θα κρίνουν. Ο καθένας αντιλαμβάνεται από τις διαρροές, ότι ο πρώην συνεργάτης έστελνε ραβασάκια στον κ. Αναστασιάδη για πολιτικούς, διπλωμάτες, δημοσιογράφους, ακόμα και για φίλους του. Μάλιστα… Σύμφωνα με τις διαρροές θα πληροφορηθεί ο αναγνώστης ότι ο πρώην συνεργάτης εργαζόταν για τον πρώην Πρόεδρο, ενώ έκανε το δημοσιογράφο σε καθημερινή εφημερίδα, κάτι που δεοντολογικά απαγορεύεται δια ροπάλου. Νέα ήθη…

ΟΥΑΣΙΝΓΚΤΟΝ
ΤΟΥ ΜΙΧΑΛΗ ΙΓΝΑΤΙΟΥ (mignatiou@aol.com)