Η ώρα της κάλπης έχει φτάσει και πριν η ημέρα αλλάξει, η νέα Τοπική Αυτοδιοίκηση θα έχει στα δημοτικά μέγαρα τους νέους τοπικούς της άρχοντες, με μια μεγάλη πρόκληση: την επιτυχή μετάβαση στη νέα εποχή, στη βάση της μεταρρύθμισης που εγκρίθηκε.

Μια πολύ μακρά, δύσκολη και περίεργη εν πολλοίς προεκλογική περίοδος, που σημαδεύτηκε από τις έντονες κομματικές διεργασίες μέχρι την κατάληξη των συνεργασιών και την επιλογή των υποψηφίων, φτάνει σήμερα στον πρώτο της μεγάλο σταθμό. Το αποτέλεσμα της κάλπης απόψε, δεν σηματοδοτεί το τέλος του δρόμου, αλλά εκτιμάται από πολλούς ότι θα σηματοδοτήσει και θα τροχιοδρομήσει την πορεία του πολιτικού σκηνικού προς την επόμενη μέρα.

Εν ολίγοις, η κάλπη δεν θα βγάλει μόνο δημάρχους, αλλά και εν δυνάμει προεδρικούς υποψήφιους για το 2028, θα γίνει σωτήρια λέμβος κομματικών ηγεσιών ή μπορεί να αποτελέσει και το ναυάγιο κομματαρχών, αναμοχλεύοντας εσωκομματικά πάθη και αντιπαραθέσεις.

Η κάλπη της Τοπικής Αυτοδιοίκησης δεν μπορεί βέβαια να κριθεί ανεξάρτητα από την κάλπη των ευρωεκλογών, καθώς το αποτέλεσμα της μιας εκλογικής αναμέτρησης μπορεί να λειτουργήσει αντισταθμιστικά για την άλλη, όσον αφορά τον τρόπο με τον οποίο οι κομματικές ηγεσίες θα επιδιώξουν να επικοινωνήσουν το εκλογικό αποτέλεσμα. Ταυτόχρονα όμως, οι δύο εκλογικές αναμετρήσεις λειτουργούν και αυτόνομα, καθώς ο αντίκτυπος της κάθε κάλπης θα είναι διαφορετικός στην κάθε περίπτωση. Υπάρχουν όμως κάποια κομματικά στοιχήματα που πρέπει να κερδηθούν. Όπως είναι για παράδειγμα, οι ισορροπίες στους μεγάλους Δήμους.

Ποιους και πόσους Δήμος θα κερδίσει το κάθε κόμμα; Στις εκλογές της Τοπικής Αυτοδιοίκησης είναι δύσκολο να μιλήσει κάποιος για νικητές και ηττημένους κομματικά. Σίγουρα όμως, οι μεγάλοι Δήμοι έχουν τη σημασία τους και το αποτέλεσμα τους θα στείλει μηνύματα.

Σημείο αναφοράς επίσης και οι κομματικές συνεργασίες που έχουν επιτευχθεί ή δεν έχουν γίνει κατορθωτές στο πλαίσιο των εκλογών της Τοπικής Αυτοδιοίκησης, Ο ΔΗΣΥ επιχείρησε μια στρατηγική συνεργασίας κυρίως με τα κόμματα ΔΗΚΟ και ΔΗΠΑ και λιγότερο με την ΕΔΕΚ, αποκλείοντας εκ προοιμίου, όπως έλεγε και στην τότε απόφαση του, συνεργασία με τα άκρα.

Η συνεργασία όμως αυτή δεν ευόδωσε σε ευρεία βάση και εκεί που το ΑΚΕΛ φαινόταν απομονωμένο, κατάφερε να πετύχει μιας ευρείας έκτασης συνεργασία με το ΔΗΚΟ και σε πολλές περιπτώσεις και με την ΕΔΕΚ. Αυτό θα μπορούσε να θεωρηθεί ως ένα βήμα για να στηθούν ξανά γέφυρες συνεργασίας μεταξύ των συγκεκριμένων κομμάτων και άλλες εκλογικές αναμετρήσεις.

>Ο Προύντζος και ο Βύρας

Παράλληλα όμως, οι δημαρχιακές εκλογές είναι και ένα μεγάλο «Crash Test» για τον τρόπο λειτουργίας του εκλογικού σώματος και μια πρόωρη και μεγάλη δημοσκόπηση κάλπης δημοφιλίας υποψηφίων με φόντο τις προεδρικές εκλογές του 2028. Το όνομα του νυν δημάρχου Λάρνακας Ανδρέα Βύρα, που διεκδικεί επανεκλογή, μπήκε στο τραπέζι ως εν δυνάμει προεδρικού υποψήφιου και για τις προεδρικές του 2023 και ποτέ δεν έφυγε. Στην εξίσωση όμως μπαίνουν πλέον και νέα δεδομένα. Ο νέος δήμος Λευκωσίας είναι πλέον για τα δεδομένα της Κύπρου ένας πολύ μεγάλος πληθυσμιακά δήμος, όπου σήμερα αναμένεται ότι θα διεξαχθεί μια πολύ μεγάλη μάχη επικράτησης. Ανάλογα με το αποτέλεσμα, ο αντίκτυπος θα είναι διαφορετικός.

Ο Χαράλαμπος Προύντζος, ο οποίος καθόλη τη διάρκεια της προεκλογικής κινήθηκε στα πρότυπα του μοντέλου της υποψηφιότητας Ανδρέα Μαυρογιάννη, του οποίου ήταν μέλος του επιτελείου του και βασικό στέλεχος της προεκλογικής του καμπάνιας, είναι για πολλούς ο υποψήφιος Πρόεδρος που θα στηριχθεί από την Αριστερά στις τις προεδρικές του 2028. Με την προϋπόθεση βέβαια ότι σήμερα θα είναι ο νικητής των εκλογών. Το όνομα του Χαράλαμπου Προύντζου είχε ανακοινωθεί από τον Ανδρέα Μαυρογιάννη ως Υπουργός Οικονομικών της κυβέρνησης του εάν εκλεγόταν στην Προεδρία της Δημοκρατίας. Στα κομματικά πηγαδάκια το όνομα του συζητείτο από τότε ως ο επόμενος υποψήφιος των προεδρικών εκλογών που θα μπορούσε να στηριχθεί από το ΑΚΕΛ για να κάνει το βήμα παραπάνω που δεν μπόρεσε να κάνει ο Ανδρέας Μαυρογιάννη στις 12 του Φεβράρη του 2023.

Οι δημοτικές εκλογές δεν ήταν στο αρχικό πλάνο ούτε του Προύντζου, ούτε του ΑΚΕΛ. Το κόμμα της Αριστεράς επεδίωξε να κινηθεί σε ένα άλλο πλαίσιο, στη βάση όμως του ίδιου μοντέλου με τις προεδρικές εκλογές, θεωρώντας την εκλογική περιφέρεια του νέου Δήμου Λευκωσίας ως πολύ δύσκολο εκλογικό τοπίο για να τον διεκδικήσει με ένα καθαρά αριστερό υποψήφιο. Προσέγγισε τον δικηγόρο Αχιλλέα Δημητριάδη, πολύ γνωστό και δημοφιλή στους Λευκωσιάτες, ως μια υποψηφιότητα η οποία λόγω προσωπικότητας μπορούσε να αλλάξει τις κομματικές ισορροπίες. Το σενάριο όμως δεν προχώρησε. Η αναμονή για κάποια  κομματική συνεργασία δεν ευόδωσε και το ΑΚΕΛ φαινόταν να βρίσκεται σε δύσκολη θέση.

Στη συνέχεια προβλήθηκε η υποψηφιότητα του Χαράλαμπου Προύντζου, η οποία ως απόφαση αρχικά έμοιαζε να περιείχε υψηλό βαθμό ρίσκου λόγω των κομματικών ισορροπιών στον Δήμο Λευκωσίας  και έχοντας απέναντι του ένα υποψήφιο ο οποίος είχε τη στήριξη τριών κομμάτων. Τις τελικές  απαντήσεις θα τις δώσει σήμερα η κάλπη. Το σίγουρο πάντως είναι ότι εάν ο Χαράλαμπος Προύντζος σήμερα κερδίσει την μάχη της Λευκωσίας, θα είναι αυτόματα για πολλούς και εν δυνάμει υποψήφιος για το 2028.

Ο τρόπος με τον οποίο κινήθηκε κατά τη διάρκεια της προεκλογικής τους ήταν ενδεικτικός. Δήλωσε ανεξάρτητος και κινήθηκε σε ένα πλαίσιο που δεν άφησε ποτέ να βγει προς τα έξω η εικόνα του «ακελικού» υποψήφιου, προκειμένου να μην αφήσει να προχωρήσει και να βρει πρόσφορο έδαφος το αφήγημα του αντιπάλου του, αποφεύγοντας να πάει ακόμα και στην τελική συγκέντρωση του ΑΚΕΛ στο Σκαλί Αγλαντζιάς αλλά και σε οποιαδήποτε άλλη κομματική συγκέντρωση. Προέρχεται από το χώρο της Δεξιάς, συνεργάστηκε με το ΑΚΕΛ στο πλαίσιο των προεδρικών του 2023 ως μέλος του επιτελείου Μαυρογιάννη, έχει το προφίλ που το κόμμα της Αριστεράς αναζητεί για τον υποψήφιο του 2028, άρα η σημερινή μάχη είναι για πολλούς το τελευταίο κομμάτι του πάζλ…

>> Η κάλπη της πρωτεύουσας

Το αποτέλεσμα των εκλογών της Τοπικής Αυτοδιοίκησης στη Λευκωσία έχει βαρύνουσα σημασία και για τον τρόπο που εξελίχθηκαν τελικά οι συνεργασίες. ΔΗΣΥ, ΔΗΚΟ και ΔΗΠΑ κατάφεραν να συνεργαστούν και σε επίπεδο δημάρχων με την υποψηφιότητα Νίκου Τορναρίτη και σε επίπεδο προέδρου του Επαρχιακού Οργανισμού Τοπικής Αυτοδιοίκησης με τον Κωσταντίνο Γιωρκάτζη. Παρόλο ότι αυτή η συνεργασία θα μπορούσε να καθορίσει το σκηνικό σε παγκύπρια βάση, εντούτοις τα πράγματα τελικά εξελίχθηκαν εντελώς διαφορετικά και στο τέλος της ημέρας σε καμία άλλη περίπτωση δεν επαναλήφθηκε το συγκεκριμένο μοντέλο συνεργασίας. Σε κάποιες περιπτώσεις λειτούργησε ως βαρίδι.

Στο ΔΗΚΟ υπήρξαν και υπάρχουν φωνές διαφωνίας που χαρακτήριζαν την εν λόγω συνεργασία ως ετεροβαρή για το κόμμα τους. Παρά την εξ αίματος σχέση του Κωσταντίνου Γιωρκάτζη με τον Νικόλα Παπαδόπουλο, ο νυν δήμαρχος Λευκωσίας και υποψήφιος περιφερειάρχης, θεωρείται συναγερμικός και ως εκ τούτο, υπήρξε μουρμούρα για στήριξη άνευ ανταλλάγματος υποψηφίων του ΔΗΣΥ και για την θέση δημάρχου και για τη θέση περιφερειάρχη. Ζητήματα που αναλόγως αποτελέσματος θα βρει μπροστά της  η ηγεσία του κόμματος.

Η πιο καυτή πατάτα όμως είναι η μάχη για τη δημαρχία Λευκωσίας. Νίκη του Τορναρίτη ακόμα και με ελάχιστη διαφορά, θα φέρει ανακούφιση στις ηγεσίες και των τριών κομμάτων που στηρίζουν την υποψηφιότητα του. Αυτή όμως που κυριολεκτικά καίγεται περισσότερο από κάθε άλλο είναι η ηγεσία της Πινδάρου. Η Αννίτα Δημητρίου γνωρίζει ότι ενδεχόμενη ήττα Τορναρίτη θα φορτωθεί σε μεγάλο βαθμό στην ίδια, κυρίως για τους χειρισμούς που έγιναν μέχρι την κατάληξη στην επιλογή της υποψηφιότητας του κοινοβουλευτικού εκπροσώπου του κόμματος. Η οποία έμοιαζε ως ισχυρό χαρτί τη δεδομένη χρονική στιγμή. Είναι λίγο πολύ γνωστά τα όσα προηγήθηκαν με τη διεξαγωγή δημοσκοπήσεων, την απόσυρση του ενδιαφέροντος της Νατάσας Πηλείδου και του Νίκου Νουρή, τη δημοφιλία του Ανδρέα Κωσταντίνου αλλά και τις επιφυλάξεις των άλλων κομμάτων προς το πρόσωπο του για στήριξη, που τελικά οδήγησαν στην επιλογή Τορναρίτη. Υπήρξαν όμως κάποιες αντιδράσεις εσωκομματικές, κυρίως για τον τρόπο που λήφθηκε η απόφαση που δεν έγινε κατορθωτό να αντιμετωπιστούν πλήρως. Σε ποιο βαθμό συνεχίζουν να υπάρχουν αυτές οι αντιδράσεις θα διαφανεί προφανώς σήμερα το βράδυ. Το σίγουρο όμως είναι ότι τυχόν ήττα Τορναρίτη, θα έχει σοβαρό αντίκτυπο στην Πινδάρου και η ηγεσία του κόμματος θα κληθεί να δώσει εξηγήσεις. Ο ίδιος ο Τορναρίτης άφησε αιχμές σε πρόσφατες αναφορές του, ότι «κάποιοι θέλουν να χάσει για να φάνε την Αννίτα».

>> Τα πάθη του Στροβόλου και η μάχη εντυπώσεων Προεδρικού- Πινδάρου

Στον τρίτο μεγαλύτερο Δήμο της Κύπρου στον νέο χάρτη της Τοπικής Αυτοδιοίκησης, αναμένεται να εξελιχθεί μια εξαιρετικά αμφίρροπη αναμέτρηση με τους τρεις διεκδικούν επί ίσοις όροις της Δημαρχίας. Το ζητούμενο είναι ποιος απ’ αυτούς θα καταφέρει τελικά να κόψει πρώτος το νήμα και ποιος θα είναι αντίκτυπος του αποτελέσματος.

Στον συγκεκριμένο Δήμο, βρίσκεται σε εξέλιξη και ένας αθέατος ανταγωνισμός μεταξύ Προεδρικού- Πινδάρου, όπως αποτυπώνεται στη μάχη μεταξύ Παπαχαραλάμπους- Τσίγκη. Ο Σταυρινίδης από την άλλη, μπαίνει σφήνα μεταξύ των δύο. Επανεκλογή Παπαχαραλάμπους, θα είναι μια ακόμη αστοχία για την Πινδάρου. Πρώτον διότι θα χάσει ένα μεγάλο Δήμο. Δεύτερο διότι η ήττα θα προέλθει ξανά από ένα «δικό» της, η οποία για δεύτερη φορά στέκεται απέναντι από τις αποφάσεις του κόμματος. Τρίτον, διότι θα χάσει και την μάχη γοήτρου στον υπόγειο πόλεμο με το Προεδρικό. Τέταρτον, διότι θα έχει να απολογηθεί για την επιλογή στήριξης ενός υποψήφιου από τη ΔΗΠΑ, ο οποίος όμως ήταν κόκκινο πανί για το ΔΗΚΟ. Εξέλιξη η οποία άνοιγε για πολλούς το δρόμο για συνεργασία του ΔΗΚΟ με το ΑΚΕΛ και μάλιστα σε μια πιο διευρυμένη βάση. Τέλος, θα είναι πλήγμα για την Πινδάρου, διότι θα έχει να απαντήσει και στην μερίδα εκείνη των συναγερμικών πού διερωτώνται: Γιατί για Παπαχαραλάμπους δεν συζητήσαμε, αλλά στηρίξαμε Κωστάκη για περιφερειάρχη στην Πάφο;

Επικράτηση Τσίγκη θα αποτρέψει μεγάλο πονοκέφαλο για την Πινδάρου, η οποία θα μπορεί να δηλώνει δικαιωμένη για την επιλογή της και θα επιφέρει ίσως μια μουρμούρα στον ΔΗΚΟ και κριτική για χειρισμούς που έγιναν και δεν απέτρεψαν την συνεργασία ΔΗΣΥ- ΔΗΠΑ.

Νίκη Σταυρινίδη, θα φέρει πολλά χαμόγελα και πανηγύρια σε ΔΗΚΟ και ΑΚΕΛ και ίσως να βαθύνει το ρήγμα των στρατοπέδων της Δεξιάς με αλληλοεπίρριψη ευθυνών για την διχοστασία που οδήγησε σε εκλογική ήττα.

>> Οι ιδιαιτερότητες της Λεμεσού

Η έκβαση της μάχης για τη δημαρχία της Λεμεσού, αναμένεται με ιδιαίτερο ενδιαφέρον καθώς κρίνεται απρόβλεπτη. Επανεκλογή Νικολαΐδη θα είναι σίγουρα μια μεγάλη νίκη πρωτίστως για τον ίδιο και εν συνεχεία την επαρχιακή του ΔΗΣΥ η οποία επέμενε μέχρι τέλους στην υποψηφιότητα του, ανατρέποντας τους κομματικούς σχεδιασμούς για συνεργασία με το ΔΗΚΟ και στήριξη άλλου από τον νυν δήμαρχο, υποψήφιου. Κάποια στιγμή από πλευράς ηγεσίας, στο πλαίσιο των διαφόρων σεναρίων για συνεργασία με το ΔΗΚΟ είχε μπει στο τραπέζι ακόμα και το όνομα του Γιάννη Αρμεύτη. Η συνεργασία δεν προχώρησε, το ΑΚΕΛ παρενέβη και έκλεισε η συνεργασία με ΔΗΚΟ για τον Αρμεύτη, στην οποία προστέθηκε στην συνέχεια και η ΕΔΕΚ. Οι κομματικές ισορροπίες είναι ασφαλώς υπέρ της συνεργασίας αυτής. Ήττα Αρμεύτη θα είναι σίγουρα ένα σημείο αναφοράς για το εκλογικό αποτέλεσμα των τοπικών εκλογών. Το ίδιο σκηνικό συνεργασιών ισχύει και στην περίπτωση του περιφερειάρχη Λεμεσού με τα τρία κόμματα να στηρίζουν τον Γιάννη Τσουλοφτα και τον ΔΗΣΥ με τη ΔΗΠΑ την υποψηφιότητα του τέως Υφυπουργού Ναυτιλίας Βασίλη Δημητριάδη.

Τα στοιχήματα στη Λάρνακα και στην Πάφο

Στο Δήμο Λάρνακας η επαναδιεκδίκηση της Δημαρχίας Λευκωσίας από τον Ανδρέα Βύρα, ουσιαστικά επισκίασε τις διεργασίες όλων των κομμάτων. Στον ΔΗΣΥ εγκλωβίστηκαν στην χρονοκαθυστέρηση που προκαλούσε η αναποφασιστικότητα της ηγεσία για το πώς θα κινείτο. Η εξαγγελία της υποψηφιότητας του Σωτήρη Ιωάννου με το ΕΛΑΜ έβαλε ακόμα μεγαλύτερη πίεση στην Πινδάρου, η οποία εισέπραττε το ένα όχι μετά το άλλο. Αποκορύφωμα, τα όσα έγιναν στο περιβόητο Πολιτικό Γραφείο του ΔΗΣΥ, με το επεισόδιο με τον αντιπρόεδρο του κόμματος Γιώργο Κάρουλα. Μέχρι που στον ορίζοντα προέκυψε ο Μιχάλης Πεκρής, ο οποίος εξαγγέλθηκε πακέτο με την υποψηφιότητα Ευάγγελου Ευαγγελίδη για τη θέση του προέδρου του Επαρχιακού Οργανισμού Λάρνακας.

Η Λάρνακα είναι η επαρχία της Αννίτας Δημητρίου. Παρόλο ότι η καθυστέρηση για την επιλογή υποψηφίου μπορεί να αποδοθεί και στον υπεύθυνο της επαρχίας, αυτό το οποίο συζητείται στους κομματικούς κύκλους είναι ότι αποτυχία της υποψηφιότητας Ππεκρή θα φέρει και την ίδια να είναι δέκτης πυρών κριτικής. Εκλογή Ππεκρή θα ήταν σίγουρα μεγάλη έκπληξη. Το στοίχημα όμως είναι τα ποσοστά που λάβει και το αν θα είναι πάνω ή κάτω από τον Σωτήρη Ιωάννου. Αν ο τελευταίος ξεπεράσει σε ποσοστά τον Ππερκή, σίγουρα η Πινδάρου θα βρεθεί σε πολύ δύσκολη θέση για μια ακόμα περίπτωση. Στην περίπτωση Ευαγγελίδη, τα δεδομένα είναι διαφορετικά. Η αναμέτρηση κρίνεται ως αμφίρροπη με τον Άγγελο Χατζηχαλαράλαμπους. Ο τελευταίος έχει τη στήριξη όλων των κομμάτων και η πίεση είναι προς τη δική του πλευρά.

Η Πάφος είναι η άλλη μεγάλη ανοικτή πληγή για την Πινδάρου και το μεγάλο στοίχημα που πρέπει να κερδίσει η ηγεσία του κόμματος, εάν θέλει να δικαιωθεί για τις επιλογές της. Είναι λίγο πολύ γνωστά τα όσα έγιναν με την υποψηφιότητα του Κωστάκη Κωσταντίνου για την θέση του προέδρου του Επαρχιακού Οργανισμού Πάφου, τις επιστολές προς την Πινδάρου και την παραίτηση Τσέλεπου από το Πολιτικό Γραφείο, ο οποίος κατέρχεται ως ανεξάρτητος απέναντι από τον Κωστάκη Κωσταντίνου. Αν ο Κωστάκης κερδίσει την μάχη, ενδεχομένως όλα τα προηγούμενα να αποτελούν παρελθόν, μέχρι κάτι άλλο να αναμοχλεύσει ξανά τα πάθη. Αν χάσει, η Πινδάρου θα έχει να δικαιολογεί μια ακόμα απόφαση της. Ο Χαράλαμπος Πιττοκοπίτης από την άλλη, τυγχάνει της στήριξης του ΔΗΚΟ και του ΑΚΕΛ.