Μια σειρά από ερωτήματα περιλάμβανε μεταξύ άλλων η ομιλία της υποψήφιας για την Προεδρία των Οικολόφων, Έφης Ξάνθου στο Εκλογικό Συνέδριο του Κινήματος Οικολόγων – Συνεργασία Πολιτών, στέλνοντας την ίδια ώρα το μήνυμα πως, «πάντοτε ήμασταν και πάντοτε θα είμαστε πολυσυλλεκτικοί».

Τα ερωτήματα, τα οποία έθεσε ήταν:

Ποιος από τους δύο θα μπορέσει να καθοδηγήσει το πλοίο μας στις επόμενες εκλογικές αναμετρήσεις;

Ποιο άτομο μπορεί να βελτιώσει την δημόσια εικόνα μας και να κτίσει ακόμη περισσότερο την θετική εικόνα που έχει.

Ποιος από εμάς θα βοηθήσει να επουλωθούν οι εσωτερικές μας πληγές και να ξεκαθαρίσουν τελεσίδικα τα θέματα μας για να μπορούμε να επικεντρωθούμε στην δουλειά που αφήσαμε πίσω;

Ποιο άτομο μπορεί να παραδώσει αυτά που υπόσχεται δημόσια σε αυτή την προεκλογική εκστρατεία;

Αυτούσια η ομιλία

Αγαπημένοι μου,

Είναι με ανάμεικτα αισθήματα που στέκομαι ενώπιον σας. Κάποιους σας ξέρω για διψήφιο αριθμό ετών, άλλους σας γνωρίζω πολύ λιγότερο. Νομίζω λίγους δεν γνωρίζω καθόλου. Γνωρίζεται πως είμαι αυτή που βλέπετε μπροστά σας. Εννοώ αυτά που λέω, δεν κρύβομαι και προσπαθώ να είμαι ειλικρινής με τη γνώμη και τις ιδέες μου.

Αυτό προφανώς είναι κάτι που πολλοί από εσάς εκτιμάται και είμαι ευγνώμων για αυτό. Άλλοι όχι. Και αυτό είναι εντάξει. Δεν αναμένω ξαφνικά να έχω γίνει το πρότυπο πολιτικού αρχηγού που να ανταποκρίνεται σε αυτό που αναμένουν όλοι. Αν δεν το γνωρίζεται ήδη, δεν υπάρχει τέτοιο άτομο. Και οι δύο υποψήφιοι που έχετε ενώπιον σας έχουμε τα καλά μας και τα κακά μας. Έχουμε τα πράγματα που μας κάνουν πολύ αγαπητούς και αυτά που μας κάνουν όχι και τόσο αγαπητούς. Και οι δύο έχουμε κάνει πολλές θυσίες για το Κίνημα και έχουμε ταυτιστεί με αυτό τον χώρο. Για αυτό το λόγο νιώθω την ανάγκη να πω ξανά πως εγώ δεν επέλεξα να κατέλθω ως υποψήφια απέναντι στον Γιώργο Περδίκη. Επέλεξα να κατέλθω ως υποψήφια για την θέση του προέδρου που κενώθηκε μετά από πολύ συγκεκριμένα γεγονότα και συνθήκες. Πάντα ήμουν  πρώτη στην ανταπόκριση στις κρίσεις, το γνωρίζεται όλοι πολύ καλά.

Το δίλλημα λοιπόν ενώπιον σας είναι ποιος από τους δύο θα φέρει είναι καλύτερος πρόεδρος για το Κίνημα Οικολόγων-Συνεργασία Πολιτών. Ποιος από τους δύο θα μπορέσει να καθοδηγήσει το πλοίο μας στις επόμενες εκλογικές αναμετρήσεις; Ποιο άτομο μπορεί να βελτιώσει την δημόσια εικόνα μας και να κτίσει ακόμη περισσότερο την θετική εικόνα που έχει. Ποιος από εμάς θα βοηθήσει να επουλωθούν οι εσωτερικές μας πληγές και να ξεκαθαρίσουν τελεσίδικα τα θέματα μας για να μπορούμε να επικεντρωθούμε στην δουλειά που αφήσαμε πίσω; Ποιο άτομο μπορεί να παραδώσει αυτά που υπόσχεται δημόσια σε αυτή την προεκλογική εκστρατεία;

Η ειλικρίνεια είναι πολύ σπουδαίο πράγμα. Έχω διαφωνήσει πολλές φορές με συναγωνιστές αλλά τουλάχιστο αναγνωρίζουν πως είμαι ειλικρινής και εκτιμούν ότι δεν προσπαθώ να τους παραμυθιάσω. Γι’ αυτό θέλω να αγγίξω το θέμα των πρόσφατων προεδρικών εκλογών. Δεν χειριστήκαμε καλά το θέμα. Πήραμε αποφάσεις που δεν βοηθούσαν το Κίνημα, δακτυλοδείξαμε συναγωνιστές, δημιουργήθηκαν ρήξεις που μπορούσαν να αποφευχθούν.

Ξέρω πως δεν συμφωνήσατε όλοι με την απόφαση μου, αλλά δεν είναι η πρώτη φορά που το Κίνημα στήριξε πρόεδρο που δεν ήθελαν όλοι, ή που δεν στήριξε πρόεδρο. Τα προβλήματα που δημιουργήθηκαν σε αυτή την προεκλογική διαδικασία προέκυψαν γιατί κάποιοι επέλεξαν να πάρουν τα πράγματα στα άκρα. Δεν είναι σωστό αυτό σε ένα κίνημα όπως το δικό μας.

Πάντοτε ήμασταν και πάντοτε θα είμαστε πολυσυλλεκτικοί. Προσωπικά βρίσκω πως αυτή είναι η μεγαλύτερη μας δύναμη. Άτομα που πριν ασπάζονταν άλλες πολιτικές θεωρίες βρίσκουν χώρο στην πράσινη πολιτική. Το πρόβλημα μας είναι άτομα που έρχονται και επιλέγουν να συνεχίζουν να αντικρίζουν το άλλο ως κακό. Οι δεξιοί να μην θέλουν τους αριστερούς και το ανάποδο. Να απεχθάνονται ένα πολιτικό κόμμα τόσο πολύ που να συστρατεύονται με οποιοδήποτε στέκεται απέναντι του. Δεν είναι τρόπος να κάνουμε πολιτική αυτός. Χρειαζόμαστε συνεργασίες για να περνούμε τις θέσεις μας στην Βουλή. Εγώ στάθηκα δίπλα στον δεξιό υποψήφιο του ΑΚΕΛ παρά την πολεμική που έκαναν εναντίον της υποψηφιότητας μου για την δημαρχία της Αγλαντζιάς, γιατί είχε σημασία να στηρίξω αυτόν που πίστευα πως θα έκανε την καλύτερη δουλειά και είχε πιθανότητα να εκλεγεί. Αν αύριο στις δημαρχιακές ή στις επόμενες προεδρικές εκλογές έχει δεξιό υποψήφιο που θα πιστεύω πως θα είναι η καλύτερη επιλογή θα προσπαθήσω να πείσω το Κίνημα να στηρίξει αυτό το άτομο. Ευτυχώς το καταστατικό συνέδριο θα επιλύσει και αυτό το θέμα, αφού προτείνεται η εισαγωγή των δύο γύρων ψηφοφορίας για την επιλογή υποψηφίων που δεν ανήκουν στο κόμμα μας.

Γνωρίζετε πως με ενδιαφέρει πάντα όχι μόνο τι έχετε να μου προσφέρεται εμένα ή του Κινήματος αλλά και πως είστε εσείς. Πως είναι η προσωπική σας ζωή, η οικογένεια σας, οι δουλειές σας. Δεν το κάνω με υστεροβουλία. Το κάνω γιατί γνωρίζω από τον εαυτό μου ότι δεν μπορώ να αποδώσω τα καλύτερα αν δεν είμαι εγώ πρώτα εντάξει, αν έχω προβλήματα προσωπικά, πολύ κοντά στην καρδιά μου που δεν θα μου επιτρέψουν να είμαι καλή στον ρόλο που καλούμαι να επιτελέσω. Θέλω όλοι μας να περνούμε καλά και να νιώθουμε πως οι κόποι μας και η γνώμη μας λαμβάνεται υπόψη και έχει σημασία για αυτό το χώρο που μας ενώνει. Και για αυτό το λόγο είναι που, ακόμη και στο καταστατικό μας, λέμε πως στόχος των μελών μας είναι «Η διαμόρφωση στα Μέλη και τους φίλους του Κινήματος Οικολόγων Συνεργασία Πολιτών πνεύματος κατανόησης, ανεκτικότητας, φιλίας, φιλαλληλίας και αγάπης, τόσο μεταξύ τους, όσο και στις σχέσεις και επαφές τους µε τρίτους, µε γνώμονα την επίτευξη µε δημοκρατικά μέσα του κοινού σκοπού.». Το βασικό αυτό άρθρο βρίσκεται στο καταστατικό μας υποψιάζομαι από το 1996 που ιδρυθήκαμε. Από το 2001 που έγινα μέλος δεν θυμάμαι να το τροποποιήσαμε. Και είναι βασική αρχή. Να αγαπάμε τους άλλους. Να τους γνοιαζόμαστε. Να μην τους διαχωρίζουμε σε τάδε και τάδε. Να μην βλέπουμε ούτε τα μαλλιά, ούτε την ράτσα, ούτε την σεξουαλική κατεύθυνση του άλλου. Να κρίνουμε με βάση τις θέσεις και τις προσωπικές επιλογές του καθενός. Την ηθική του πυξίδα, την συμπεριφορά τους προς τους άλλους, την ευθύτητα και αληθινούς σκοπούς του. Αυτό θέλω από τα μέλη μας. Να είμαστε όντως φιλάλληλοι. Να μαθαίνουμε από την μεταξύ μας ώσμωση και να γινόμαστε καλύτεροι από την κοινή μας πορεία. Να στηρίζουμε ο ένας τον άλλο. Να συμμετέχουμε με χαρά στις συνεδριάσεις και εκδηλώσεις μας, όσο δύσκολα θέματα και να έχουμε διαχειριστούμε σε ένα μαύρο και δύσκολο πεδίο γύρω μας.

Το Κίνημα ιδρύθηκε το 1996 από 21 άτομα που έκριναν πως δεν ήταν αρκετό πλέον να παρεμβαίνουν στα κοινά μέσω περιβαλλοντικών μη κυβερνητικών οργανώσεων. Και έκτισαν αυτό το Κίνημα φέρνοντας μέσα λίγα-λίγα άτομα που συμμερίζονταν τις ιδέες και πολιτική τους θεωρία. Πιστεύω πως, 27 χρόνια μετά, δεν μπορεί να είναι λογική απαίτηση να παραμείνει το Κίνημα ακριβώς όπως ήταν τότε. Έχουν περάσει τα χρόνια και ως ζώντας οργανισμός καλούμαστε να προσαρμοστούμε στο περιβάλλον μας, που έχει αλλάξει γύρω μας. Κανονικά έπρεπε να αλλάζαμε και εμείς μαζί του αλλά στην φύση έτσι γίνεται: αλλάζει το περιβάλλον και οι ζώντες οργανισμοί έχουν δύο επιλογές, είτε να μεταλλαχθούν και να προσαρμοστούν είτε να εκλείψουν.

Θέτω τον εαυτό μου ως υποψήφιο ενώπιον σας για να βοηθήσω το Κίνημα σε αυτή την μετάλλαξη του. Όχι μόνο για ένα χρόνο αλλά για την επόμενη θητεία, αν εξακολουθείτε να με θέλετε. Για να λειτουργήσω ως γέφυρα και να συλλειτουργήσουμε το 2025 με ένα συμπρόεδρο που μετά, στην επόμενη εκλογική αναμέτρηση, αν έχει ικανοποιήσει, θα μπορεί να είναι η μαγιά για την επόμενη συμπροεδρία του 2028. Πάντοτε το πράσινο κίνημα προωθούσε την εναλλαξιμότητα και την παράδοση της σκυτάλης όσο πιο ομαλά γίνεται για να προχωρούμε μόνο μπροστά.

Ελπίζω πως η διαχρονική μου προσφορά, εργασία και παρουσία σας έχει πείσει για την καταλληλόλητα μου για να με τιμήσετε με την ψήφο σας. Εάν όχι, προσωπικά δεν κρατώ κακία σε κανένα. Θα μιλήσει η πλειοψηφία και το Κίνημα θα ακολουθήσει την πορεία που θα ακολουθήσει.

Καλή συνέχεια σε όλους σας και ασφαλές ταξίδι σε όσους έχουν να πάνε εκτός πόλεως για να επιστρέψουν στα σπίτια τους.