Από μικρός του άρεσε να σχολιάζει ταινίες, ενώ αργότερα στα φοιτητικά του χρόνια, έγραφε ιστορίες και μάζευε φίλους του για γυρίσματα. Ο Σάββας Χρίστου, είχε από κούνια καλλιτεχνική φλέβα και τώρα, μόλις στα 29 του, έχει ήδη γράψει και σκηνοθετήσει 13 ταινίες μικρού μήκους κατακτώντας 33 βραβεία.
Τα τελευταία χρόνια, ο νεαρός σεναριογράφος και σκηνοθέτης, πήρε την απόφαση να μετακομίσει στη «Μέκκα του κινηματογράφου», κάνοντας τα όνειρά του πραγματικότητα. Ο Σάββας μιλά στο philenews για τον κόσμο του Χόλιγουντ, τις δυσκολίες που βρήκε μπροστά του, αλλά και το ενδεχόμενο να γυρίσει ταινία στην Κύπρο.
Τα πρώτα χρόνια και οι επιρροές
Ο Σάββας γεννήθηκε και μεγάλωσε στη Λεμεσό. Στα 20 του πήγε για σπουδές στη Θεσσαλονίκη και έκτοτε επισκέπτεται το νησί, μόνο για διακοπές. Όπως εξηγεί, από μικρός είχε το «μικρόβιο» για τον κινηματογράφο. Ενημερωνόταν, παρακολουθούσε ταινίες και τις σχολίαζε. Ποιο το αγαπημένο του φιλμ; Το αριστούργημα – για πολλούς – του Stanley Kubrick, «The Shining».
Η σταδιοδρομία του επηρεάστηκε και από τις καλλιτεχνικές ρίζες της οικογένειάς του. «Παππούς και πατέρας ζωγράφοι, ενώ όλοι μας λίγο πολύ ασχολούμαστε με τη μουσική. Ο πατέρας μου είχε τεράστια επιρροή σε μένα καθώς μεγάλωνα και τον παρακολουθούσα καθημερινά να δημιουργεί».
Αυτός ήταν και ο λόγος που σπούδασε στη σχολή Καλών Τεχνών του Αριστοτελείου Θεσσαλονίκης, με το filmmaking, όμως, να τον κατακτά. «Στον τρίτο χρόνο των σπουδών μου, αποφάσισα να πάω για Erasmus στο Δουβλίνο και να μάθω περισσότερα για το animation και τα experimental videos γενικότερα. Έπειτα όταν γύρισα πίσω στη Θεσσαλονίκη αποφάσισα να παρουσιάσω experimental ταινίες μικρού μήκους για την πτυχιακή μου».
Το καλοκαίρι του 2014 έκανε την πρώτη του απόπειρα για μια πιο ολοκληρωμένη ταινία, το «Αφαίρεσις». Μετά από αυτό το εγχείρημα ήταν πλέον σίγουρος ότι ήθελε να ασχοληθεί με τον κινηματογράφο.
«Προσπαθώ ό, τι κάνω στη ζωή μου να το φτάνω και να το ζω στο 100%», λέει χαρακτηριστικά, εξηγώντας πως πήρε τη μεγάλη απόφαση να μετακομίσει στο Λος Άντζελες και να δοκιμαστεί στο Χόλιγουντ. Εν τέλει, έκανε το μεταπτυχιακό του στο New York Film Academy, στην «πόλη των αγγέλων» όπου θα επεδίωκε να εκπληρώσει τα επαγγελματικά του όνειρα.
«Οι απορρίψεις ήταν η καθημερινή μου ρουτίνα»
«Ο καθένας μπορεί να πετύχει αυτό που θέλει εάν το πιστέψει πραγματικά και αν το προσπαθήσει με όλες του τις δυνάμεις», εξομολογείται ο Σάββας. Ωστόσο, η προσαρμογή τους πρώτους μήνες ήταν δύσκολοι. «Βρέθηκα σε ένα μέρος στην άλλη άκρη του κόσμου, με εντελώς διαφορετικές παραστάσεις και χωρίς δικούς μου ανθρώπους. Από την άλλη, κάθε αρχή κρύβει μια αισιοδοξία και ενθουσιασμό, που στην δική μου περίπτωση με βοήθησαν να ξεπεράσω τις πρώτες δυσκολίες».
Τότε ήταν που ήρθαν και πραγματικές προκλήσεις, όταν έπρεπε να βρει ηθοποιούς, crew και χρηματοδοτήσεις για να γυρίσει τις πρώτες του ταινίες μικρού μήκους. «Οι απορρίψεις ήταν μέρος της καθημερινής ρουτίνας. Έπρεπε να βρω τρόπους να ανεβάζω την ψυχολογία μου και να συνεχίζω να προσπαθώ. Μετά τους πρώτους μήνες και τα πρώτα θετικά αποτελέσματα, τελικά άρχισα να πιστεύω ότι μπορώ να το κάνω και εγώ».
Ο ανταγωνισμός βέβαια είναι πολύς, κάτι που τον κάνει να πεισμώνει για περισσότερη δουλειά.
Τα 33 βραβεία και η πρώτη διάκριση
Το εντυπωσιακό με τον Σάββα είναι τα πρότζεκτ που έχει ολοκληρώσει μέχρι στιγμής. Συγκεκριμένα, έχει γράψει και σκηνοθετήσει 13 ταινίες μικρού μήκους, πέντε από τις οποίες βραβεύτηκαν σε αμερικάνικα και διεθνή φεστιβάλ κινηματογράφου.
Η μικρού μήκους ταινία του «A scream that’s trapped inside» βραβεύτηκε ως «Καλύτερη ταινία» σε 19 φεστιβάλ όπως το North Hollywood Cinefest και το Frostbite International Film Festival. Έλαβε παράλληλα και τρία βραβεία ως «Καλύτερος σκηνοθέτης» στα European Cinematography Awards, Dreamachine International Film Festival και Dreamer’s Isle Film Festival.
Επίσης, πρόσφατα, η πιο πάνω ταινία επιλέχθηκε από την Μeridian Releasing Group για να συμπεριληφθεί στο ανθολόγιο του «MGR Collective Horror Volume II».
Μιλώντας για το πώς ένιωσε όταν κέρδισε το πρώτο του βραβείο, εξηγεί πως παρόλο που δεν ήταν παρών στην τελετή, καθώς του ανακοινώθηκε η διάκριση μέσω email, εντούτοις, ένιωσε ένα περίεργο συναίσθημα το οποίο του έδωσε δύναμη και πείσμα για να συνεχίσει.
Εντελώς διαφορετικό ήταν το συναίσθημα που είχε στην πρώτη απονομή βραβείου που παρευρέθηκε, η οποία και έγινε στο Σαν Φρανσίσκο. «Βραβεύτηκα στην κατηγορία του Horror / Thriller για το Equality International Film Festival. Ήμουν εκεί μαζί με την πρωταγωνίστρια της ταινίας Birgit Ludemann και το συναίσθημα εκεί ήταν εντελώς διαφορετικό, αφού το κοινό μας αποθέωσε κατά τη βράβευση».
«It’s a wrap!». Η πρώτη ταινία μεγάλου μήκους
Κάνοντας σταθερά βήματα προς την επίτευξη των στόχων του, ο Σάββας ολοκλήρωσε φέτος τα γυρίσματα της πρώτης του ταινίας μεγάλου μήκους. Πρόκειται για το «Katherine’s Lullaby» που άρχισε να γράφει το 2017. Είναι ένα ψυχολογικό θρίλερ με πρωταγωνιστές τους William Kircher και Tori Kostic.
Η ιστορία αφορά μια έφηβη που το έσκασε από το σπίτι της, η οποία αιχμαλωτίζεται από έναν παρανοϊκό άντρα και αναγκάζεται να προσποιηθεί ότι είναι η κόρη του για να δραπετεύσει. Η ιδέα, όπως εξηγεί, γεννήθηκε το 2014 μετά από μια τυχαία συνομιλία που είχε με κάποιον άστεγο στη Θεσσαλονίκη.
«Όταν το σενάριο έφτασε σε ένα ικανοποιητικό σημείο, άρχισα να κάνω συναντήσεις με διάφορους παραγωγούς εδώ στο Λος Άντζελες. Τον Αύγουστο πραγματοποιήθηκαν τα γυρίσματα στο Wrightwood και αυτή τη στιγμή η παραγωγή βρίσκεται στο στάδιο του post production. Μόλις ολοκληρωθεί, θα σταλεί τόσο σε φεστιβάλ, όσο και σε συνεργάτες για παγκόσμια διανομή».
Ανεξίτηλο μένει στην μνήμη του πάντως το τελευταίο πλάνο της ταινίας, όταν φώναξε «It’s a wrap!». «Όλοι ήμασταν τόσο εκστασιασμένοι. Δεν θα ξεχάσω ποτέ αυτή τη στιγμή».
Κύπρος και προσέλκυση ξένων παραγωγών
Σχολιάζοντας τις τελευταίες κινήσεις που γίνονται στην Κύπρο, με την άφιξη μεγάλων παραγωγών ταινιών του εξωτερικού για γυρίσματα στο νησί, ο Σάββας εξηγεί πως σίγουρα και θα τον ενδιέφερε να γυρίσει μία ταινία στην πατρίδα του, παρόλο που ποτέ δεν έζησε εδώ ως σκηνοθέτης.
«Παρακολουθώ τα βήματα που γίνονται στο χώρο και έχω στο μυαλό μου πολλές ιστορίες που λαμβάνουν χώρα στο νησί και ίσως κάποια στιγμή στο μέλλον να γίνει και αυτό».
«Η Κύπρος είναι πανέμορφη και το κλίμα δεν διαφέρει και πολύ από το Λος Άντζελες, το οποίο είναι κατάλληλο για να γυρίζονται ταινίες», ανέφερε, ενώ εξέφρασε την ελπίδα ότι θα αρχίσουν να έρχονται περισσότερες ξένες παραγωγές και σιγά σιγά να μεγαλώνει και να ωριμάζει ο κινηματογράφος στην Κύπρο.
Πού βλέπει τον εαυτό του στο μέλλον
Όπως και για όλους όσους ασχολούνται με τον χώρο του κινηματογράφου, έτσι και για τον Σάββα, απώτερος στόχος του είναι να κερδίσει ένα βραβείο Όσκαρ. Σε γενικότερο επίπεδο, όμως, είναι να καταφέρει να δημιουργήσει ταινίες που θα γίνουν γνωστές σε όλο τον κόσμο, να συνεργαστεί με άτομα που ήδη θαυμάζει και να εξελίσσεται συνεχώς ως δημιουργός.