Συνολικά είκοσι εννέα ώρες κράτησε η ταλαιπωρία και ο πόνος 17χρόνου ασθενή τον οποίο η μητέρα του υποχρεώθηκε να μεταφέρει σε τρία διαφορετικά νοσηλευτήρια μέχρι που να καταφέρει να του εξασφαλίσει την απαραίτητη ιατροφαρμακευτική περίθαλψη.

Αυτά τουλάχιστον αναφέρει στην καταγγελία της που υπέβαλε στο Παρατηρητήριο Δικαιωμάτων των ασθενών η μητέρα του 17χρόνου η οποία καταλήγοντας ότι στόχος της δεν είναι να τιμωρηθεί ο οποιοσδήποτε αλλά και ευαισθητοποιηθούν όλοι οι αρμόδιοι φορείς και να επιλύσουν τα τεράστια προβλήματα που η ίδια και το παιδί της αντιμετώπισαν.

Στις επτά το πρωί, ημέρα Σάββατο, ο 17χρόνος άρχισε να νιώθει έντονους πόνους στην κοιλιά. Ο προσωπικός γιατρός συμβούλευσε την μητέρα να μεταφέρει το παιδί σε Τμήμα Ατυχημάτων και Επειγόντων Περιστατικών.

Μετέβησαν σε ΤΑΕΠ δημόσιο νοσηλευτηρίου και όπως αναφέρει η μητέρα στην καταγγελία της, πέρασε μια ώρα μέχρι και ούτε καν από τη διαδικασία της διαλογής δεν είχαν περάσει. «Οι πόνοι γίνονταν έντονοι. Φεύγουμε και πάμε σε ιδιωτικό νοσοκομείο (του ΓεΣΥ), το οποίο όμως δεν μας δεχόταν αφού δεν έχουν πρώτες βοήθειες».

Μετέβησαν σε άλλο ιδιωτικό νοσοκομείο το οποίο διαθέτει ΤΑΕΠ και εκεί ο 17χρόνος υποβλήθηκε σε αρκετές εξετάσεις από τις οποίες, οι επι καθήκοντι ιατροί διαπίστωσαν ότι «δεν υπήρχε κάτι ανησυχητικό». Του χορήγησαν τα απαραίτητα ενδοφλέβια παυσίπονα και συνέστησαν περιορισμό στο σπίτι διότι επρόκειτο για ίωση.

Στο σπίτι οι πόνοι δεν υποχωρούσαν και λίγο αργότερα ο 17χρονος μεταφέρθηκε και πάλι στο ΤΑΕΠ του δημόσιου νοσοκομείου. Όπως καταγγέλλει η μητέρα, περίμεναν άλλη μιάμιση ώρα μέχρι τη διαδικασία της διαλογής. Στην διαλογή καταγράφηκε ως αρχική αξιολόγηση ο πόνος (άλγος). «Περιμέναμε για πέντε ώρες παρόλες τις ενοχλήσεις και τον πόνο».

Τελικά, αργά το απόγευμα ήρθε η σειρά του 17χρόνου για να εισέλθει στον θάλαμο του ΤΑΕΠ. Η γιατρός διέγνωσε ότι επρόκειτο για σκωληκοειδίτιδά και ζήτησε να υποβληθεί σε υπερηχογράφημα. Οι εξετάσεις έδειξαν σκωληκοειδίτιδα αλλά, «λένε ότι δεν είναι επείγον και μας λένε να τον πάρουμε σπίτι ή να τον βάλουν στο χειρουργικό τμήμα για να του χορηγηθεί αντιβίωση».

Επέλεξαν εισαγωγή στο χειρουργικό τμήμα. Λίγο πριν τις 10 το βράδυ, σύμφωνα πάντα με την καταγγελία, ο πόνος έγινε ακόμα πιο έντονος, ο ειδικευόμενος γιατρός που βρισκόταν εκεί δεν προωθούσε τις διαδικασίες για να υποβληθεί ο 17χρόνος σε χειρουργική επέμβαση. Όπως περιγράφει η μητέρα, ο γιός της πονούσε και παρά τα παυσίπονα που του χορηγούνταν η κατάσταση του δεν παρουσίασε βελτίωση.

Στις 7 το επόμενο πρωί ο χειρουργός που τον είδε, έδωσε αμέσως εντολή να εισαχθεί στο χειρουργείο. Ωστόσο και πάλι, προέκυψε άλλο πιο επείγον περιστατικό και ο 17χρόνος έμεινε στην αναμονή για ακόμα μερικές ώρες.

«Μετά από 29 ολόκληρες ώρες δράματος μπαίνουμε στο χειρουργείο περίπου η ώρα 12. Βγαίνει ο γιατρός μας λέει αφαιρέθηκε η σκωληκοειδίτιδα και 5L υγρά με πύον πρέπει να μείνει μέσα αρκετές μέρες μέχρι να ξεπεράσει τον κίνδυνο από τις μολύνσεις. Διάγνωση: οξεία σκωληκοειδίτιδα με πυώδη περιτονίτιδα και ρήξη σκωληκοειδούς απόφυσης».

«Εμείς την γλιτώσαμε με ταλαιπωρία, με εφιαλτικές αξέχαστες στιγμές με ένα μωρό τελειόφοιτο 17 χρονών. Γιατί αν αρρωστήσεις Σάββατο ή Κυριακή ο μισός είσαι πεθαμένος;» διερωτάται η μητέρα και προσθέτει: «Γιατί υπάρχει μόνο ένα χειρουργείο;», «Γιατί τόση ανευθυνότητα, κωλυσιεργία, άγνοια;» «Γιατί μόνο ένας ειδικευόμενος γιατρός αποφασίζει μόνος του;» Η κατάληξη της εξίσου σημαντική: «Δεν ζητώ δικαίωση, ούτε απολογία. Μόνο να μην συμβεί σε άλλον, γιατί την επόμενη φορά μπορεί η κατάληξη να μην είναι τέλος καλό, όλα καλά».