Μια βουτιά στο κινηματογραφικό παρελθόν, όπου πολλές σπουδαίες ταινίες εξακολουθούν να ζουν, προσφέρει η το STYX Film Encounters από τον ερχόμενο Νοέμβριο.
Είναι μια νέα πρωτοβουλία που προάγει την κινηματογραφική εκπαίδευση και την εκτίμηση μέσω επιλεγμένων προβολών και στόχο έχει να παρουσιάσει εμβληματικές ταινίες στη μεγάλη οθόνη, δημιουργώντας παράλληλα χώρους για αναλύσεις και συζητήσεις σε κάθε εκδήλωση.
Η πρωτοβουλία στοχεύει να καλλιεργήσει μια εναλλακτική κινηματογραφική κουλτούρα, πέρα από τις εμπορικές κυκλοφορίες και ξεκινά εντυπωσιακά τον Νοέμβριο με σειρά προβολών στον κινηματογράφο Πάνθεον ταινιών των Άλφρεντ Χίτσκοκ, Ζαν-Λυκ Γκοντάρ, Μικελάντζελο Αντονιόνι, Γουόνγκ Καρ-Γουάι και Βίκτορ Φλέμινγκ.
Όπως τα μυθικά νερά της Στύγας, το STYX στοχεύει να μεταφέρει τον θεατή πίσω στο κινηματογραφικό παρελθόν. Οι ταινίες μπορούν να λειτουργήσουν ως «σκάφη», καθοδηγώντας μας μέσα από ανεξερεύνητα μονοπάτια και βοηθώντας μας να ανακαλύψουμε περισσότερα για τον εαυτό μας και τον κόσμο γύρω μας.
Το 1ο πρόγραμμα επιφυλάσσει πέντε εβδομαδιαίες προβολές, ξεκινώντας από την Τετάρτη 6 Νοεμβρίου και στη συνέχεια, από τις 16 Νοεμβρίου, τακτικά κάθε Σάββατο μέχρι τις 7 Δεκεμβρίου. Κάθε μία από αυτές τις προβολές θα προλογίζεται από τοπικούς ειδικούς και επαγγελματίες του κινηματογράφου.
Ο STYX σκοπεύει να διατηρήσει αυτή τη δυναμική με συχνά προγράμματα που θα ξεκινήσουν το 2025.
Το πρόγραμμα
- Τετάρτη 6 Νοεμβρίου, 8.30μ.μ.: «Δεσμώτης του Ιλίγγου» (1958) του Άλφρεντ Χίτσκοκ. Προλογίζει ο σκηνοθέτης Μαρίνος Καρτίκκης.
- Σάββατο 16 Νοεμβρίου, 5.30μ.μ.: «Με Κομμένη την Ανάσα» (1960) του Ζαν-Λυκ Γκοντάρ. Προλογίζει ο ιστορικός κινηματογράφου και επιμελητής προβολών Δώρος Δημητρίου.
- Σάββατο 23 Νοεμβρίου, 5.30μ.μ.: «Η Περιπέτεια» (1960) του Μικελάντζελο Αντονιόνι. Προλογίζει ο κριτικός κινηματογράφου Φειδίας Χριστοδουλίδης.
- Σάββατο 30 Νοεμβρίου, 5.30μ.μ.: «Ερωτική Επιθυμία» (2000) του Γουόνγκ Καρ-Γουάι. Προλογίζει ο ανεξάρτητος μελετητής του κινηματογράφου και σκηνοθέτης Μάριος Ψαράς.
- Σάββατο 7 Δεκεμβρίου, 5.30μ.μ.: «Ο Μάγος του Οζ» (1939) του Βίκτορ Φλέμινγκ. Προλογίζει η ιδιοκτήτρια του Ant Comics και οικοδέσποινα του podcast «Geek Out» Ήβη Βιγιαλβάθο.
Όλες οι ταινίες θα συνοδεύονται από ελληνικούς και αγγλικούς υπότιτλους.
Η είσοδος είναι ελεύθερη καθ’ όλη τη διάρκεια του προγράμματος εγκαινίων.
Πληροφορίες για τις ταινίες και τους σκηνοθέτες
«Δεσμώτης του Ιλίγγου»

Σκηνοθέτης: Άλφρεντ Χίτσκοκ. Θεωρούμενος ως “ο μετρ του σασπένς,” ο Χίτσκοκ επαναπροσδιόρισε το θρίλερ μέσα από τις ταινίες του, δημιουργώντας πρωτοποριακές κινηματογραφικές τεχνικές. Κατά τη διάρκεια της καριέρας του, καθιερώθηκε ως ένας από τους πιο επιδραστικούς σκηνοθέτες, γνωστός για την εντατική του προσοχή στη λεπτομέρεια και την ικανότητά του να χειραγωγεί το κοινό.
Η ταινία «Δεσμώτης του Ιλίγγου» (Vertigo, 1958), σε σκηνοθεσία Άλφρεντ Χίτσκοκ, θεωρείται μία από τις πιο επιδραστικές και μελετημένες στην ιστορία του κινηματογράφου. Με πρωταγωνιστές τους Τζέιμς Στιούαρτ και Κιμ Νόβακ, η ταινία εξερευνά θέματα εμμονής, ταυτότητας και ψυχολογικής χειραγώγησης, ενώ η μη γραμμική αφήγησή της έφερε καινοτομίες στο είδος του θρίλερ. Η πρωτοποριακή χρήση του “dolly zoom” από τον Χίτσκοκ για να απεικονίσει τον ίλιγγο έγινε μία από τις πιο εμβληματικές τεχνικές στον κινηματογράφο. Αν και αρχικά δέχτηκε ανάμεικτες κριτικές, η Δεσμώτης του Ιλίγγου αναγνωρίστηκε ως ένα από τα σπουδαιότερα έργα του Χίτσκοκ, και το 2012 ανακηρύχθηκε η καλύτερη ταινία όλων των εποχών από το περιοδικό Sight & Sound του Βρετανικού Ινστιτούτου Κινηματογράφου. Η διαρκής επιρροή της στην κινηματογραφική τέχνη είναι εμφανής στην πολύπλοκη αφήγησή της, το ψυχολογικό της βάθος και τις καινοτόμες τεχνικές της.
«Με Κομμένη την Ανάσα»
Σκηνοθέτης: Ζαν-Λυκ Γκοντάρ. Ο Γκοντάρ, από τους πρωτοπόρους του γαλλικού Νέου Κύματος, προκάλεσε επανάσταση στον κινηματογράφο με το πειραματικό του ύφος. Η αποστασιοποίησή του από τους παραδοσιακούς κανόνες και η χρήση νέων τεχνικών αφήγησης έδωσε ώθηση σε μια νέα κινηματογραφική γλώσσα.
Μία από τις πιο σημαντικές ταινίες του γαλλικού Νέου Κύματος (Νουβέλ Βαγκ), το «Με κομμένη την ανάσα» (À bout de souffle) ακολουθεί τον Μισέλ (Ζαν-Πολ Μπελμοντό), έναν μικροαπατεώνα που κρύβεται στο Παρίσι, και τη σχέση του με την Πατρίσια (Τζιν Σίμπεργκ), μια Αμερικανίδα φοιτήτρια δημοσιογραφίας. Η καινοτόμος σκηνοθεσία του Ζαν-Λυκ Γκοντάρ εισήγαγε τεχνικές όπως τα jump cuts, την κινηματογράφηση με κάμερα στο χέρι και τη μη γραμμική αφήγηση, αμφισβητώντας τους παραδοσιακούς κινηματογραφικούς κανόνες. Το Με κομμένη την ανάσα έγινε ορόσημο του Νέου Κύματος, επηρεάζοντας οπτικά και αφηγηματικά το παγκόσμιο σινεμά. Δεκαετίες μετά την κυκλοφορία του, παραμένει σημαντική αναφορά για σκηνοθέτες και εμφανίζεται επανειλημμένα στις δημοσκοπήσεις του περιοδικού Sight & Sound, επιβεβαιώνοντας τη διαχρονική του επιρροή στον σύγχρονο κινηματογράφο.
Εισαγωγή από τον Δώρο Δημητρίου, ιστορικός κινηματογράφου και επιμελητής προβολών ταινιών.
«Η Περιπέτεια»

Σκηνοθέτης: Μικελάντζελο Αντονιόνι. Με τον προκλητικό και υπαρξιακό του κινηματογράφο, ο Αντονιόνι επικεντρώθηκε στα ψυχολογικά και κοινωνικά ζητήματα των χαρακτήρων, συχνά απομακρυνόμενος από τις συμβατικές αφηγηματικές δομές. Τα έργα του χαρακτηρίζονται από την απομόνωση των ανθρώπων μέσα στον σύγχρονο κόσμο και τη σιωπηρή ένταση.
Η ταινία «Η Περιπέτεια» (1960), σε σκηνοθεσία του Μικελάντζελο Αντονιόνι, επαναπροσδιόρισε την κινηματογραφική αφήγηση, εστιάζοντας περισσότερο στις ψυχολογικές πολυπλοκότητες των χαρακτήρων παρά στην πλοκή. Μια ομάδα φίλων αναζητά μια εξαφανισμένη γυναίκα σε ένα απομονωμένο νησί, αλλά η ουσία της ταινίας βρίσκεται στην αποξένωση και τη συναισθηματική κατάρρευση των χαρακτήρων. Αν και αρχικά προκάλεσε αντιδράσεις στις Κάννες, όπου κέρδισε το Βραβείο της Επιτροπής, η Περιπέτεια έχει πλέον καθιερωθεί ως ορόσημο του μοντέρνου κινηματογράφου, επηρεάζοντας σκηνοθέτες με το ατμοσφαιρικό της ύφος και τα υπαρξιακά της θέματα.
Ο Φειδίας Χριστοδουλίδης είναι κριτικός κινηματογράφου με βάση την Κύπρο.
«Ερωτική Επιθυμία»

Σκηνοθέτης: Γουόνγκ Καρ-Γουάι. Γνωστός για το εικαστικό του στυλ και τη μελαγχολική ατμόσφαιρα, ο Γουόνγκ Καρ-Γουάι έχει κατακτήσει παγκόσμια αναγνώριση ως ένας από τους πιο πρωτοποριακούς δημιουργούς της εποχής του. Οι ταινίες του συχνά εξερευνούν την αγάπη, τη μοναξιά και τις σχέσεις μέσα από μια ποιητική και ρευστή αφήγηση.
Η ταινία «Ερωτική Επιθυμία» (2000), σε σκηνοθεσία του Γουόνγκ Καρ-Γουάι, είναι μια οπτικά μαγευτική εξερεύνηση ανείπωτων συναισθημάτων και του πόνου της καταπιεσμένης αγάπης, τοποθετημένη στο ζωντανό αλλά συντηρητικό Χονγκ Κονγκ της δεκαετίας του 1960. Η ταινία Ο Μάγος του Οζ, που κυκλοφόρησε το 1939 σε σκηνοθεσία του Βίκτορ Φλέμινγκ, αποτελεί ορόσημο στην ιστορία του κινηματογράφου λόγω της καινοτόμου χρήσης της τεχνοχρωμίας, των ειδικών εφέ και της μουσικής αφήγησης. Βασισμένη στο παιδικό μυθιστόρημα του Λ. Φρανκ Μπάουμ από το 1900, η ταινία ήταν από τις πρώτες που πέρασαν από το ασπρόμαυρο στη ζωντανή έγχρωμη εικόνα, δημιουργώντας ένα οπτικό θέαμα που μάγεψε το κοινό. Η ερμηνεία της Τζούντι Γκάρλαντ ως Ντόροθι, μαζί με τους αξέχαστους χαρακτήρες όπως ο Σκιάχτρος, ο Τενεκεδένιος Άνθρωπος και το Λιοντάρι που φοβόταν, έχουν αφήσει ανεξίτηλο στίγμα στην ποπ κουλτούρα. Παρά την αρχικά ανάμεικτη υποδοχή της και τις μέτριες εισπράξεις στα ταμεία, το διαχρονικά μηνύματα της ταινίας, καθώς και τραγούδια όπως το “Over the Rainbow”, έχουν κάνει τον Μάγο του Οζ αναπόσπαστο κομμάτι του κλασικού κινηματογράφου.
«Ο Μάγος του Οζ»

Σκηνοθέτης: Βίκτορ Φλέμινγκ. Ο Φλέμινγκ σκηνοθέτησε μερικές από τις πιο γνωστές ταινίες του Χόλιγουντ, συμπεριλαμβανομένων των “Όσα Παίρνει ο Άνεμος” και “Ο Μάγος του Οζ”. Παρά τη μεγάλη επιτυχία αυτών των ταινιών, ο ίδιος διατήρησε μια ταπεινή και πρακτική προσέγγιση στη σκηνοθεσία, επικεντρωμένος στο να δημιουργεί αξέχαστες οπτικές αφηγήσεις.
Η ταινία «Ο Μάγος του Οζ», που κυκλοφόρησε το 1939 σε σκηνοθεσία του Βίκτορ Φλέμινγκ, αποτελεί ορόσημο στην ιστορία του κινηματογράφου λόγω της καινοτόμου χρήσης της τεχνοχρωμίας, των ειδικών εφέ και της μουσικής αφήγησης. Βασισμένη στο παιδικό μυθιστόρημα του Λ. Φρανκ Μπάουμ από το 1900, η ταινία ήταν από τις πρώτες που πέρασαν από το ασπρόμαυρο στη ζωντανή έγχρωμη εικόνα, δημιουργώντας ένα οπτικό θέαμα που μάγεψε το κοινό. Η ερμηνεία της Τζούντι Γκάρλαντ ως Ντόροθι, μαζί με τους αξέχαστους χαρακτήρες όπως ο Σκιάχτρος, ο Τενεκεδένιος Άνθρωπος και το Λιοντάρι που φοβόταν, έχουν αφήσει ανεξίτηλο στίγμα στην ποπ κουλτούρα. Παρά την αρχικά ανάμεικτη υποδοχή της και τις μέτριες εισπράξεις στα ταμεία, το διαχρονικά μηνύματα της ταινίας, καθώς και τραγούδια όπως το «Over the Rainbow» έχουν κάνει τον Μάγο του Οζ αναπόσπαστο κομμάτι του κλασικού κινηματογράφου.