Πότε σ’ αυτό τον τόπο επιτέλους θα λειτουργήσουμε συλλογικά και με διαφάνεια σε κάποια θέματα. Απλά και μόνο για το καλό μας. Του γενικού συμφέροντος και όχι του προσωπικού.
Αφορμή η συζήτηση στην κοινοβουλευτική επιτροπή Θεσμών την περασμένη Τετάρτη σχετικά με τη δημοσιοποίηση καταλόγου με τους δωρητές που εισφέρουν ποσά στον Ανεξάρτητο Φορέα Κοινωνικής Στήριξης. (https://www.philenews.com/kipros/koinonia/article/1481884/skotothikan-sti-vouli-gia-tin-filippa/)
Ανεξάρτητα από το ποιοι στηρίζουν την άποψη αυτή και ποια είναι η διαχειρίστρια του ταμείου, είναι άκρως αντιδεοντολογικό. Αν είναι δυνατόν να δημοσιοποιούνται ονόματα φυσικών ή νομικών προσώπων που προσέφεραν για κάποιο φιλανθρωπικό σκοπό, χωρίς την έγκρισή τους κι επειδή θα επιβάλλεται από τον νόμο. Προχωρώντας κι ένα βήμα παρακάτω, αυτοί που με άμεσο ή έμμεσο τρόπο αφήνουν ή και προτρέπουν να δημοσιοποιηθεί η ταυτότητά τους, προφανώς η αγνή τους πρόθεση εξανεμίζεται και προσβλέπουν στην εξυπηρέτηση προσωπικού συμφέροντος ως προς την αντιμετώπισή τους από την Πολιτεία και την αναγνώρισή τους από την κοινή γνώμη για την πράξη τους. Άλλωστε, η ανθρώπινη ηθική συμπεριφορά μάς έχει διδάξει πως δεν χρειάζεται να ζητάμε ανταμοιβή και αναγνώριση για το καλό που κάνουμε. Εκτός και αν είναι η νέα μόδα στον σύγχρονο κόσμο των social media.
Όσο δε αφορά την αντίθετη εκδοχή την οποία παρουσίασαν κάποιες κομματικές ομάδες στην επιτροπή Θεσμών, αφήνοντας σκιές κυρίως για τις πολιτογραφήσεις, παραπέμπει σε παραδοχή λανθασμένης και αναξιόπιστης διαδικασίας λειτουργίας των Θεσμών του κράτους. Αν λοιπόν, δεν είμαστε σε θέση να μπορούμε να διαχωρίσουμε τα δύο ή να θέσουμε κριτήρια που να αποβαίνουν σε μια διαφανή διαδικασία προς το γενικό συμφέρον, τότε, ας μην μας κακοφαίνεται ο τίτλος «Δημοκρατία της Μπανανίας». Είμαστε για τα παναΰρκα!
Όσον αφορά τις πολιτογραφήσεις και τον σάλο που είχε ξεσπάσει και μας κατατρέχει η ρετσινιά, δεν ήταν τίποτα παραπάνω από την ανευθυνότητα κάποιων οι οποίοι εκμεταλλεύτηκαν τα διάτρητα σημεία του συστήματος διά μέσου των αξιωμάτων τους για προσωπικό συμφέρον. Ο Θεσμός υφίσταται σε πολλές χώρες του κόσμου με ισχυρές ενέσεις για τις οικονομίες τους. Άγνωστο βέβαια κατά πόσον έχουν φαινόμενα σαν και τα δικά μας. Το βέβαιο είναι ότι εμείς εκάμαμέν τα μαμμούρι.
Στο διά ταύτα, προφανώς και υπάρχουν κριτήρια. Αν ο αιτών καλύπτει τα απαιτούμενα κριτήρια, τότε τι το μεμπτό; Μπαίνει τέλος και πάμε παρακάτω. Ακόμη και αν η δωρεά είναι μέρος των κριτηρίων ή η επένδυση εμπίπτει στη σφαίρα του γενικού συμφέροντος χωρίς βέβαια ίχνος προσωπικού συμφέροντος. Εκτός και αν αυτά εμπίπτουν σε κάποια σύγκρουση συμφερόντων που ανοίγει άλλο μεγάλο κεφάλαιο. Δηλαδή, η εισφορά καταλήγει εξ ολοκλήρου σε ένα κοινωφελές ταμείο χωρίς μίζες και όχι στα ταμεία κάποιου κόμματος ή στις τσέπες κάποιων, διαμέσου κάποιας επένδυσης ή μίζας.
Στα αξιοσημείωτα από την συζήτηση στην Βουλή και η ξεσαλωμένη συμπεριφορά βουλευτών, όταν η ατμόσφαιρα δυναμιτίστηκε σε τέτοιο βαθμό με αποτέλεσμα να ακουστούν χαρακτηρισμοί, προσβολές, ακόμα και χυδαία υπονοούμενα, που δεν αρμόζουν σε μια πολιτισμένη κοινωνία και δη ανθρώπων που εκπροσωπούν τον λαό.
