Μια καλοκαιρινή, ανάλαφρη και κοσμοπολίτικη βραδιά υπόσχεται το «Μουσικό Κουτί» της Τετάρτης. Ο Νίκος Πορτοκάλογλου και η Ρένα Μόρφη υποδέχονται στις 22.00 στην ERT World, τον Δάκη και τον τραγουδοποιό Monsieur Minimal.

«H νύχτα μυρίζει γιασεμί στο jukebox της εκπομπής και οι διασκευές από την μπάντα του «Μουσικού Κουτιού» είναι και πάλι ξεχωριστές. Το εμβληματικό  «Ne me quitte pas» του Jacques Brel «συναντά» την «Ταμπακιέρα» της Σοφίας Βέμπο. Το «Σ’ αναζητώ» του Γιάννη Σπανού «μπλέκεται»  με το «Careless whisper» των Wham και το «New York, New York» της Liza Minnelli «ενώνεται» με το «Άνθρωπε αγάπα» του Κώστα Τουρνά. Τραγούδια βγαλμένα από το ελληνικό καλοκαίρι μάς ταξιδεύουν στη Γαλλία, τη Νέα Υόρκη και το Broadway. Η  «Στιγμή» που ο Δάκης συναντιέται με τον Monsieur Minimal είναι μοναδική. Οι δύο καλλιτέχνες, προερχόμενοι από διαφορετικές γενιές, ενώνουν τις φωνές τους σε αξέχαστα τραγούδια: «Ένας ουρανός μ’ αστέρια», «Τόσα καλοκαίρια», «Εκείνο το πρωί στην Κηφισιά», καθώς και στα  «Πάστα Φλώρα», «Love story» και «Tonight». Οι φωνές της Ανδριάνας Μπάμπαλη και της Rosey Blue προστίθενται σαν δροσερό αεράκι στο «Μουσικό Κουτί» και η βραδιά θυμίζει καλοκαιρινή συναυλία.

O Δάκης αναφέρει για το ξεκίνημά του: «Από το σόι της μητέρας ήταν όλοι καλλιτέχνες, από το σόι του πατέρα μου καμία σχέση… Ο πατέρας μου όταν έμπαινε στο σπίτι έκλεινε το ραδιόφωνο, γιατί ήθελε ησυχία. Όταν χρειάστηκε να αρχίσω να τραγουδάω με βόλεψε το γεγονός ότι άρχισε η εθνικοποίηση του Νάσερ και χρειαζόμαστε χρήματα για να τα βγάλουμε πέρα. Θυμάμαι τη μητέρα μου να πουλάει στον παλαιοπώλη κάτι κινέζικα βάζα και ό,τι είχαμε σπίτι. Και τότε βρήκα ως ευκαιρία ότι έπρεπε να δουλέψω για να προσφέρω στο σπίτι και άρχισα να τραγουδάω στην Αλεξάνδρεια. Έξι μήνες τσάμπα και μετά με πλήρωναν». Ο αγαπημένος καλλιτέχνης μοιράζεται, επίσης, ιστορίες από τη ζωή του στην πόλη της Αιγύπτου όπου γεννήθηκε, από τα πρώτα χρόνια του στο τραγούδι, από τις συνεργασίες του και τις συναυλίες του… «Το κανονικό μου όνομα είναι Βρασίδας Χαραλαμπίδης, αλλά δεν άρεσε στη μητέρα μου καθόλου και με φώναζε Δάκη από το Βρασιδάκι. Και όταν πήγα στον Μάτσα να βγάλω το δίσκο μου λέει “αν τραγουδούσες ρεμπέτικα θα σου ταίριαζε το Βρασίδας. Τώρα κρατάμε το Δάκης”» αναφέρει χαρακτηριστικά ο τραγουδιστής.

Από την άλλη, ο Monsieur Minimal, κατά κόσμον Χρήστος Τσιτρούδης, αναλύει τα δικά του γεγονότα: «Με το Τσιτρούδη θα μπορούσα να είμαι μέχρι τη γειτονιά μου, όχι παραπάνω! Έψαχνα λοιπόν ένα όνομα εύηχο και καλλιτεχνικό. Και επειδή ήθελα να έχω μια απλότητα στη μουσική μου και να είμαι και κύριος ως χαρακτήρας μού ήρθε ο συνδυασμός Monsieur Minimal». Ο Monsieur Minimal ξεκίνησε από τα σχολικά του χρόνια να «σκαρώνει» πανέμορφα τραγούδια, ψάχνοντας τους μαγικούς έρωτες, τα ξέγνοιαστα καλοκαίρια και γενικώς την ομορφιά της ζωής. «Είμαστε μια γενιά φίλων, που μεγαλώσαμε με τη grunge μουσική, οπότε με το που πρωτοέσκασαν οι Nirvana, που ήταν το συγκρότημα που μας παρέσυρε όλους, έστησα ένα αυτοσχέδιο στούντιο στην αποθήκη που είχε η μαμά μου τα κουτιά από το μίνι μάρκετ, πήραμε και τα βασικά όργανα και όλη μέρα χτυπιόμασταν αδιάκοπα» λέει μέσα σ’ άλλα.