Το καλώδιο για την ηλεκτρική διασύνδεση της Κύπρου απασχολεί, και δικαίως, τη δημόσια συζήτηση εδώ και βδομάδες. Σε όλο αυτό το μπραντ ντε φερ μεταξύ αυτών που τάσσονται υπέρ και σε αυτών που δεν λένε ευθαρσώς πως δεν το θέλουν αλλά βάζουν τόσα προαπαιτούμενα – υποερωτήματα που μού θυμίζουν όλους αυτούς που λένε πως θέλουν λύση του Κυπριακού και βάζουν μετά μια ουρά που στην ουσία μας λένε πως δεν θέλουν λύση. Και για να μην παρεξηγηθούμε δεν υποστηρίζω την υλοποίηση αυτού του πρότζεκτ με κλειστά μάτια, αλλά επειδή αυτό το έργο πιστεύω πως πρέπει να γίνει για μια σειρά από λόγους, γεωπολιτικούς, οικονομικούς, ενεργειακούς περιβαλλοντικούς και άλλους, είμαστε «καταδικασμένοι» να κάτσουμε να βρούμε λύσεις στα ζητήματα που ανακύπτουν.

Ο καθένας δικαιούται να έχει την άποψη του. Χρειάζεται όμως να την εκφράζει με παρρησία και ειλικρίνεια. Αναφέρομαι κυρίως σε μας, στους πολιτικούς που παίρνουμε αποφάσεις που έχουμε πολιτική ευθύνη. Πόσω μάλλον ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας. Αντί γι’ αυτό κρύβεται. Άφησε εδώ και μερικούς μήνες δύο υπουργούς του να τσακώνονται όπου βρεθούν. Στη Βουλή, στα ερτζιανά, σε πάνελ συνεδρίων. Ο ίδιος έκατσε στο Λόφο και περίμενε ένα από μηχανής θεό να του λύσει το πρόβλημα. Μαγικά, χωρίς κόπο. Άφησε τον χρόνο να περάσει, και όταν έφτασε ο κόμπος στο κτένι, έκαναν μια συμφωνία πριν δύο Δευτέρες, αλλά δυο μέρες μετά δεν κατάφερνε να βρει τρόπο να την υλοποιήσει. Η συνεδρία του Υπουργικού Συμβουλίου αναβλήθηκε από Τετάρτη πρωί σε Τετάρτη μεσημέρι, και στη συνέχεια για Τετάρτη απόγευμα. Δεν κατέληξαν, είπαν  και θα συνέχιζαν την Πέμπτη. Την Πέμπτη μας ανακοίνωσαν πως τελικά την Τρίτη, θα έρχονταν στην Κύπρο όλοι οι εμπλεκόμενοι, από τον αρμόδιο υπουργό της Ελλάδας, τον φορέα υλοποίησης, την εταιρεία που κατασκευάζει το καλώδιο, τις ρυθμιστικές αρχές, τους υπουργούς της Κύπρου, τον Γενικό Εισαγγελέα. Το τι έγινε την Τρίτη  είναι γνωστό. Μεσούσης της σύσκεψης, ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας τους άφησε και αποχώρησε  για να πάει σε παρουσίαση βιβλίου. Επιστρέφοντας, μας είπε πόσο σωστή ήταν η απόφαση να συγκαλέσει τη σύσκεψη. Χωρίς αποφασιστικότητα, χωρίς πυξίδα, δεν πας μακριά. Δεν μπορείς να καταφέρεις να τους ικανοποιείς όλους, πάντα. Αυτά ίσως μπορούσαν να γίνονται όταν δεν είχε την εκτελεστική εξουσία στα χέρια του. Σήμερα όμως όχι.

Πάμε τώρα και λίγο στην ουσία. Το καλώδιο είναι κρίσιμο για τη χώρα μας. Μας βγάζει από την ενεργειακή απομόνωση, θα πάψουμε να είμαστε η μόνη χώρα της ΕΕ χωρίς ηλεκτρική διασύνδεση. Αυτό θα έχει πολλαπλά οφέλη. Γεωπολιτικά, το τελικό αποτέλεσμα είναι σαφώς πολλαπλάσιο του ρίσκου που ανασύρουν σήμερα, όσοι δεν θέλουν το καλώδιο ή εν πάση περιπτώσει όσοι προβάλλουν προβληματισμό για την αναγκαιότητα υλοποίησης του πρότζεκτ. Σκεφτείτε τι σημαίνει για τη χώρας μας μια συνεργασία σε αυτό το επίπεδο με την Ελλάδα, με την Ευρωπαϊκή Ένωση και μελλοντικά πιθανόν και με το Ισραήλ. Άλλωστε είναι πρότζεκτ  που εκτός τη στήριξη, πολιτική, γεωπολιτική αλλά και οικονομική της ΕΕ είναι απότοκο της σοφής στρατηγικής της τριμερούς συνεργασίας με Ελλάδα και Ισραήλ που εξελίχθηκε και σε 3+1 με τη συνδρομή των ΗΠΑ. Ενεργειακά προσθέτουμε στη φαρέτρα μας, στο ενεργειακό μας μείγμα ακόμα μια επιλογή. Που εκτός από σταθερότητα μας δίνει τη δυνατότητα και οικονομικού οφέλους από της πώληση ενέργειας μέσω του καλωδίου. Δεν είναι το καλώδιο ή ΑΠΕ, το καλώδιο ή φυσικό αέριο,το καλώδιο ή η αποθήκευση, δεν αποκλείει και δεν πρέπει να αποκλείει αυτή η επιλογή καμία άλλη. Εκ των πραγμάτων θα επέλθει και μείωση στους λογαριασμούς για τα νοικοκυριά. Που είναι πιστεύω ένα από τα κυρίαρχα αν όχι το κυρίαρχο ζητούμενο. Σήμερα η τιμή πώλησης της κιλοβατώρας στην Κύπρο είναι περίπου διπλάσια από αυτήν της Ελλάδας. 14 με 18 σέντ η κιλοβατώρα στην Ελλάδα, πάνω από 30 στην Κύπρο. Προφανώς και το χαμηλότερο κόστος δεν προκύπτει μόνο από τη διασύνδεση με την υπόλοιπη Ευρώπη, αλλά συμβάλει. Για μας δεν μπορεί αν είναι επιλογή η συνέχιση της ζωής μας σε ένα ενεργειακό μεσαίωνα,  που θα χρυσοπληρώνουμε ρύπους και κιλοβατώρες γιατί έτσι μάθαμε.

Σήμερα, περισσότερο ίσως από ποτέ, χρειαζόμαστε ηγεσία που να τολμά. Να ξέρει που θέλει να πάρει τα πράγματα και να τολμά να βγαίνει μπροστά. Ανεξάρτητα από την πολιτική θέση, είναι πολύ πιο σημαντικό να κόβει δρόμο.

* Βουλευτής Λευκωσίας ΔΗΣΥ.