Έχουμε συνηθίσει τόσο πολύ την ξύλινη γλώσσα στον δημόσιο λόγο που αν ακούσουμε κάτι διαφορετικό, κάτι πιο συναισθηματικό, με περισσότερο ίσως βάθος, μας φαίνεται -τουλάχιστον- ύποπτο. «Τι εννοούσε;», «Ποιο είναι το κίνητρο;», «Τι προσδοκεί;». Και τα αναπάντητα ερωτήματα ακολουθούν οι θεωρίες που δεν σηκώνουν αμφισβήτηση, καθώς ταυτόχρονα ανοίγει το μητρώο αυτού που τόλμησε να αυτοσχεδιάσει, ξεφεύγοντας από το δοσμένο σενάριο. 
Η πανδημία έκανε πολλούς, πιο συναισθηματικούς. Έχουμε χρόνο και πιο καθαρό μυαλό για ενδοσκόπηση, ενώ ταυτόχρονα ένα πιθανό ενδεχόμενου τέλους αφαιρεί από την ατζέντα αναστολές που θα υπήρχαν στο περιεχόμενο του λόγου κάτω από άλλες συνθήκες. Ταυτόχρονα, μια κατηγορία ανθρώπων θέλησε με τα λόγια να στηρίξει όσους επιζητούσαν να στηριχτούν από μια κουβέντα που θα ισοδυναμούσε με μια απαγορευμένη, πλέον, αγκαλιά. 
Στην Ελλάδα εμφανίστηκε ο Σωτήρης Τσιόδρας. Μία φιγούρα στον αντίποδα των προτύπων του life style των αλλοτινών εποχών, ο οποίος όμως έφθασε να γίνει εξώφυλλο ακόμα και στο Hello δίπλα στους φωτογενείς εκπροσώπους του life style. Έγινε σκετσάκι, τραγούδι, απέκτησε οπαδούς, πολλοί σταματούσαν ότι έκαναν στις 6:00 για να ακούσουν τον Τσιόδρα. Όχι απλά την ανακοίνωση των αριθμών, αλλά το περιεχόμενο μιας ολιγόλεπτης κουβέντας. Με ανάλυση, ενθάρρυνση, συμβουλές, με μια ανθρώπινη προσέγγιση. 
Στην Κύπρο, το ραντεβού των 6:00 κλείστηκε με τους Λεόντιο Κωστρίκκη και Μάριο Λοΐζου. Εξαρχής διαφάνηκε πως ο δεύτερος προσπαθούσε να εμπλουτίσει τον λόγο του συγχαίροντας τμήματα, συμβουλεύοντας, μεταφέροντας πληροφορίες από το διεθνές γίγνεσθαι, εκφράζοντας πιο πολύ συναίσθημα από ό,τι έχουμε συνηθίσει. Ένα μήνα μετά τη γνωριμία μας λοιπόν, ο Λοΐζου αποφάσισε να μας μιλήσει λίγο πιο οικεία. Να μοιραστεί σκέψεις σαν ένας φίλος με τον οποίο συναντιόμαστε κάθε απόγευμα και λέμε τις δυσκολίες μας. «Αυτή η πανδημία, ανέδειξε με τον πιο καθαρό τρόπο ότι οι ευθύνες πρέπει να δίνονται στους άξιους. Είχαμε συνηθίσει ως κοινωνία να ανεχόμαστε τη μετριότητα. Η αδυναμία και η μετριότητα όμως στοιχίζουν. Μια λάθος απόφαση, μια ολιγωρία, μπορεί να οδηγήσει στην καταστροφή. Το είδαμε στην Ισπανία και στην Ιταλία, το βλέπουμε στις ΗΠΑ και στη Μεγάλη Βρετανία. Μόνο η κινητοποίηση και η σωστή αξιοποίηση των καλύτερων μυαλών και η τοποθέτηση σε θέση κλειδί των πιο άξιων, θα μας βοηθήσει να αντιμετωπίσουμε τις προκλήσεις που έρχονται. Ίσως η έννοια της λέξης αξιοκρατία να μην είχε ποτέ τόση σημασία όσο σήμερα». 
Αυτό και μόνο, το οποίο είναι τόσο ορθό, ήταν αρκετό για να τον στήσουν στον τοίχο των social media. Τι θέλει, ποιος είναι, τι εννοεί; Εμείς τι θέλουμε άραγε;