Ο Κυριάκος Πολυκάρπου, με αφορμή τη νεανική παραβατικότητα, γράφει για τις διαφορές ανάμεσα στη δημόσια και την ιδιωτική εκπαίδευση. 

Πώς τα καταφέρνουν οι υπεύθυνοι των ιδιωτικών σχολείων να υπάρχει πειθαρχία και τάξη στον χώρο τους και οι μαθητές να ακολουθούν τους κανονισμούς κατά γράμμα, την ίδια ώρα που οι υπεύθυνοι των δημόσιων αντιμετωπίζουν τόσα προβλήματα με τους μαθητές τους, ειδικά στο θέμα της νεανικής παραβατικότητας; Γιατί στα δημόσια σχολεία το μαλλί κατάντησε σαν χαίτη αλόγου, οι μαθητές καπνίζουν σαν φουγάρα και το πουκάμισο κρέμεται κανονικότατα έξω από το παντελόνι; Μήπως κράτος, κόμματα, σύνδεσμοι γονέων, επίτροποι για προστασία του παιδιού και όλοι οι εμπλεκόμενοι εθελοτυφλούν ή απλώς λαϊκίζουν; Δηλαδή, ένας γονιός πρέπει να πληρώσει τα μαλλιοκέφαλά του σε ιδιωτικό σχολείο για να είναι σίγουρος πως το παιδί του θα μορφωθεί σε ένα σωστό και πειθαρχημένο σχολικό περιβάλλον;