Ο Ευαγγελισμός της Θεοτόκου. Ημέρα που, κατά το Εορτολόγιον, ο Αρχάγγελος Γαβριήλ έφερε στην Παναγία την ευχάριστη αγγελία της θείας χάρης. Δηλαδή, ότι θα γεννήσει τον Υιό του Θεού, που θα είναι ο Σωτήρας του κόσμου.

Πόσες φορές δεν έχω συζητήσει αυτό το χαρμόσυνο νέο με τον εκάστοτε Πνευματικό μου – άστατος καθώς είμαι, αλλά και περιπλανώμενος σε χώρες και ηπείρους όπου μ’ έφερνε η μοίρα. «Δεν έχω δει, γέροντά μου, ούτε και ελπίζω πια στην σωτηρία ετούτου του κόσμου».

Ο λόγος του Θεού, απαντούσε πάντα, δεν είναι σαν τις προβλέψεις των αστρολόγων, «σήμερα, θα μάθεις καλά νέα», «σύντομα θα λάβεις γράμμα από κάποιον που δεν το περιμένεις», «πρόσεξε την υγεία σου την ερχόμενη Τρίτη», …, την Τετάρτη όχι, απαντά εντός μου ο μόνιμος προβοκάτορας.

Καταλαβαίνω γέροντα. Και τις ελπίδες μου τις στέλνω στην Μητέρα του Χριστού όταν, όπως τραγουδούν οι Beatles (που είμαι σίγουρος ότι είχαν άγγιγμα ευλογίας για να έγραψαν τόσα και τέτοια τραγούδια!), όταν βρίσκω τον εαυτό μου σε καιρούς ταραγμένους, και μέσα σε ώρες σκοτεινές, η Μητέρα Μαρία πάντα έρχεται σε μένα, στέκεται μπροστά μου, παρηγορώντας με λόγια σοφά: Ό,τι είναι να γίνει, θα γίνει. Άστο έτσι… «Let it Be»!

Σημαίες. Γιορτάζει το Έθνος μας, την απελευθέρωση από τον τουρκικό ζυγό. Τετρακόσια χρόνια σκλαβιάς. Η δική μου παρέλαση πια, γίνεται εντός μου. Έτσι κι αλλιώς δεν μου άρεσαν ποτέ – ιδίως οι στρατιωτικές. Πόσο μάλλον τώρα, που η ανθρωπότητα έχει αφηνιάσει και ξοδεύονται δισεκατομμύρια για πολεμικούς εξοπλισμούς.

Τέτοια μέρα, κλείνομαι στον δικό μου μικρόκοσμο, βάζω από τους «Ελεύθερους Πολιορκημένους» του Εθνικού μας Ποιητή Διονυσίου Σολωμού, σε μουσική Γιάννη Μαρκόπουλου, το σπαρακτικό «Χάραμα» σε καταπληκτική ερμηνεία από την μεγάλη μας Ειρήνη Παππά…

> Ακούστε το εδώ:

… και εν συνεχεία, διαβάζω πρώτα το ποίημα «Άφετε τα παιδιά ήσυχα» της σπουδαίας μας Κικής Δημουλά κι έπειτα το ακούω κιόλας από την ίδια σε ένα CD, Ποίηση με Μουσική, «Στην Αγκαλιά της Άκρης», με μουσική επένδυση από τον Θάνο Μικρούτσικο:

«Εθνική εορτή παρέλαση Μαρτίου/ Επέτειος βελτίωσης λιγάκι του καιρού/ Μπλε ποδίτσες άσπρα συννεφάκια φοράει / Η αίθρια από μια σκοπιά ημέρα / Σημαιοφόρα πράσινα φύλλα σημειωτόν το έαρ / Νικητήρια παιδάκια κρατούν / Χάρτινες σημαιούλες κυματίζουν / Υπερήφανες μάνες.

Κάθομαι στο άδειο παγκάκι με μιαν ηλιαχτίδα / Παλιά μου συμμαθήτρια /  Όμως αυτή πώς τα κατάφερε / Και μένει από τότε όλο στην ίδια ωραία τάξη /

Ομοβροντίες σχολείων επέτειος νεότητος / Τιμές σε ανδριάντα όρθιος ο πυρπολητής / Στη μισή του βάρκα οικονομία στο μάρμαρο / Σπατάλη ηρωισμού ή κόπηκε η έμπνευση στη μέση; / Ποιος ξέρει πολλές των εκδοχών οι ναυμαχίες/

Ευτυχώς η λέξη ελευθέρια χαραγμένη / Στο σώο ήμισυ της βάρκας / Ευανάγνωστα επιπλέει και βυθίζει / Τα εχθρικά τεράστια κύματα της ακινησίας

Καθηγητής στεφανώνει το άγαλμα / Κι εγώ το προεόρτιον μαθητή /

Υποκειμενικό και το ένδοξο».

Χρόνια Πολλά σε όσες και όσους γιορτάζουν. Την Ελλάδα και τα μάτια μας. Η Παναγία μαζί μας.