Ευτυχώς που το είπε, επιτέλους, ο Νίκος Χριστοδουλίδης. Είχα αρχίσει να ανησυχώ ότι με την αμερικάνικη φόρα που πήρε η κυβέρνηση μπορεί και να μας προέκυπτε καμιά θετική δήλωση για τις «ιδέες» του Ντόναλντ Τραμπ για την εγκατάσταση των Παλαιστινίων σε ωραία σπιτάκια μακριά από τη γη τους. Μια «επαναστατική ιδέα», όπως του φάνηκε του Νετανιάχου, ένα «υπέροχο νέο σχέδιο Τραμπ».

Ρωτήθηκε ο Πρόεδρος χθες και δήλωσε (ξεκάθαρα) ότι «η Κυπριακή Δημοκρατία, πάντοτε μαζί με την ΕΕ, η θέση μας είναι ενάντια στον εκτοπισμό των Παλαιστινίων από τη χώρα τους». Ο ίδιος προσωπικά δεν ξέρουμε αν είναι ενάντια, πάντως η Κυπριακή Δημοκρατία είναι ενάντια. Και μάλλον, όχι επειδή το σκέφτηκε αλλά επειδή είναι «πάντοτε μαζί με την ΕΕ».

Αν δεν είχε η ΕΕ αυτή τη θέση μπορεί και να το σκεφτόταν αλλιώς η Κυπριακή Δημοκρατία; Πάλι καλά. Διότι, σκέψου να του έρθει του Τραμπ κάποια στιγμή να ασχοληθεί με το Κυπριακό και να ρίξει την «επαναστατική ιδέα» να μεταφερθούν οι Ελληνοκύπριοι (ίσως και οι Τουρκοκύπριοι) στην Τουρκία που έχει μεγάλες εκτάσεις, και να αναλάβει την Κύπρο αυτός μαζί με τον Ερντογάν να την μετατρέψουν σε Λας Βέγκας της Μεσογείου. Έτσι λύνονται τα προβλήματα στο φαντασμένο μυαλό τους.

Φυσικά, άμα δεν έχεις ιστορία πού να καταλάβεις τι διάολο έγινε στη Λωρίδα της Γάζας. Όπου δύο εκατομμύρια άνθρωποι ζούσαν επί 17 ολόκληρα χρόνια υπό αποκλεισμό, πριν από την «αυτοάμυνα» του Ισραήλ, σε μια λωρίδα γης όπου το 80% του πληθυσμού εξαρτάτο από τη διεθνή βοήθεια για να επιβιώσει. Όπου σχεδόν οι μισοί από τους κατοίκους ήταν παιδιά  κάτω των 15 ετών. Όπου νερό τους το παρείχε καθημερινά το Ισραήλ και ήταν πολύ πιο λίγο από όσο χρειάζονταν. Όπου ηλεκτρικό ρεύμα είχαν για 3-4 ώρες την ημέρα.

Σε αυτές τις συνθήκες οι Παλαιστίνιοι δεν έφυγαν από τη γη τους. Ρίζωσαν εκεί, υπέφεραν όσα λίγοι στον πλανήτη, αλλά δεν εγκατέλειψαν. Για να παρακολουθούν τώρα έναν «πλανητάρχη» να μιλά ως επιπόλαιος τσαρλατάνος να τους λέει ότι θα τους μεταφέρει σε άλλες χώρες, μαζί με τις ρίζες τους, και θα αναλάβει αυτός τη γη τους να την κάνει Ριβιέρα της Μέσης Ανατολής. Κι έχουμε κι ένα σωρό ελαφρόμυαλους, ακόμα και στην κατεχόμενη και απειλούμενη Κύπρο, να τον χειροκροτούν. Κι αυτόν και τον Νετανιάχου.

Το απλούστερο δεν το κατάλαβαν ακόμα, ούτε οι ένας, ούτε ο άλλος. Παρά την εμπειρία σε τόσες άλλες χώρες. Ιράκ. Αφγανιστάν. Λιβύη. Συρία… Ότι δεν έλυσαν κανένα πρόβλημα τρομοκρατίας με αυτές τις μεθόδους. Σκότωσαν σχεδόν 50.000 αθώους πολίτες και ισοπέδωσαν τη Γάζα για να εξοντώσουν την τρομοκρατική Χαμάς. Την εξόντωσαν; Πώς την εξόντωσαν αφού υπάρχει ακόμα και κρατά ομήρους και διαπραγματεύονται μαζί της; Το πιο σημαντικό ερώτημα όμως θα το απαντήσει κάποτε η ιστορία:

Ένα Ισραήλ που στέλνει πυραύλους σχεδόν ονομαστικά (σκότωσε τον πολιτικό ηγέτη της Χαμάς Ισμαήλ Χανίγια, τον στρατιωτικό ηγέτη Γιαχία Σινουάρ, τον αρχηγό της Χαμάς στον Λίβανο Φατάχ Σαρίφ Αμπού αλ-Αμίν, σκότωσε τον αρχηγό της Χεζμπολάχ, Χασάν Νασράλα μέσα στη Βηρυτό) έπρεπε να σκοτώσει και δεκάδες χιλιάδες παιδιά ως αυτοάμυνα για το τερατούργημα της 7ης Οκτωβρίου 2023, της Χαμάς; Έπρεπε να ισοπεδώσει τα σπίτια εκατομμυρίων ανθρώπων για να τους λένε σήμερα ότι δεν έχουν σπίτια και να εκτοπιστούν αλλού; Πετυχαίνουν, λοιπόν, με αυτές τις μεθόδους να διαλύσουν την τρομοκρατία ή ακριβώς το αντίθετο; Διότι, το σίγουρο είναι ότι μέσα από τα συντρίμμια και τους θανάτους, θα γεννηθούν άλλοι τρομοκράτες να ζητούν εκδίκηση.

Την απάντηση στον Τραμπ την έδωσε μέσω του Reuters ο Σαμπάν Σακαλέχ, ένας 47χρονος Παλαιστίνιος που επέστρεψε στη Γάζα και βρήκε τα ερείπια του σπιτιού του. Έντρομος από την καταστροφή, τον επαναλαμβανόμενο εκτοπισμό και τον θάνατο, όπως έλεγε, σχεδίαζε να φύγει για να εξασφαλίσει ένα ασφαλές μέλλον για τα παιδιά του. Αλλά όταν άκουσε τον Τραμπ αποφάσισε να μην φύγει.  «Φοβάμαι να φύγω γιατί δεν θα μπορώ να επιστρέψω ποτέ. Αυτή είναι η πατρίδα μου (…). Είμαι βαθιά ριζωμένος στο έδαφος της πατρίδας μου και θα είμαι για πάντα». Πού να το καταλάβει αυτό ο Αμερικάνος που έχει μέγαρα αλλά δεν έχει ρίζες;