Δείτε, αν θέλετε, αυτό το βίντεο. Όπου δύο ποδοσφαιριστές της Λίβερπουλ, μαζί και με όλους τους υπόλοιπους, δείχνουν ότι όσο πλούσιοι και διάσημοι είναι, ο ανθρωπισμός τους υπερτερεί:

Έχει γίνει viral παντού, και αναφέρεται στα sites μερικών από τις μεγαλύτερες εφημερίδες στον κόσμο: Στους «New York Times», στη βέλγικη «Nieuwsblad», στο δίκτυο ABC της Αυστραλίας, στη «USA Today», στο MSN, στους «Times» του Λονδίνου, κ.ά.

Μίροσλαφ Κλόζε, 47, Γερμανός παλαίμαχος ποδοσφαιριστής, από τους καλύτερους κεντρικούς επιθετικούς της εποχής του. Όλοι εκπλαγήκαμε όταν ανακοίνωσε το 2017. Στεναχωρηθήκαμε. Αλλά τον αγαπήσαμε και τον εκτιμήσαμε ακόμα πιο πολύ όταν μας εξήγησε τους λόγους της απόφασής του:

«Σταμάτησα το ποδόσφαιρο γιατί δεν το αναγνώριζα πλέον. Σήμερα, οι νεαροί ποδοσφαιριστές σκέφτονται άλλα πράγματα. Όταν ήμουν παιδί, το μόνο που σκεφτόμουν ήταν να κάνω προπονήσεις και να γίνω κάτι σε αυτό το άθλημα που τόσο αγαπούσα. Στη Λάτσιο (σ.σ.: ποδοσφαιρική ομάδα της Ιταλίας) και στην Εθνική ομάδα, μετά από κάθε προπόνηση, έμπαινα μέσα σε μια μπανιέρα γεμάτη από πάγο για να προφυλάξω το σώμα μου από τραυματισμούς. Ενθάρρυνα και άλλους νέους παίκτες της ομάδας να κάνουν το ίδιο, αλλά πάντα αρνιόντουσαν. 

Επίσης, όταν με έβλεπαν, στο τέλος της προπόνησης να μαζεύω όλες τις μπάλες μέσα σε ένα δίχτυ και να της επιστρέφω εκεί που πρέπει, πάλι απορούσαν “μα, ποιος σου είπε να το κάνεις αυτό;”.

Έλεγα στον εαυτό μου: “Είσαι 20 χρονών. Δεν πρέπει να βοηθήσεις και εσύ τον 60χρονο επιστάτη του γηπέδου με το να μαζέψεις τις μπάλες;”.

Οι πιο νέοι ποδοσφαιριστές σήμερα νοιάζονται πιο πολύ εάν τα ποδοσφαιρικά τους παπούτσια ταιριάζουν με τις κάλτσες του. Είναι και αυτός από τους λόγους που είπα στον εαυτό μου “τέλος, σταματάς το ποδόσφαιρο”. Αυτό το παιχνίδι που ήξερα και αγάπησα τότε, σήμερα δεν υπάρχει.

Οι νέοι ποδοσφαιριστές σήμερα νοιάζονται πρώτα για τα αυτοκίνητά τους, τα συμβόλαια με τους ατζέντηδές τους, και τα ποδοσφαιρικά τους παπούτσια. Το ποδόσφαιρο έπεται όλων αυτών, για τους νέους παίκτες. Εκεί που τους ενδιαφέρει πρώτιστα, είναι η εικόνα τους. Το ίματζ.

Ενώ για μένα, το μόνο που είχε σημασία ήταν το ίδιο το ποδόσφαιρο, το παιχνίδι, στην πιο απλή και γνήσια του μορφή». 

Είναι σαφές από όλα αυτά, ότι ο Κλόζε ήταν ένας ιδιαίτερος παίκτης. Μέσα και έξω από τα γήπεδα. Ίσως να είναι αυστηρός με τον εαυτό του. Σίγουρο είναι και για τους νεότερους παίκτες. Δεν θέλω να πιστέψω ότι είναι όλοι «πειραγμένοι και δήθεν». Σίγουρα υπάρχουν και παίκτες «διαμάντια».

Αλλά κι ένας «παίκτης» ύπουλος! Επί 4 μέρες ένας επίμονος ξερόβηχας με οδήγησε την περασμένη Κυριακή, κατόπιν σύστασης του ιατρού μου στην Αθήνα, σε μοριακό τεστ για Covid και Γρίπη+RSV. Παρ’ όλο που έκανα rapid τεστ κάθε μέρα, ακόμα και το πρωί της Κυριακής που ήταν αρνητικό και φορώντας πάντα μάσκα μέσα στο αεροπλάνο, στο στούντιο και κλειστούς χώρους, έμαθα ότι είμαι θετικός στον Covid, και στεναχωρήθηκα πολύ. Γιατί έχω κάνει όλα τα εμβόλια, πρόσεχα όσο μπορούσα, δεν ξέρω πού και πώς κόλλησα.

Ευτυχώς, έως τώρα, τα συμπτώματα είναι ήπια, μόνο ο ξερόβηχας, και μου σύστησε ο γιατρός να μην βιαστώ να πάρω κάτι, και να το πάμε, λέει, συντηρητικά. Ελπίζω να μην κόλλησα κανέναν «καθ’ οδόν»!

Πάντως, απ’ ό,τι μου είπαν οι γιατροί, ο covid έχει … ξεσαλώσει πάλι και καλού-κακού να προσέχουμε: Μάσκες σε κλειστούς χώρους, ανοικτά παράθυρα για να αερίζεται το σπίτι και το γραφείο, καλή διατροφή και ένα self-test κάπου-κάπου.

ΥΓ: Το «θετικό» της υπόθεσης: Οι καλοί μας φίλοι και συνένοικοι στην πολυκατοικία, με έχουν ώπα-ώπα. Χθες, η Αλεξάνδρα μού άφησε μια υπέροχη κοτόσουπα έξω από την πόρτα και μου τηλεφώνησε να τη «μαζέψω». Το πόσο με συγκίνησε και πόσο την απόλαυσα, δεν λέγεται. Της το είπα με sms. Και μου απάντησε έτσι απλά: «Χαίρομαι πολύ. Κοτόσουπα, διαχρονικό φάρμακο. Περαστικά». Ήδη νοιώθω καλύτερα…

Θετική και ενδιαφέρουσα η επένδυση της Hellenic Healthcare Group στον τομέα της υγείας στην Κύπρο. Όπως λέχθηκε και δημοσιεύτηκε, η κίνησε αυτή «βάζει την Κύπρο στον χάρτη του ιατρικού τουρισμού». Επισημαίνω, διορθώνοντας λίγο, ότι σε αυτόν τον «χάρτη» είναι κιόλας η Κύπρος από το 2017 χάρη στο Γερμανικό Ογκολογικό Κέντρο, με ντόπια χρηματοδότηση και με συνεργασίες υψηλού επιστημονικού επιπέδου από Κίνα και Ιαπωνία, μέχρι και ΗΠΑ, Ευρώπη και Αυστραλία.