Ο Τουφάν Ερχιουρμάν, ηγέτης του Ρεπουμπλικανικού Τουρκικού Κόμματος, που από ότι φαίνεται θα διαδεχθεί σύντομα τον Ερσίν Τατάρ, μίλησε προχτές για τη χαλαρή ομοσπονδία σημειώνοντας ότι η τουρκοκυπριακή πλευρά συζητά αυτή την επιλογή. Ποια τουρκοκυπριακή πλευρά δεν γνωρίζουμε.

Δυο φορές τελευταία (14 και 16 Ιανουαρίου) έκανε δηλώσεις για τη χαλαρή ομοσπονδία. Λέγοντας, μάλιστα, ότι «θα μπορούσε να εξασφαλιστεί συναίνεση για μια χαλαρή ομοσπονδία ως λύση στο Κυπριακό, η τουρκοκυπριακή πλευρά συζητά αυτή την επιλογή». Πριν από αυτόν έκανε και ο Μουσταφά Ακιντζί μια παρέμβαση περιγράφοντας κι αυτός μια διευθέτηση χαλαρής ομοσπονδίας χωρίς να την κατονομάζει. Την περιέγραψε, όμως. «Εσωτερικά, δύο πολιτείες θα πάρουν τη θέση τους με τις ευρείες εξουσίες που θα παρέχει το Σύνταγμα. Εξωτερικά, θα προβλέπεται μια ενιαία διεθνής οντότητα και μια ενιαία εκπροσώπηση. Η κεντρική διοίκηση θα έχει περιορισμένες εξουσίες…».

Να σημειωθεί ότι αυτές οι θέσεις βγήκαν προς τα έξω μετά τις συναντήσεις που είχε στα κατεχόμενα ο Χακάν Φιντάν. Άσχετο; Θα φανεί. Πάντως, ο κ. Ερχιουρμάν, μετά τη συνάντησή του με τον Φιντάν, δήλωνε ότι «ο κ. Φιντάν δεν υιοθέτησε μια στάση υπεροψίας, αλλά ήταν ανοιχτός στον διάλογο». Φαίνεται πως οι αντίπαλοι του Ερσίν Τατάρ στα κατεχόμενα, που διαφωνούν με την σκληροπυρηνική θέση του για δυο κράτη, άρχισαν να διαμορφώνουν μια άλλη προσέγγιση.

Λες, εντάξει, παρά να έχεις απέναντί σου έναν ανεγκέφαλο Τατάρ και έναν χειρότερο Ερτογρούλογλου, να μιλούν για δύο κράτη και να μην μπορείς να συνεννοηθείς μαζί τους, ας ακούσουμε τι έχουν να πουν και οι άλλοι που μιλούν για χαλαρή ομοσπονδία μπας και βρούμε άκρη. Αλλά, κι αυτοί όταν ξεκινούν την προσέγγισή τους κατηγορώντας την ε/κ πλευρά, δύσκολο να τους δεις χωρίς καχυποψία. Από τη μια, ο Ακιντζί κατέληγε στο ότι δεν βλέπει φως διότι «δεν μπορούμε να ξεχάσουμε την αρνητική στάση της ελληνικής ηγεσίας όλα αυτά τα χρόνια». Και από την άλλη, ο Ερχιουρμάν δήλωνε ότι «Τουρκοκύπριοι ηγέτες έχουν υποστηρίξει μια χαλαρή ομοσπονδία, ενώ οι Ελληνοκύπριοι προσπαθούν να την οδηγήσουν προς ένα ενιαίο κράτος».

Πώς μπορείς να συνεννοηθείς όταν ακούς τέτοιες τερατολογίες! Διότι, επίσημη πρόταση για «χαλαρή και αποκεντρωμένη ομοσπονδία» είναι ο Νίκος Αναστασιάδης που κατέθεσε. Το 2018. Εξήγησε αυτή τη θέση και στο Εθνικό Συμβούλιο αλλά και στον Μουσταφά Ακιντζί. Και μάλιστα δέχτηκε επικρίσεις στην ε/κ πλευρά, αλλά και ο ίδιος ο Ακιντζί ζητούσε να μάθει προκαταβολικά ποιες από τις αρμοδιότητες της κεντρικής κυβέρνησης θα μεταφερθούν στις συνιστώσες πολιτείες.

Μήπως δεν είναι χαλαρή ομοσπονδία (συνομοσπονδία είναι, αλλά το παραβλέπω εδώ) όσα συμφώνησαν Αναστασιάδης – Έρογλου (2014); «Οι συνιστώσες πολιτείες  θα ασκούν πλήρως και οριστικά όλες τις εξουσίες τους, χωρίς επεμβάσεις από την ομοσπονδιακή κυβέρνηση». Το οποίο συμπλήρωνε αυτό που συμφώνησαν Χριστόφιας – Ταλάτ (2008): «Θα έχει μία Ομόσπονδη Κυβέρνηση με μία διεθνή προσωπικότητα, καθώς και μια Τουρκοκυπριακή Συνιστώσα Πολιτεία και μία Ελληνοκυπριακή Συνιστώσα Πολιτεία, ίσου καθεστώτος».

Επειδή ο Ερχιουρμάν, όπως και ο Ακιντζί, έχουν περισσότερο μυαλό από τον Τατάρ και τον Ερτογρούλογλου, γνωρίζουν ότι με λύση δύο κρατών, το τ/κ κρατίδιο και οι Τουρκοκύπριοι θα βρεθούν εκτός Ευρωπαϊκής Ένωσης. Και θα γίνουν επίσημα τουρκική επαρχία με κυρίαρχους τους έποικους. Άρχισαν, λοιπόν, να μιλούν για μια «ομοσπονδιακή δομή» η οποία είναι στην ουσία συνομοσπονδία δύο κρατιδίων, η οποία θα έχει μια διακοσμητική κεντρική διοίκηση με «περιορισμένες εξουσίες για να διασφαλίσει την ενότητα του κοινού κράτους και θα προβλέπεται μια ενιαία διεθνής οντότητα και μια ενιαία εκπροσώπηση» (Μουσταφά Ακιντζί, 9/1/25).

Αυτή είναι όλη η ουσία. Η διεθνής οντότητα. Για να αποκτήσει και η «τδβκ» όσα απολαμβάνει η Κυπριακή Δημοκρατία διεθνώς ως νόμιμο κράτος. Αυτό που μας ζητείται, δηλαδή, ΚΑΙ από τους διαλλακτικούς Τ/κ πολιτικούς, είναι να συμφωνήσουμε στα δύο κράτη αλλά χωρίς να το πούμε. Θα λέμε ότι είναι ομοσπονδία. Κι ας πρόκειται για μια παρωδία ομοσπονδίας.

Υ.Γ. Τι ελπίδες να έχουμε όταν ούτε αυτοί οι Τ/κ πολιτικοί αντιλαμβάνονται ότι το πρόβλημα δεν είναι η χαλαρή ή η ισχυρή ομοσπονδία, αλλά η Τουρκία, η παρουσία της στα κεφάλια μας, η ανασφάλεια που προκαλεί ο ισλαμοφασισμός της. Κι όταν τόσο ξεδιάντροπα μας ζητούν να εξυπηρετήσουμε τα συμφέροντα της Τουρκίας αντί τα δικά μας!