Σήμερα τα Φώτα και ο φωτισμός. Ολοκληρώνεται και φέτος ο εορταστικός κύκλος του Δωδεκαημέρου, με την μεγάλη εορτή των Φώτων.

Πραγματικά εκείνο που έχει πιο πολύ ανάγκη ο σημερινός κόσμος που βλέπουμε να μετασχηματίζεται σ’ ένα απέραντο τρελοκομείο, είναι την θεία φώτιση.

Τον παρακολουθούμε να στοιχειώνεται από τις λογής σχιζοφρένειες σ’ όλα σχεδόν τα μήκη και τα πλάτη του πλανήτη (πόλεμοι, συγκρούσεις, αναταράξεις κ.α.) και το μόνιμο ζητούμενο η ισορροπημένη ζωή, ο ισορροπημένος άνθρωπος.

Μέσα από ένα άκρατο παραλογισμό, ο οποίος μετατρέπεται σε μια καθημερινότητα και ρουτίνα. Έτσι απλά…

>>> Σήμερα που ο πλανήτης στενάζει κάτω από το αβάστακτο βάρος της κλιματικής αλλαγής και τα εφιαλτικά σενάρια κυκλώνουν τον άνθρωπο καθημερινά, με αφηγήματα που παραπέμπουν και στο τέλος του κόσμου, η σημερινή εορτή των Θεοφανίων, γίνεται όσο ποτέ πιο επίκαιρη. Το τι αποθησαυρίζεται μέσα από τα βαθύτερα νοήματά της ως οικολογική απάντηση στα μεγάλα προβλήματα της εποχής, δεν διανοείται ο σημερινός άνθρωπος, ο οποίος μονίμως ψάχνει και ψάχνεται…

Στον Ιορδάνη ποταμό, που επισυμβαίνει η Βάπτιση του Χριστού και η φανέρωση της Τριάδας, ως κατ’ εξοχή ιστορικού γεγονότος, εξαγιάζεται και ολόκληρη η κτίση.

Όχι με σπασμωδικά και μπαλωματικά μέτρα, που εισηγούνται Κινήματα και Οργανισμοί, σε φάση ματαιοπονίας, αλλά σε μια άλλη οικολογική διάσταση, που καθιστά την κτίση σε πραγματικό οίκο του ανθρώπου, με όλη την ιερότητα και το σεβασμό που αποπνέει.

>>> Αν μπορούσε, πραγματικά, να γίνει αντιληπτό το θεολογικό βάθος των ευχών της γιορτής των Θεοφανίων, που είναι έμπλεες ενεστωτικών σωτηριολογικών εκφράσεων και που συνιστούν εξύμνηση της ανακαινισμένης – και όχι καταταλαιπωρημένης, όπως την καταντήσαμε σήμερα – κτίσης;

  • «Σήμερον ρείθροις μυστικοίς πάσα η κτίσις αρδεύεται»
  • «Σήμερον τα άνω τοις κάτω συνεορτάζει και τα κάτω τοις άνω συνομιλεί»
  • «Σήμερον λαμπαδοφεγγεί πάσα η κτίσις άνωθεν» κ.α.

Είναι η περίπτωση που η οικολογία αποκτά το σωστό νόημα και περιεχόμενό της και αποκαθίστανται ακόμα και οι σχέσεις και η επικοινωνία, στην αυθεντική τους διάσταση. Σχέση του ανθρώπου με τον Θεό, με τον συνάνθρωπο και με το περιβάλλον.

Το ξεκάρφωμα οποιουδήποτε άξονα απ’ αυτούς οδηγεί σε συνέπειες που γευόμαστε σήμερα με τον πιο οδυνηρό τρόπο. Αν μπορούσαμε να ψηλαφήσουμε έστω και στοιχειωδώς κάποιες βιωματικές προσεγγίσεις – πέραν των νοησιαρχικών – των γεγονότων που εορτάσαμε αυτές τις μέρες και που συμπυκνώνονται σε βαθύτερα νοήματα του Δωδεκαημέρου, τότε ο κόσμος θα μπορούσε να ήταν αλλιώς. Και πρώτα – πρώτα δεν θ’ αναμέναμε Αρμαγεδδώνες για το τέλος του κόσμου, αλλά την προοπτική ανακαίνισης της κτίσης.

>>> Ευχόμαστε και προσευχόμαστε για τον Αναστάσιο Αλβανίας, γιατί αποτελεί ένα σύγχρονο στύλο της Ορθοδοξίας, ως πνευματικού μεγέθους. Στο πρόσωπό του ενσαρκώνονται αυθεντικά οι έννοιες της οικουμενικότητας, της πολυπολιτισμικότητας, της ευλογημένης συνύπαρξης, του σεβασμού προς τον άλλον. Είναι ο ποιμενάρχης που τον σέβονται ακόμα και οι μουσουλμάνοι γιατί είναι γνήσιος πρεσβευτής της ευαγγελικής αλήθειας και της εφαρμογής της στο σύγχρονο κόσμο.