Ο πρώην κεντρικός τραπεζίτης Πανίκος Δημητριάδης είχε γράψει σε βιβλίο του πως ο Νίκος Αναστασιάδης είχε αυτοχαρακτηρισθεί σαν η μεγαλύτερη πουτάνα και η μεγαλύτερη πατρόνα της πολιτικής. Ο Αβέρωφ Νεοφύτου τον είχε χαρακτηρίσει «ελέφαντα στο δωμάτιο». Ο άνθρωπος, όμως, αποδεικνύεται ότι μπορεί να εμφανιστεί με χίλιους άλλους τρόπους. Αρκεί να πετύχει αυτό που επιδιώκει. Ακόμη και σαν στρουθοκάμηλος, που -σύμφωνα με τον μύθο- κρύβει το κεφάλι του στην άμμο. Άμα χρειαστεί, δεν θα διστάσει να παρουσιαστεί και σαν τον σκύλο που βάζει την ουρά στα σκέλια.
Εδώ και αρκετό καιρό, όσο συζητούνταν δημοσίως τα σκάνδαλα διαφθοράς επί διακυβερνήσεως του, που αφθονούν, κρύφτηκε. Δεν βγήκε δημοσίως να σχολιάσει ή να απαντήσει σε όσα του σύρουν πολλοί. Όπως αποκαλύφθηκε, προσφάτως, πήγε σε συνάντηση με τον Αβέρωφ Νεοφύτου σε οικία κοινού τους γνωστού. Σε μια προσπάθεια, όπως αφέθηκε να γίνει γνωστό, να αφήσουν το παρελθόν πίσω τους! Αυτό το αφήνουμε προς σχολιασμό στη συνέχεια του άρθρου…
Η ουσία είναι πως έχοντας πλέον γίνει ξεκάθαρο ότι η συμπεριφορά του πριν τις προεδρικές εκλογές έχει επιφέρει καίριο πλήγμα στην Πινδάρου και με εκείνους οι οποίοι τον στήνουν στον τοίχο να πολλαπλασιάζονται, δεν δίστασε να βάλει την ουρά στα σκέλια. Προσφέροντας σε αρκετούς αφελείς εντός της Πινδάρου την ψευδαίσθηση ότι αυτή η συνεύρεση του ελέφαντα με την αλεπού της Αργάκας, θα επιφέρει όφελος για τον ΔΗΣΥ.
Το μέγα ζητούμενο, όμως, δεν είναι το πόσο ειλικρινής ήταν ο ένας ή ο άλλος ή και οι δύο στην εν λόγω συνάντηση. Αυτό θα διαφανεί στην πορεία. Ούτε είναι το μέγα ζητούμενο κατά πόσο θα αφήσουν όντως το παρελθόν πίσω τους. Εκείνο, που πραγματικά είναι το μείζον ζήτημα είναι κατά πόσο το παρελθόν μπορεί να τους εγκαταλείψει.
Μόνο σαν όνειρο θερινής νυκτός μπορεί κάποιος να εκλάβει μια τέτοια σκέψη. Το παρελθόν, οι πράξεις και οι συμπεριφορές τους έχουν προκαλέσει τόσο πολλές και τόσο βαθιές πληγές, που αποτελεί ουτοπία να θεωρεί κάποιος ότι μπορεί να επουλωθούν με μια απλή συνάντηση. Ό,τι και αν λέχθηκε σε αυτήν.
Είναι δυνατόν να ξεπεράσει ποτέ ο Αβέρωφ Νεοφύτου ότι ο «ελέφαντας» κυκλοφορούσε στα κομματικά «δωμάτια» και στήριζε στο παρασκήνιο τον ανθυποψήφιό του; Σκοτώνοντας τις ελπίδες του για το προεδρικό αξίωμα (όπως θεωρεί ο ίδιος ο Αβέρωφ, διότι υπάρχουν και άλλοι πολλοί λόγοι) και οδηγώντας τον στην απώλεια της ηγεσίας του κόμματος; Είναι ποτέ δυνατόν να αλλάξει αισθήματα ο Αναστασιάδης για τον Αβέρωφ, όταν εξαιτίας αυτών προκάλεσε όλη την υπονόμευση της υποψηφιότητάς του;
Τέτοιες πληγές είναι χαίνουσες και προβληματικές για πάντα. Απλώς, ο Αναστασιάδης βρίσκεται σε αυτή τη φάση απομονωμένος. Αποτελεί κρυφό μυστικό πως τόσο το πουλέν του στο Προεδρικό, όσο και το πουλέν του στην Πινδάρου, κρατάνε πλέον αποστάσεις. Προφανώς, διότι στην κούρσα τους για το 2028, που όσο και αν το αρνούνται, βρίσκεται από καιρό σε εξέλιξη, η όποια σχέση μαζί με τον στιγματισμένο ελέφαντα λειτουργεί σαν βαρίδι που προκαλεί ζημιά.
Ως εκ τούτου, σε μια προσπάθεια να επιβεβαιώσει τον χαρακτηρισμό τον οποίο ισχυρίζεται ο Δημητριάδης ότι του είχε πει, έκανε μια προσπάθεια να δείξει ότι ενδιαφέρεται να κλείσει μια από τις πληγές. Όχι για τα μάτια της αλεπούς βεβαίως. Για να παραπλανήσει κάποιους εντός κόμματος.
Αυτή, όμως, θα είναι η τιμωρία νυν και τέως στην Πινδάρου και στο Προεδρικό. Ανέχτηκαν δολοπλοκίες και σχεδιασμούς, θεωρώντας ότι τα κόλπα του βόλευαν μερικούς εξ αυτών. Άφησαν τον ελέφαντα να κυκλοφορεί ελεύθερα στη ζούγκλα της πολιτικής και προ της αποχώρησής του από το Προεδρικό και μετά. Τώρα, όμως, ταρακουνιούνται σε κάθε του βήμα. Σε κάθε του ενέργεια. Σε κάθε πράξη του η οποία έρχεται στο φως. Σε κάθε τοποθέτηση άλλων για τα κατορθώματα της διακυβέρνησής του.
Πώς να ξεπεραστεί το παρελθόν όταν ο ελέφαντας έχει διχάσει το κόμμα; Πώς να ξεπεραστεί το παρελθόν όταν το παρόν εμφανίζεται με πολλούς συναγερμικούς στο πλευρό του Χριστοδουλίδη αντί στην επίσημη Πινδάρου; Πώς να ξεπεραστεί το παρελθόν όταν το μέλλον είναι ήδη προδιαγεγραμμένο, με τον Χριστοδουλίδη και την Αννίτα να σφάζονται από τώρα για το 2028;
Όταν επέτρεπαν σε έναν ελέφαντα να κυκλοφορεί ελεύθερος στα κομματικά δωμάτια ήταν δεδομένο ότι θα διέλυε τα πάντα στο διάβα του. Τώρα πια, άντε να τα επαναφέρει κάποιος όλα στη θέση τους…