Διαβάζοντας κάποιος με προσοχή την τελευταία συνέντευξη του Αβέρωφ Νεοφύτου στην «Καθημερινή» (8.9.2024) μπορεί εύκολα πίσω από τις γραμμές να διαπιστώσει και τις θέσεις και τις προθέσεις του, ακόμα και με το ποιους στο διπλωματικό χώρο μπορεί να μιλά για το Κυπριακό.

Οι προθέσεις του Αβέρωφ Νεοφύτου είναι αρκούντως ξεκάθαρες ως προς το τι θα κάνει το 2028 και καταγράφονται στις δύο τελευταίες ερωτοαπαντήσεις της συνέντευξης. Στο ερώτημα εάν έχει πάρει τέτοια απόφαση, δηλαδή να είναι ξανά υποψήφιος στις εκλογές που θα διεξαχθούν σε τριάμιση χρόνια… δίνει μια μάλλον αναμενόμενη απάντηση, ακριβώς λόγω του μεγάλου χρονικού διαστήματος που απέχουμε μέχρι τον Φεβράρη του 2028.

Λέει συγκεκριμένα ο Αβέρωφ Νεοφύτου: «Εάν δεν προχωρήσει το Κυπριακό, ο νυν Πρόεδρος θα είναι ο Πρόεδρος του θα διαχειριστεί τη διχοτόμηση. Πολιτικά θα είμαι παρών, αλλά κοιτάζω τον Σεπτέμβριο του 2024 και όχι τον Φεβρουάριο του 2028».

Προσωπικά θα έλεγα ότι αποτελεί μια τυπική απάντηση Αβέρωφ Νεοφύτου η οποία κινείται πάνω σε δύο άξονες: Βάζει πίεση προς την κατεύθυνση του Ν. Χριστοδουλίδη σε σχέση με το Κυπριακό για το οποίο δείχνει αγωνία αφήνοντας παράλληλα μερικώς αναπάντητο το βασικό ερώτημα.

Στη συνέχεια όμως, με το κλείσιμο της συνέντευξης, του υποδεικνύεται πως ήταν ο ίδιος που αναφέρθηκε στο 2028 και γι’ αυτό συντηρείται και η συζήτηση. Για να απαντήσει: «Ναι, αλλά τώρα θα πρέπει να επικεντρωθούμε στην ύστατη προσπάθεια για λύση του Κυπριακού».

Είναι, νομίζω, αρκετά εμφανές ότι ο Αβέρωφ Νεοφύτου έχει την πρόθεση και πολύ περισσότερο τη διάθεση να είναι υποψήφιος στις επόμενες προεδρικές εκλογές. Αυτό εξάλλου καταδεικνύουν όλες του οι κινήσεις τον τελευταίο ένα χρόνο. Πλέον δεν το αποκλείει και απλώς θα αναμένει τα γεγονότα στο πως θα εξελιχθούν για να αναλάβει τις τελικές του αποφάσεις. Και επειδή μιλάμε για τον Αβέρωφ Νεοφύτου, δεν πρέπει να μας διαφεύγει και η δυνατότητα του να δημιουργεί δεδομένα τα οποία να ευνοούν τις δικές του προθέσεις.

Ουσιαστικά με τις τοποθετήσεις του ο τέως ηγέτης του Συναγερμού έρχεται να πλασαριστεί ανάμεσα στο ήδη υφιστάμενο δίδυμο των επόμενων προεδρικών εκλογών που είναι ο Νίκος Χριστοδουλίδης και η Αννίτα Δημητρίου. Ένα πλασάρισμα καθόλου τυχαίο, καθώς έμμεσα ή άμεσα καλεί τους πολίτες να κρίνουν, στη βάση των καταστάσεων που βιώνει σήμερα ο τόπος, ποιος από τους τρεις μπορεί δύναται σε θέση να αντιμετωπίσει τα όσα ζητήματα προκύπτουν καθημερινά.

Μέσα σ’ ένα περιβάλλον όπου εμφανώς αμφισβητούνται οι ηγετικές ικανότητες αμφοτέρων των Νίκου Χριστοδουλίδη και Αννίτας Δημητρίου, με την καθημερινή αρθρογραφία (αφήνοντας κατά μέρος τα όσα γράφονται στα μέσα της λεγόμενης κοινωνικής δικτύωσης) να τους εμφανίζει ως κατώτερους των περιστάσεων, είναι λογικό στην κοινή γνώμη σιγά-σιγά να δημιουργείται και το ανάλογο συναίσθημα. Και είναι κάτι το οποίο ο Αβέρωφ Νεοφύτου δεν αφήνει ανεκμετάλλευτο, δείχνοντας μια στρατηγική τακτική στην εκμετάλλευση των δύο Προέδρων (που όλως παραδόξως έχουν και μια περίεργη σχέση με τον Αβέρωφ κατά τα πρώτα τους σημαντικά βήματα).

Σίγουρα οι επόμενες προεδρικές εκλογές δεν θα παιχτούν ανάμεσα σ’ αυτούς τους τρεις. Η λογική λέει πως και η άλλη πλευρά (γιατί και οι τρεις τους, Νίκος, Αννίτα και Αβέρωφ προέρχονται από την ίδια μεριά και καλύπτουν ένα χώρο από το κέντρο μέχρι τα άκρα της δεξιάς) θα προχωρήσει και θα αναζητήσει τον δικό της υποψήφιο.

Τα δεδομένα όπως ήδη άρχισαν να διαμορφώνονται δημιουργούν ένα θετικό κλίμα για το ΑΚΕΛ προκειμένου να αναζητήσει εκείνη την προσωπικότητα που του δώσει την ευκαιρία να βρεθεί στο βάθρο του νικητή το 2028. Οι συνθήκες είναι ιδανικές σήμερα για το κόμμα της Αριστεράς και μπορεί με την πάροδο του χρόνου να καταστούν ακόμα ποιο ευνοϊκές.

Μπορεί σήμερα να σπρώχνονται Νίκος, Αννίτα και Αβέρωφ για το ποιος είναι καλύτερος ή καταλληλότερος για το 2028, αλλά ο επόμενος Πρόεδρος μπορεί να μην είναι κανείς εκ των τριών. Με τον τρόπο που πολιτεύονται οι δύο πρώτοι, βοηθούν τις τακτικές του τρίτου. Το μόνο που απομένει είναι το ΑΚΕΛ να βρει και να στηρίξει έναν καλό υποψήφιο, που θα είναι και ο επόμενος Πρόεδρος.