Το επίπεδο ενός κράτους αποδεικνύεται από τα μικρά και τα απλά. Πολλές φορές αναζητούμε την πρόοδο και τον εκσυγχρονισμό σε κεφαλαιώδους σημασίας θέματα, συγκρίνοντάς τα με ό,τι ισχύει σε άλλες χώρες. Την πραγματική εικόνα, όμως, την δίδουν τα πιο ήσσονος σημασίας προβλήματα. Εκεί όπου αντιλαμβάνεται με κρυστάλλινο τρόπο ο καθένας, τι σόι αντανακλαστικά έχει το κράτος. Πόσο γρήγορα ή αργά βρίσκει λύσεις. Πόσο ευαισθητοποιημένες είναι οι διάφορες υπηρεσίες του, ώστε όταν προκύπτουν προβλήματα, να κάθονται κάτω αμέσως να σχεδιάσουν μέτρα τα οποία θα σταματούν την ταλαιπωρία των πολιτών. Δυστυχώς, ο βαθμός τον οποίο παίρνει το κράτος στην επίλυση των απλών προβλημάτων είναι κάτω από τη βάση. Χαρακτηριστικό παράδειγμα η στάθμευση στο αεροδρόμιο Λάρνακας.

Όταν τον περασμένο Οκτώβριο άρχισε ο πόλεμος Ισραήλ – Χαμάς, λήφθηκαν κάποια μέτρα ασφαλείας στο αεροδρόμιο Λάρνακας, τα οποία επηρέασαν την στάθμευση όσων πηγαίνουν στο αεροδρόμιο για να παραλάβουν επισκέπτες. Ουσιαστικά, έκλεισαν την πρόσβαση των οχημάτων στο δρόμο των αφίξεων.

Το γεγονός αυτό προκάλεσε τεράστιο πρόβλημα. Χάος κυριολεκτικά. Ουρές οχημάτων καθημερινά. Κι αυτό επειδή, έμεινε μια μόνο δίοδος για τα οχήματα προς τις αφίξεις και προς τις αναχωρήσεις. Σε περίοδο καλοκαιρινή, όπου η κίνηση επιβατών τριπλασιάζεται, ο καθένας μπορεί να αντιληφθεί πόση ταλαιπωρία προκαλείται. Άσε που οι οδηγοί, υποχρεωτικά παρανομούν σταθμεύοντας όπου βρουν και ανά πάσα στιγμή απειλούνται με πρόστιμο. Οι κανονικοί χώροι στάθμευσης, επίσης, δεν βοηθούν, αφού είναι υπερπλήρεις. Παρά το γεγονός ότι η διαχειρίστρια εταιρεία προχώρησε σε αύξηση των θέσεων κατά 350.

Ο «Φ» αντιλήφθηκε νωρίς το πρόβλημα και τον περασμένο Νοέμβριο δημοσίευσε σχετικό ρεπορτάζ (της συναδέλφου Νατάσας Χριστοφόρου). Τότε, οι καθ’ ύλην αρμόδιοι μας έλεγαν ότι έχει εντοπιστεί το πρόβλημα και θα προχωρούσαν σε κάποια λύση ώστε να μην ταλαιπωρούνται οι πολίτες.

Σημειώστε ότι τον Νοέμβριο, η κίνηση επιβατών στο αεροδρόμιο Λάρνακας είναι μειωμένη (περίπου 475.000). Από τον Απρίλιο και μετά, όμως, η κίνηση αυξάνεται σταδιακά σε σημαντικό βαθμό και την καλοκαιρινή περίοδο κορυφώνεται. Φέτος τον Απρίλιο κατεγράφησαν 655.036 επιβάτες, τον Μάιο 775.574, τον Ιούνιο 895.854 και τον Ιούλιο εκτοξεύθηκαν σε 1.057.852 επιβάτες. Τα στοιχεία του Αυγούστου δεν υπάρχουν επισήμως ακόμη, ωστόσο, βάσει του αριθμού του περσινού Αυγούστου εκτιμάται ότι θα είναι ελαφρώς περισσότεροι από εκείνους του Ιουλίου.

Τουτέστιν, την πατήσαμε. Διότι όταν τον περασμένο Νοέμβριο, που κάναμε το πρώτο ρεπορτάζ, η κίνηση των επιβατών ήταν λιγότερη από την μισή των καλοκαιρινών μηνών και είχαμε ήδη σοβαρό πρόβλημα ταλαιπωρίας του κόσμου, φαντάζεστε για τι μέγεθος χάους μιλάμε το φετινό καλοκαίρι.

Όπως σωστά έχετε αντιληφθεί, δέκα μήνες μετά το ρεπορτάζ του «Φ», και παρά τις τότε υποσχέσεις των αρμοδίων, το πρόβλημα παραμένει. Η ταλαιπωρία συνεχίζεται. Οι πολίτες εξακολουθούν να εκνευρίζονται και να βασανίζονται όποτε επισκέπτονται το αεροδρόμιο.

Χθες, ο «Φ» δημοσίευσε νέο ρεπορτάζ για το εκνευριστικό πρόβλημα. Ο αρμόδιος υπουργός παραδέχθηκε ότι το πρόβλημα συνεχίζεται και υπέδειξε ότι αναζητείται λύση. Εξήγησε ότι ο ίδιος έχει υποδείξει συγκεκριμένο χώρο ώστε να διαχωριστούν οι αφίξεις από τις αναχωρήσεις και εξετάζεται. 

Δεν αμφισβητούμε την καλή θέληση του κυρίου Βαφεάδη να βρεθεί λύση. Μιλάμε, όμως, για δέκα μήνες. Ο υπουργός πρέπει να αντιληφθεί ότι η πάροδος τέτοιου χρονικού διαστήματος για την εξεύρεση λύσεως σε ένα τόσο μικρό πρόβλημα, εκθέτει το κράτος. Εκνευρίζει ολοένα και περισσότερο τους πολίτες, που αντιλαμβάνονται πως ούτε στα απλά προβλήματα δεν μπορούν οι αρμόδιες υπηρεσίες να βρουν λύση. Αλήθεια, ο Πρόεδρος και οι Υπουργοί του, που συχνά-πυκνά βρίσκονται στο αεροδρόμιο, δεν είδαν το πρόβλημα; Ή μήπως, επειδή εκείνοι έχουν χώρο να σταθμεύσουν δεν καίγονται για το λαό;

Τραβήξτε αφτιά κύριε Βαφεάδη! Μόνο έτσι θα ταρακουνηθούν τα λιμνάζοντα ύδατα. Μόνο έτσι μπορεί αυτό το κράτος, που παραμένει σε χειμερία νάρκη, να ξυπνήσει κάποια στιγμή. Ο εκσυγχρονισμός δεν μπορεί να παραμένει μια αόριστη έννοια, την οποία πιπιλούν οι πολιτικοί. Πρέπει επιτέλους να αρχίσει να γίνεται πράξη. Πρέπει επιτέλους, να μετατραπούμε σε ευρωπαϊκό κράτος με πρακτικό τρόπο και όχι στη θεωρία.