Πριν δυο σχεδόν μήνες, στις 3 Ιουλίου, η Κοινοβουλευτική Επιτροπή Περιβάλλοντος περιέλαβε στην ημερήσια διάταξή της μια συζήτηση για τα διορθωτικά μέτρα που θα ΄πρεπε άμεσα να ληφθούν μετά το φιάσκο της εκτός χώρου και λογικής καταστροφικής παρέμβασης στην «υπό προστασία» περιοχή. Κατά τη συνεδρία που ήταν (θεωρητικά τουλάχιστον) ενδιαφέρουσα, παρούσα ήταν και η υπουργός Γεωργίας, Αγροτικής Ανάπτυξης και Περιβάλλοντος, που παρουσίασε το χρονοδιάγραμμα εργασιών στη χερσόνησο Ακάμα. Ιδιαίτερη σημασία δόθηκε στα όσα επειγόντως έπρεπε να γίνουν για προστασία των επισκεπτών της ιδιαίτερης αυτής περιοχής.

Οι συμμετέχοντες συμφώνησαν με την ιεράρχηση ως πρώτης προτεραιότητας της πρόνοιας για ασφαλή πρόσβαση των επισκεπτών κατά την καλοκαιρινή αυτή περίοδο που είχε κιόλας αρχίσει. Οι Φίλοι του Ακάμα, η παλαιότερη μη κυβερνητική οργάνωση με αδιάλειπτη την ενεργό παρουσία της για περισσότερα από τριάντα οκτώ χρόνια, εξέφρασαν ιδιαίτερη ανησυχία για την πρόσβαση από τα Λουτρά της Αφροδίτης προς τη Φοντάνα Αμορόζα και από τη Φοντάνα Αμορόζα προς τη Λάρα. Υποστήριξαν πως θα πρέπει επιτέλους να εφαρμοστεί η από μακρού απόφαση για μη χρήση  από οχήματα  πέραν πυροσβεστικών και άλλων έκτακτης ανάγκης.

Η κατάσταση της προβληματικής αυτής (για οχήματα) πρόσβασης επιδεινώνεται με την ανεξέλεγκτη χρήση της από οχήματα (συμπεριλαμβανομένων «γουρούνων»), ιδιαίτερα κατά τη χειμερινή περίοδο σε συσχετισμό με βροχοπτώσεις. Ήδη μετρούμε αρκετά δυστυχήματα και θύματα. Δεν είναι ηθικά και κοινωνικά σωστά να αφήνουμε ντόπιους και ξένους εκτεθειμένους σε τέτοιο κίνδυνο. Είναι εντυπωσιακό, υποστήριξαν, να θέτουμε τόσο επιπόλαια σε εύλογη αμφισβήτηση το πολλαπλά στηριζόμενο τουριστικό προϊόν της Κύπρου. Εξέφρασαν ακόμα την απορία αν υπάρχει ασφαλιστική κάλυψη σε περίπτωση ατυχήματος.

Σε εκείνη τη συνεδρία μετρούσαμε τη μέχρι τότε εμπειρία, που συνόψιζε σοβαρά δυστυχήματα σε εκείνη την πρόσβαση από τα Λουτρά της Αφροδίτης προς τη Φοντάνα Αμορόζα, με πτώσεις στον γκρεμό που στοίχισαν ανθρώπινες ζωές και σοβαρούς τραυματισμούς. Κι αφού όλα αυτά τα θυμηθήκαμε με την ευκαιρία εκείνης της συνεδρίας, ήταν λογικό (τελικά, φαίνεται όχι και τόσο όσο ακούεται!) να ληφθεί το πιο εύκολο, άμεσο, οικονομικό και ρεαλιστικό αλλά και υποχρεωτικό μέτρο για αποφυγή τέτοιων εμπειριών αλλά και για εφαρμογή μιας από παλιά ειλημμένης απόφασης. Κι όμως… 

Στις 11 Αυγούστου, εντελώς «ξαφνικά» μάθαμε για το φετινό (και μακάρι να μη υπάρξει άλλο!) ατύχημα – ακόμα κι ο όρος χάνει τη σημασία του αν είναι κάτι τόσο εύκολα προβλέψιμο. Οι επιβάτες της τετράτροχης «γουρούνας» ήταν περισσότερο τυχεροί από άλλους. Το ξέρουμε ότι ο τραυματισμός σε ένα τέτοιο «ατύχημα» συχνά δεν είναι χωρίς πολλή ταλαιπωρία, επιπτώσεις μακροχρόνιες και δαπάνες – χώρια η ψυχική οδύνη… Και σίγουρα ενδιαφέρει αν θα ενεργοποιηθεί για τους τραυματίες αυτούς η όποια ασφαλιστική κάλυψη (αν και όση υπάρχει) και πόσο αποτελεσματικό είναι το πλαίσιο για αυτό το θέμα, κατ΄ αναλογία προς τα άλλα τροχοφορά και τους περιστασιακούς οδηγούς τους…

Κι όλα αυτά γιατί είμαστε «γενναίοι» και απαιτητικοί προσδοκώντας πως με τα τροχοφόρα μας έχουμε το δικαίωμα να ανεβαίνουμε στην κορφή του κάθε βουνού, στην άκρη του τελευταίου βράχου, το χείλος του πιο απότομου γκρεμού. Κι η Πολιτεία μάς ενθαρρύνει ή, τουλάχιστον, το επιτρέπει χωρίς να μάς προστατεύει! Είναι μια έκφραση της ίδιας αντίληψης που κυριάρχησε στα μέχρι τώρα έργα στον Ακάμα, όπου μπορεί να μην τίθεται σε κίνδυνο η ασφάλεια των επισκεπτών αλλά η προστασία των ειδών. Μόνο που με την πρόσβαση των οχημάτων (εκατοντάδες οι προβλεπόμενοι χώροι στάθμευσης – χώρια οι ανοργάνωτοι όπου θα καταφύγεις αν δεν βρεις θέση σε οργανωμένο) για να απολαύσεις την ιδιαιτερότητα του χώρου, την αφανίζεις όχι μόνο στη γενικότητα αλλά και στα ειδικά χαρακτηριστικά της. Άκουσαν, άραγε, οι αρμόδιοι για την εκτίμηση κινδύνου που είναι απαραίτητη κατά τη συναξιολόγηση και σύγκριση δυνατοτήτων πριν τη λήψη αποφάσεων αλλά και, περιοδικά, το ρεαλιστικό μιας επιλογής μετά την έναρξη εφαρμογής της;

Υ.Γ. :  Φαίνεται πως η υπουργός (και) Περιβάλλοντος δεν αγαπά πολύ τις ΜΚΟ. Άραγε αυτό να εξηγεί την περιορισμένη επικοινωνία/συνεργασία μαζί τους; Θυμίζουμε πως τόσο η νομοθεσία όσο και η Κυβέρνηση στην οποία μετέχει αναγνωρίζει έμπρακτα την Ομοσπονδία των Περιβαλλοντικών Οργανώσεων. Για όσους, με εντιμότητα, συνέπεια και ειλικρίνεια, αγωνίζονται με οποιαδήποτε ιδιότητα για το περιβάλλον και τον τόπο, δεν έχουν θέση οι προσωπικές επιλογές και προτιμήσεις...