Σε λίγα 24ωρα αρχίζει και επισήμως το νέο ποδοσφαιρικό πρωτάθλημα και εκείνο που όλοι – φίλαθλοι, οπαδοί, παράγοντες κ.λπ. – θα ανέμεναν ήταν πως το διάστημα που είχε μεσολαβήσει από το τέλος της σεζόν μέχρι σήμερα θα γινόταν μια προσπάθεια ώστε φαινόμενα του παρελθόντος να μην επαναληφθούν. Θα ανέμενε κάποιος ότι στη διάρκεια του καλοκαιριού θα καταβαλλόταν μια προσπάθεια για διάλογο ανάμεσα σ’ ΟΛΟΥΣ τους εμπλεκομένους.

Αυτό που αντιλαμβανόμαστε είναι πως το μόνο που δεν έγινε ήταν διάλογος ανάμεσα σ’ όλους όσους εμπλέκονται στην ποδοσφαιρική δράση. Από εκείνα που διαβάσαμε χθες και προχθές αυτό που αντιλαμβανόμαστε όλοι μας είναι πως το μόνο που δεν έγινε ήταν ένας διάλογος για να βρεθεί μια χρυσή τομή που να ικανοποιεί τους πάντες. Και σίγουρα δεν θα ανακαλύψουν οι Κύπριοι τον τροχό (βλέπε γεμάτα γήπεδα με την παρουσία οπαδών και από τις δύο ομάδες). Γι’ αυτό θα μπορούσε (μέσα στα τόσα άλλα που αντιγράφουμε ως τόπος) να δούμε και να διδαχθούμε από τα παραδείγματα άλλων χωρών.

Γιατί πριν από εμάς κάποιες άλλες χώρες έχουν ήδη αντιμετωπίσει τα φαινόμενα χουλιγκανισμού τα οποία θέλουν (όπως υποστηρίζεται) να αντιμετωπίσουν και οι κυπριακές αρχές. Οι χώρες εκείνες που κατάφεραν να βρουν λύσεις (και μην κοιτάζετε μόνο προς την Αγγλία και την εποχή της Θάτσερ) δεν κινήθηκαν στη λογική «αποφασίζουμε και απομακρύνουμε» αλλά φρόντισαν να κάτσουν κάτω και να κουβεντιάσουν με τους λεγόμενους οργανωμένους οπαδούς που σήμερα υπάρχουν ακόμα και σε ομάδες με μερικές εκατοντάδες υποστηρικτές.

Η Κύπρος είναι ένας μικρός τόπος συγκριτικά με άλλες ευρωπαϊκές χώρες και οι συνθήκες της είναι τέτοιες οι οποίες ευνοούν τον διάλογο και αντιμετώπιση φαινομένων όπως ο χουλιγκανισμός. Και προς εκεί έπρεπε να στραφούν οι αρμόδιοι όλο το προηγούμενο διάστημα, να κάτσουν κάτω και να συζητήσουν μαζί τους τρόπους συνεργασίας και εφαρμογής μέτρων. Το αναφέραμε και πιο πάνω θα το επαναλάβουμε και εδώ πως δεν θα ανακαλύψουμε στην Κύπρο τον τροχό.

Από τη στήλη αυτή προ μηνών είχαμε υποδείξει προς αρμόδιους πως υπάρχουν παραδείγματα χωρών που βρήκαν λύσεις μέσω της οδού του διαλόγου. Και υποδείξαμε ότι μπορούν να κοιτάξουν, για παράδειγμα, τη Γερμανία όπου μέσα από τον διάλογο βρέθηκαν λύσεις που ικανοποιούν όλες τις πλευρές. Αλλά υπάρχουν κι άλλες χώρες όπου πέραν από τον διάλογο στήθηκαν και εκπαιδευτικά σεμινάρια για το πως μπορεί οι «οργανωμένοι οπαδοί» να δίνουν με πάθος το παρών τους στην κερκίδα, χωρίς να χρειάζεται να κάνουν την ίδια ώρα και επίδειξη δυνάμεως.

Στην Κύπρο αυτό που καταγράφουμε είναι μια εμφανή προσπάθεια της Αστυνομίας να κινηθεί όχι διαφορετικά από τη λογική των «οργανωμένων οπαδών». Όπως αυτοί θεωρούν ότι θα πρέπει να πάνε στο γήπεδο και να κάνουν επίδειξη ισχύος απέναντι στους αντιπάλους τους, έτσι και η Αστυνομία σκέφθηκε ότι θα πρέπει να δείξει ότι είναι πιο ισχυρή από τους οπαδούς των ομάδων για την φοβηθούν.

Συγνώμη, αλλά δεν είναι με αυτό τον τρόπο που θα λυθούν φαινόμενα βίας ή χουλιγκανισμού. Όταν μάλιστα σε σωρεία άλλων ζητημάτων οι κυπριακές αρχές ακολουθούν όχι τακτική επιβολής αλλά προωθούν τον διάλογο. Για κάποιο λόγο στο ποδόσφαιρο έχουν καταλήξει στο συμπέρασμα πως μόνο με πυγμή μπορούν να επιβληθούν. Δείχνοντας βεβαίως ότι δεν έχουν δοκιμάσει οποιαδήποτε άλλη μέθοδο ή θεωρούν εκ προοιμίου πως ο,τιδήποτε άλλο δεν θα πετύχει.

Είναι ένα εύλογο ερώτημα να τεθεί από κάποιους το γιατί όλο αυτό το διάστημα δεν επιχειρήθηκε να γίνουν επαφές προκειμένου να βρεθεί μια φόρμουλα συνεργασίας ανάμεσα σε Αστυνομία και «οργανωμένους οπαδούς». Και από την άλλη, εάν έγινε κάποια ανάλογη επαφή – έστω και παρασκηνιακά – να πουν οι αρμόδιοι τους λόγους που δεν απέδωσε η όλη προσπάθεια.

Ακόμα και στην απόφαση της ΚΟΠ για μετακίνηση μέχρι και 800 φιλάθλων σε αγώνες «υψηλού κινδύνου» η Αστυνομία φρόντισε να βάλει όρους και προειδοποιήσεις. Και δεν μιλάμε για την απαίτηση ύπαρξης πιστοποιητικών ασφαλείας. Μιλάμε για το αστείο με την απαγόρευση διακίνησης φιλάθλων εάν οι εξελίξεις στην Μέση Ανατολή το επιβάλουν. Συγνώμη αλλά η Ομόνοια, ο ΑΠΟΕΛ, ο Απόλλων, η Ανόρθωση, η ΑΕΛ, η ΑΕΚ, κ.λπ., δεν είναι στη Γάζα που θα πάνε να παίξουν μπάλα!

Εδώ μπορούμε και καλύτερα. Μπορούμε  με διάλογο να βρούμε λύσεις και να έχουμε ένα ασφαλές πρωτάθλημα. Φτάνει να το θέλουμε.