Μέσα από την ίδρυση του Δημοκρατικού Συναγερμού στις 4 Ιουλίου 1976, προσφέρθηκε στέγη σε άτομα από διαφορετικές τάσεις της κυπριακής Δεξιάς. Κάτω από την ίδια στέγη βρέθηκαν κεντροδεξιοί, συντηρητικοί δεξιοί, μακαριακοί δεξιοί, ακροδεξιοί, εοκαβιτατζίες, επιχειρηματίες και εργάτες. Αυτή η πολυσυλλεκτικότητα κάτω από την ομπρέλα ενός μόνο κόμματος δημιούργησε μια ξεχωριστή πάστα κυπριακού πολιτικού όντος, το οποίο θα ονόμαζα: Homo Synagermicus.

Αυτή η πολυσυλλεκτικότητα δημιούργησε ένα ξεχωριστό πολιτικό DNA το οποίο ενίοτε ανεβάσει το κόμμα της κυπριακής Δεξιάς στα ύψη και άλλοτε το βυθίσει τα τάρταρα των εσωκομματικών αντιπαραθέσεων. Όσοι τα έζησαν από μέσα, αλλά και όσοι τα έβλεπαν απ’ έξω έχουν να θυμούνται ουκ ολίγες ιστορίες αντιπαραθέσεων και συγκρούσεων ανάμεσα σε διαφορετικές συναγερμικές ομάδες, όχι μόνο σήμερα που είναι η Αννίτα, ή χθες επί Αβέρωφ, ή προηγουμένως επί Αναστασιάδη. Αυτά συνέβαιναν και την εποχή που στο πηδάλιο του Δημοκρατικού Συναγερμού βρισκόταν ο Γλαύκος Κληρίδης.

Τον τελευταίο ένα χρόνο είναι πολλοί που γράφουν και δηλώνουν πως τάχατες «δεν είναι αυτός ο Συναγερμός που ξέραμε». Προφανώς θέλοντας να δημιουργήσουν ένα συγκεκριμένο αφήγημα που παραπέμπει σε παρακμή. Όσοι όμως θυμούνται στο ελάχιστο την ιστορία του ΔΗΣΥ και δεν θέλουν να την αλλοιώσουν σίγουρα θυμούνται πολλές άλλες ανάλογες καταστάσεις όπως τη σημερινή.

Οι παλαιότεροι θα θυμούνται σίγουρα τις εσωκομματικές αντιπαραθέσεις κατά τη διαδικασία σύστασης του Συναγερμικού ψηφοδελτίου. Μιλάμε για τις δεκαετίες ’80 και ’90 (πριν αποφασιστεί η αλφαβητική τοποθέτηση και όταν η σταυροδότηση δεν ήταν τόσο διευρυμένη) όταν είχε σημασία η σειρά που έμπαινε κάποιος στο ψηφοδέλτιο. Παρ’ όλα ταύτα ο ΔΗΣΥ κατάφερνε να βγαίνει μετά κερδισμένος σε αναμετρήσεις για την ανάδειξη μελών της Βουλής.

Χαρακτηριστικό του Homo Synagermicus είναι πως αισθάνεται την ελευθερία είτε να αμφισβητήσει είτε να καταφερθεί εναντίον της ηγεσίας του. Εάν ακούσετε κάποιο σήμερα να λέει πως κανείς δεν τολμούσε να καταφερθεί εναντίον του Κληρίδη να είστε σίγουροι πως δεν λέει την αλήθεια. Άρα το φαινόμενο να βγαίνει κάποιος απέναντι στον ηγέτη ή την ηγεσία του υφίστατο από ιδρύσεως του κόμματος.

Στην μετά-Κληρίδη εποχή υπήρξαν ουκ ολίγα ζητήματα αντιπαραθέσεων. Η σύγκρουση για την ηγεσία του ΔΗΣΥ, η αντιπαράθεση μεταξύ Προεδρικού και κόμματος, οι επικρίσεις Συναγερμικών στελεχών για επιλογές της Κυβέρνησης ακόμα και για θέσεις στο Κυπριακό, είναι μόνο μερικά από τα πολλά παραδείγματα.

Θα θυμούνται οι παλαιότεροι, κατά την ύστερη εποχή της διακυβέρνησης Κληρίδη, όταν ακόμα και συνεργάτες του τότε Προέδρου της Δημοκρατίας σύστηναν τις δικές τους ομάδες (π.χ. Κασουλίδης και Μαρκίδης). Όλοι θυμούνται την υποψηφιότητα Μαρκίδη απέναντι στο Γλαύκο Κληρίδη το 2003.  Όπως βεβαίως θα θυμούνται την αντιπαράθεση Αναστασιάδη-Κασουλίδη για την προεδρία του ΔΗΣΥ μετά την απώλεια της εξουσίας το 2003 (τότε πολλοί εκ των σημερινών επικριτών του Αναστασιάδη ήταν φανατικοί υποστηρικτές του).

Η κατάσταση που επικρατούσε στο χώρο του Συναγερμού την περίοδο του δημοψηφίσματος το 2004 είναι γνωστή και κάποιες από τις παρενέργειες των τότε επιλογών υφίστανται και σήμερα. Παρ’ όλες αυτές τις συγκρούσεις και αντιπαραθέσεις ο Homo Synagermicus έβρισκε αποθέματα επιβίωσης και κατάφερνε να κερδίζει εκλογικές μάχες. Και ενώ το 2004 όλοι τον είχαν ξεγραμμένο βρέθηκε εννέα χρόνια μετά στο πηδάλιο της διακυβέρνησης του τόπου.

Οι σχέσεις κόμματος και Προεδρικού ούτε κατά την πρώτη δεκαετία ούτε και κατά τη δεύτερη μπορούν να χαρακτηριστούν ως αγαστές. Οι κοινές τους καταβολές δεν προεξοφλούσε και κοινή πορεία ή αγαστή συνεργασία. Κάτι που είναι ορατό στους πάντες ακόμα και σήμερα γιατί οι αντιπαραθέσεις συνεχίζουν να υφίστανται.

Το να θεωρούν κάποιοι πως η νυν σύγκρουση «δεινοσαύρων» πηγάζει από την ήττα των Προεδρικών Εκλογών του 2023, είτε προβαίνει σε μια επιδερμική ανάλυση της κατάστασης, είτε τελεί υπό πλήρη άγνοια των όσων συνέβαιναν τη δεκαετία 2013-2023. Η συμβίωση του «ΝΙκαρόσαυρου» και του «Αβερώσαυρου» υφίστατο ενόσο αμφότεροι έλεγχαν τις δικές τους περιοχές, και ενίοτε συνεργάζονταν ή διαφωνούσαν.

Ο Homo Synagermicus έμαθε να επιβιώνει κάτω από δύσκολες συνθήκες, και μάλλον έτσι θα συνεχίσει.