Οι τελευταίες εξελίξεις με τη Φανερωμένη επιβεβαιώνουν πως η όλη διαδικασία ήταν έντεχνα μεθοδευμένη. Φτάσαμε στην τελευταία ουσιαστικά συνεδρία του απερχόμενου Δημοτικού Συμβουλίου για να μπει το κερασάκι στην τούρτα του σκανδάλου. Η διαδρομή ήταν αδιαφανής και με απόκρυψη στοιχείων για τον τελικό σχεδιασμό. Κανονικά χρειαζόταν να γίνει αρχιτεκτονικός διαγωνισμός αλλά και δημόσια διαβούλευση.

Επανειλημμένα ζητήθηκε ενημέρωση, υπήρξε όμως άρνηση από την Υπηρεσία για ενημέρωσή μας. Την άνοιξη 2023 δημοσιεύματα στον Τύπο αποκάλυψαν πως ο σχεδιασμός περιελάμβανε όχι απλώς εγκατάσταση στα διατηρητέα κτήρια αλλά και ανέγερση ενός μεγαλύτερου κτηρίου στην αυλή των σχολείων. Είναι η ενημέρωση πολυτέλεια; Πώς είναι δυνατόν τα μέλη ενός διοικητικού οργάνου να αποφασίζουν χωρίς να έχουν υπόψη τους όλα τα στοιχεία;

Ουδείς από τα μέλη του δημοτικού συμβουλίου που στις 2 του Απρίλη του 2021 αποφάσισε (κατά πλειοψηφία) για το κλείσιμο των σχολείων της Φανερωμένης προκειμένου να μεταστεγαστεί εκεί η Αρχιτεκτονική Σχολή, γνώριζε αυτό που, όπως επιβεβαιώθηκε, κάποιοι ήξεραν από τότε και δεν το ομολόγησαν: Πως δηλαδή τα υφιστάμενα διατηρητέα κτήρια δεν θα επαρκούσαν για τις νέες ανάγκες και πως σε επόμενο στάδιο (εδώ που είμαστε τώρα) θα ανεγειρόταν νέο, πολύ μεγαλύτερο, κτήριο εξαφανίζοντας την αυλή και τα γήπεδα (απαραίτητα κατά νόμο και για τριτοβάθμια ιδρύματα), ένα από τους ελάχιστους εναπομένοντες ανοιχτούς χώρους στην εντός των τειχών πόλη. Κι ωσάν να μην αρκούσε αυτό, το νέο κτήριο, τριώροφο, με τον όγκο και τα λοιπά χαρακτηριστικά του, ουδόλως εντάσσεται στη φυσιογνωμία της παλιάς πόλης και ασεβεί απέναντι στο διατηρητέο νεοκλασσικό κτήριο.

Τελικά ο Δήμος, μαζί με τους άλλους τρεις εταίρους (Αρχιεπίσκοπος, Υπουργείο Οικονομικών, Πανεπιστήμιο Κύπρου), συνυπέγραψαν τον Απρίλιο 2021 το Μνημόνιο που ουδόλως δέσμευε οποιονδήποτε για τη συνέχεια – εκτός από εκείνους που ήξεραν και πονηρά δεν το ομολογούσαν…
Στο μεταξύ μπήκαμε στον τέταρτο χρόνο με ετήσιο ενοίκιο 80.000 ευρώ χωρίς να μπει ούτε ένα καρφί! Κι όταν θα μπουν όλα τα καρφιά και θα ολοκληρωθούν οι εργασίες, θα πληρώνουμε 160.000 ευρώ. Σημειώνεται πως για τα σχολεία ουδέποτε πληρώνονταν μέχρι τώρα ενοίκια. Ουσιαστικά πρόκειται για ένα συγκαλυμμένο σκάνδαλο! Αυτό θα έχει και συνέχεια αλλά αυτά θα τα βρούμε σε άλλο επίπεδο…

Στο παρόν στάδιο είχαμε μπροστά μας την εισήγηση για συναίνεση ώστε το Τμήμα Πολεοδομίας και Οικήσεως να προχωρήσει στην έκδοση της πολεοδομικής άδειας. Γιατί έπρεπε ο Δήμος να συναινέσει; Έχουν προταθεί διάφορες εναλλακτικές λύσεις. Αναφέρονται χαρακτηριστικά το κτήριο της Βιβλιοθήκης Φανερωμένης (ισόγειο) καθώς και ο χώρος του κατεδαφισμένου κτηρίου στην οδό Ασκληπιού, κι αυτό ιδιοκτησίας της Αρχιεπισκοπής. Υπενθυμίζεται, για μια ακόμα φορά, πως η επαναφορά εκείνου του διατηρητέου κτηρίου είναι, σύμφωνα με τον Νόμο, υποχρεωτική! Φαίνεται πως η αδικαιολόγητη επιμονή του Πανεπιστημίου να βρίσκονται όλες οι δραστηριότητες στον ίδιο χώρο λειτούργησε πιεστικά ενάντια σε μια τέτοια προοπτική. Κι όμως είναι πολλοί οι αρχιτέκτονες που σπούδασαν σε ευρωπαϊκές πόλεις με τις αντίστοιχες σχολές στο ιστορικό τους κέντρο να φιλοξενούνται σε περισσότερα του ενός παραδοσιακά κτήρια.

Πέρα από τον ανοιχτό χώρο – γήπεδο, αναπόφευκτα θα αχρηστευτεί και τουλάχιστον το ένα επίπεδο του χώρου στάθμευσης που δημιουργήθηκε πριν 30 περίπου χρόνια για να βοηθηθεί η πόλη… Υπηρεσιακά γίνεται μια παράλογη σύγκριση (για να μας πείσουν) πως το νέο κτήριο θα είναι, λέει, 9.70 μ. ύψος ενώ το παραδοσιακό κτήριο είναι 10 μ. Και λοιπόν; Ποια σύγκριση μπορεί να γίνει ανάμεσα στα δυο; Το Παρθεναγωγείο έχει μια τεράστια έκταση μπροστά του που το αναδεικνύει ενώ το νέο που θα «πνίγει» κυριολεκτικά την ιδιαίτερα στενή οδό Αισχύλου, τα σπίτια και τους ανθρώπους της μα και τους διερχόμενους, είναι εκτός χώρου και με γεωμετρικά και κατασκευαστικά στοιχεία που ουδόλως συνάδουν με την περιοχή και τον χαρακτήρα της.

Το δημοτικό δυμβούλιο, βιαστικό όπως το συνήθιζε τελευταία, λειτούργησε σαν διεκπεραιωτής προανειλημμένης από άλλους απόφασης. Κι όμως, πρόκειται για θέμα με πολεοδομική, αισθητική, κοινωνική, πολιτισμική, εκπαιδευτική και οικονομική πτυχές. Είναι ατυχές και αρνητικά συμβολικό πως μέρος της επόμενης γενιάς αρχιτεκτόνων θα έχει σπουδάσει σε ένα τέτοιο κτήριο, πλήρως ασυμβίβαστο με όσα αναμένεται ότι με βάση τις διεθνείς τάσεις θα έχει διδαχτεί…

Τι μένει τώρα για να αποτραπεί μια πολύ κακή εξέλιξη για το ιστορικό κέντρο της πόλης; Nα τοποθετηθούν με σαφήνεια φορείς που έχουν ρόλο και ευθύνη: To ETEK, o Σύλλογος Αριχτεκτόνων, η ΟΠΟΚ, ο ΠΟΑΚ, το ICOMOS. Kαι ο Γενικός Ελεγκτής εν μέσω αυτής της κατασκευασμένης φουρτούνας αμφισβήτησής