Κοινοβουλευτικό έργο με το κιλό

Είχε ένα κείμενο την Παρασκευή το ΚΥΠΕ για τη συνεδρία που έγινε στην Επιτροπή Οικονομικών για τον προϋπολογισμό της Βουλής μέσα στο 2027.

Το μάτι έπεσε σε έναν μεσότιτλο: «Αύξηση ερωτήσεων και προτάσεων νόμου λόγω χρήσης ΑΙ». Το ΚΥΠΕ έγραψε ότι ο Αναπληρωτής Γενικός Διευθυντής της Βουλής, Ανδρέας Χριστοδούλου, είπε στους βουλευτές ότι παρατηρείται… κατακόρυφη αύξηση στον όγκο εργασίας στον οποίο καλούνται να ανταποκριθούν οι υπηρεσίες της Βουλής. Εξήγησε ότι με τη χρήση της τεχνητής νοημοσύνης έχουν αυξηθεί κατά πολύ οι ερωτήσεις προς τα υπουργεία και οι προτάσεις νόμου που υποβάλλουν οι βουλευτές (οι συνεργάτες τους, για την ακρίβεια, στις περισσότερες περιπτώσεις).

Είπε ότι οι προτάσεις νόμου χρειάζονται πολλή νομοτεχνική επεξεργασία από τις υπηρεσίες της Βουλής (και τα νομοσχέδια των υπουργείων θέλουν… ποσαράντωμα από τη Νομική Υπηρεσία, μην το σκέφτεστε).

Ενημέρωσε ο κ. Χριστοδούλου πως λαμβάνει παράπονα από τα υπουργεία για τον μεγάλο όγκο ερωτήσεων από βουλευτές, στις οποίες δεν προλαβαίνουν να ανταποκριθούν. Τώρα, αν τους πούμε να πιάνουν λιγότερες αναρρωτικές, θα φταίμε; Στο κάτω-κάτω, αν αυτοί που ρωτούν καταφεύγουν στην ΑΙ για αύξηση της… παραγωγικότητας, ας καταφύγουν στην ΑΙ και αυτοί που απαντούν. Όχι πως δεν το κάνουν, αλλά λέμε.

Ο Αναπληρωτής Γενικός Διευθυντής είπε ακόμα ότι η Βουλή δεν κάνει ποσοτική αξιολόγηση του έργου των βουλευτών. Ναι; Η στήλη θυμάται κάτι πανηγυριώτικες (ετήσιες) «διασκέψεις» από προέδρους της Βουλής που αράδιαζαν κατεβατά από αριθμούς για να πείσουν ότι η Βουλή… παράγει νύχτα μέρα, δεν απλώνει… ζάμπα. Και έλεγαν, μάλλον λένε ακόμα, οι προτάσεις νόμου σε αυτή την πενταετία αυξήθηκαν 25%. Οι κοινοβουλευτικές ερωτήσεις προς υπουργεία αυξήθηκαν 40%. Τα νομοσχέδια που εγκρίθηκαν διπλασιάστηκαν. Τα αυτεπάγγελτα θέματα («κουβέντα να γίνεται») πενταπλασιάστηκαν. Ποσοτική αξιολόγηση είναι αυτό.

Όμως, κάνει κάποιος ποιοτική αξιολόγηση του έργου ενός εκάστου των βουλευτών και της Βουλής εν συνόλω; Κανένας. Και άμα το σκεφτεί κανείς, καλύτερα που δεν κάνουν ποιοτική αξιολόγηση. Ας κάνει ο καθένας μας μόνος του.

Ο μεσότιτλος στον οποίο αναφέρθηκε η στήλη στις πρώτες γραμμές («αύξηση ερωτήσεων και προτάσεων νόμου λόγω χρήσης ΑΙ») μάς θύμισε τον ντόρο που έγινε λίγο πριν τις βουλευτικές εκλογές του Μαϊου, όταν μια ιστοσελίδα δημοσίευσε στοιχεία που «αποδείκνυαν» τους πιο εργατικούς βουλευτές. Για να ξέρουμε, υποτίθεται, ποιους ψηφίζουμε.

Και ποιοι εμφανίστηκαν σαν οι εργατικότεροι των εργατικών; Αυτοί που κατέθεσαν τις περισσότερες προτάσεις νόμου, τις περισσότερες τροπολογίες, τις πιο πολλές ερωτήσεις μέσω της κοινοβουλευτικής διαδικασίας.

Κανένα πρόβλημα με όσους συνέταξαν εκείνο το κείμενο, που η στήλη το είχε βρει βαθύτατα αποπολιτικοποιημένο. Η πλάκα ήταν που κάποιοι βουλευτές βγήκαν τότε στα ράδια και επικαλέστηκαν εκείνα τα στοιχεία, για να μας πουν «ορίστε κύριοι ποιοι δουλεύουν και ποιοι όχι». Ευτυχώς κάποιοι εξ αυτών δεν επανεκλέγησαν.

Γιατί να με ενδιαφέρει ως πολίτη και ως ψηφοφόρο πόσες παρεμβάσεις -με διάφορους τύπους- έκανε ένας βουλευτής, αν το πολιτικό (κοινωνικό, οικονομικό) περιεχόμενο των παρεμβάσεων του ήταν χειρίστου επιπέδου, για εμένα, εσένα, τον δίπλα;

Το έφερε βαρέως η στήλη που δεν είχε γράψει τότε κάτι για την προσπάθεια που έγινε προεκλογικά από βουλευτές να διεκδικήσουν επανεκλογή όχι γιατί επηρέασαν αυτόν ή εκείνο τον νόμο ή μια απόφαση, ένα διάταγμα, κλπ, αλλά γιατί κατέθεσαν 300 ερωτήσεις ή 500 προτάσεις νόμου, που ίσως στη συντριπτική τους πλειοψηφία δεν γύρισε να τις κοιτάξει κανένας.

Η συνεδρία της Παρασκευής στην Επιτροπή Οικονομικών ήταν μια ευκαιρία να θυμηθούμε πως δεν είναι με το κιλό που κρίνονται οι προτάσεις και οι πολιτικές. Μετρούν, ακόμα, το πολιτικό βάρος στη διαμόρφωση αποφάσεων και η επιρροή στην κοινωνία.