Δες περισσότερα άρθρα του philenews όταν αναζητάς ειδήσεις στην Google
Add philenews.com on Google
Τι θα μπορούσε να συμβεί στην Ευρώπη εάν ο Βλαντίμιρ Πούτιν (Vladimir Putin) πέθαινε τον Ιανουάριο του 2027 και η Ρωσία κατέληγε, τρία χρόνια αργότερα, σε στρατιωτική σύγκρουση με το ΝΑΤΟ; Αυτό το υποθετικό σενάριο εξετάζει η αμερικανική δεξαμενή σκέψης RAND Corporation, στο πλαίσιο ανάλυσης για τις πιθανές εξελίξεις στο ευρωπαϊκό περιβάλλον ασφάλειας έως το 2030.
Στη μελέτη που φέρει τίτλο «Ready for War 2030: A Scenario», οι αναλυτές περιγράφουν μια αλληλουχία υποθετικών γεγονότων που ξεκινά από τον θάνατο του Ρώσου προέδρου και καταλήγει σε εισβολή στην Εσθονία, ενεργοποίηση της συλλογικής άμυνας του ΝΑΤΟ και εκτεταμένες στρατιωτικές επιχειρήσεις στην Ευρώπη.
Οι συντάκτες της μελέτης επισημαίνουν ότι δεν πρόκειται για πρόβλεψη του μέλλοντος, αλλά για ένα από τα πιθανά σενάρια που χρησιμοποιούνται για την αξιολόγηση της ετοιμότητας της Βρετανίας και των συμμάχων της απέναντι σε μια ενδεχόμενη στρατιωτική κρίση.
Ο θάνατος του Πούτιν τον προσεχή Ιανουάριο και η ανάληψη της εξουσίας από πρώην στρατηγό της FSB
Σύμφωνα με το σενάριο της RAND, ο Βλαντίμιρ Πούτιν πεθαίνει από φυσικά αίτια τον Ιανουάριο του 2027, αφήνοντας πίσω του ένα κενό εξουσίας και πυροδοτώντας εσωτερική διαμάχη μεταξύ διαφορετικών ομάδων του ρωσικού κρατικού μηχανισμού.
Από τη σύγκρουση για τη διαδοχή επικρατούν τελικά οι υπηρεσίες ασφαλείας και, τον Μάρτιο του ίδιου έτους, το Κρεμλίνο ανακοινώνει ότι νέος πρόεδρος της Ρωσικής Ομοσπονδίας αναλαμβάνει ένας πρώην στρατηγός της Ομοσπονδιακής Υπηρεσίας Ασφαλείας (FSB).
Ο νέος ηγέτης επιχειρεί να εδραιώσει την εξουσία του και να αναδιαμορφώσει το πολιτικό σύστημα σύμφωνα με τις δικές του επιδιώξεις.
Τον Απρίλιο του 2027 συμφωνεί σε κατάπαυση του πυρός στην Ουκρανία, έπειτα από διαμεσολάβηση των Ηνωμένων Πολιτειών, της Βρετανίας και άλλων ευρωπαϊκών χωρών, με αντάλλαγμα τη μερική άρση των κυρώσεων κατά της Μόσχας.
Ωστόσο, οι στρατηγικοί στόχοι της Ρωσίας στην Ουκρανία παραμένουν ουσιαστικά αμετάβλητοι. Οι διαπραγματεύσεις για μια ολοκληρωμένη ειρηνευτική συμφωνία οδηγούνται σε αδιέξοδο και ο πόλεμος μετατρέπεται σε μια παγωμένη σύγκρουση. Μετά την εξέλιξη αυτή, ο νέος Ρώσος πρόεδρος δίνει εντολή στις ένοπλες δυνάμεις να επικεντρωθούν στην αποκατάσταση της μαχητικής τους ικανότητας.
Εκκαθαρίσεις στο Κρεμλίνο το 2028 και υβριδικές επιχειρήσεις κατά του ΝΑΤΟ
Τον Ιανουάριο του 2028 αρχίζουν εκκαθαρίσεις στον ρωσικό κρατικό μηχανισμό, με τον νέο πρόεδρο να αντικαθιστά στενούς συνεργάτες του Πούτιν με πρόσωπα που θεωρεί περισσότερο πιστά στον ίδιο.
Παρά τις κινήσεις αυτές, η θέση του στην εξουσία παραμένει επισφαλής. Η ρωσική οικονομία αντιμετωπίζει σοβαρές δυσκολίες, ενώ οι μακροχρόνιες κοινωνικές συνέπειες των στρατιωτικών απωλειών στην Ουκρανία εξακολουθούν να προκαλούν αναταραχή στο εσωτερικό της χώρας. Έτσι, προκειμένου να ενισχύσει την πολιτική του θέση, ο νέος πρόεδρος ξεκινά μια εκστρατεία υβριδικών επιχειρήσεων εναντίον χωρών του ΝΑΤΟ.
Μεταξύ άλλων, οργανώνεται εκστρατεία παραπληροφόρησης σχετικά με την υποτιθέμενη καταπίεση των ρωσικών μειονοτήτων στην Ανατολική Ευρώπη, με τη Μόσχα να επιχειρεί να αξιοποιήσει τις εθνοτικές εντάσεις για την προώθηση των επιδιώξεών της.
Μια κρίση στη Νότια Αμερική το 2029 αποσπά την προσοχή των ΗΠΑ
Τον Ιούνιο του 2029, σύμφωνα πάντα με το σενάριο του μη κερδοσκοπικού think tank, ξεσπά κρίση στη Νότια Αμερική, την οποία η αμερικανική κυβέρνηση θέτει στο επίκεντρο της εξωτερικής και αμυντικής πολιτικής της.
Η Ουάσιγκτον περιορίζει τη στρατιωτική παρουσία της στην Ευρώπη, καθώς επικεντρώνει τις προσπάθειές της στην αντιμετώπιση της νέας κρίσης.
Στις αρχές του 2030, οι Ηνωμένες Πολιτείες εξακολουθούν να είναι απασχολημένες με τις εξελίξεις στη Νότια Αμερική, ενώ ο Ρώσος πρόεδρος βρίσκεται αντιμέτωπος με αυξανόμενες πιέσεις από τη στρατιωτική ηγεσία της χώρας του.
Υπό αυτές τις συνθήκες, το Κρεμλίνο αρχίζει να καταστρώνει σχέδιο για εντατικοποίηση των υβριδικών επιθέσεων και πραγματοποίηση περιορισμένων στρατιωτικών επιχειρήσεων στις χώρες της Βαλτικής.
Βασικός στόχος της Μόσχας είναι να αποδείξει ότι το ΝΑΤΟ στερείται ενότητας και δεν μπορεί να αντιδράσει αποτελεσματικά απέναντι σε μια ρωσική στρατιωτική πρόκληση. Οι υβριδικές επιχειρήσεις στην Ευρώπη αυξάνονται απότομα, τόσο σε αριθμό όσο και σε σοβαρότητα, με ολοένα περισσότερα περιστατικά να προκαλούν σημαντικές συνέπειες.
Η Ρωσία εισβάλλει στην Εσθονία τον Μάιο του 2030 με αφορμή επεισόδια στη Νάρβα
Η κρίση κορυφώνεται τον Μάιο του 2030, όταν η Ρωσία υποκινεί διαδηλώσεις στην πόλη Νάρβα της Εσθονίας, όπου κατοικεί μεγάλος αριθμός πολιτών ρωσικής καταγωγής.
Οι κινητοποιήσεις εκτραχύνονται, με τις εσθονικές αρχές να χρησιμοποιούν βία εναντίον των διαδηλωτών.
Ο Ρώσος πρόεδρος εκμεταλλεύεται την κατάσταση και δηλώνει ότι οι αρχές της Εσθονίας δεν μπορούν να εγγυηθούν την ασφάλεια του ρωσικού πληθυσμού της Νάρβα. Με αυτό το επιχείρημα, ρωσικά στρατεύματα αρχίζουν εισβολή στην Εσθονία, στην περιοχή γύρω από την πόλη.
Ο νέος ηγέτης του Κρεμλίνου εκτιμά ότι το ΝΑΤΟ θα αποφύγει μια ολοκληρωμένη στρατιωτική απάντηση, προκειμένου να μην οδηγηθεί σε γενικευμένο πόλεμο με τη Ρωσία. Ωστόσο, οι υπολογισμοί του αποδεικνύονται λανθασμένοι. Η Βορειοατλαντική Συμμαχία αντιδρά αμέσως, ενεργοποιώντας τη ρήτρα συλλογικής άμυνας, σύμφωνα με την οποία μια ένοπλη επίθεση εναντίον ενός κράτους-μέλους αντιμετωπίζεται ως επίθεση εναντίον όλων.
Γενικευμένος πόλεμος Ρωσίας – ΝΑΤΟ τον Ιούνιο του 2030 και επιθέσεις στη Βρετανία
Τον Ιούνιο του 2030 ξεκινούν εκτεταμένες εχθροπραξίες μεταξύ της Ρωσίας και των δυνάμεων του ΝΑΤΟ.
Η Μόσχα απειλεί το αρχιπέλαγος Σβάλμπαρντ και τη βόρεια Νορβηγία, ενώ ρωσικά υποβρύχια επιχειρούν να διασπάσουν τις συμμαχικές αμυντικές γραμμές και να αποκτήσουν πρόσβαση στον Βόρειο Ατλαντικό.
Στο υποθετικό αυτό πολεμικό μέτωπο, η Ρωσία αντιμετωπίζει το Ηνωμένο Βασίλειο ως στόχο υψηλής προτεραιότητας και εξαπολύει επιχειρήσεις δολιοφθοράς, κυβερνοεπιθέσεις και αεροπορικά πλήγματα εναντίον του.
Οι πρώτοι στόχοι περιλαμβάνουν αεροπορικές βάσεις, λιμάνια, σταθμούς ραντάρ και κέντρα διοίκησης και ελέγχου. Η στρατηγική αυτή αποσκοπεί στην αποδυνάμωση της δυνατότητας της Βρετανίας να συντονίζει και να υποστηρίζει τις συμμαχικές στρατιωτικές επιχειρήσεις.
Ο Ρώσος πρόεδρος ανακοινώνει «νίκη» τον Νοέμβριο του 2030 και προτείνει εκεχειρία
Έπειτα από μήνες πολεμικών επιχειρήσεων, ο νέος πρόεδρος της Ρωσίας βρίσκεται αντιμέτωπος με αυξανόμενες πιέσεις στο εσωτερικό της χώρας, καθώς δεν έχει καταφέρει να εξασφαλίσει μια γρήγορη στρατιωτική νίκη.
Τον Νοέμβριο του 2030, επιχειρεί να παρουσιάσει ως επιτυχία την κατοχή της Νάρβα και του μεγαλύτερου μέρους της περιφέρειας Ίντα-Βίρου, στην ανατολική Εσθονία. Έτσι, ανακηρύσσει τη συγκεκριμένη εδαφική κατάκτηση νίκη και προτείνει στα κράτη-μέλη του ΝΑΤΟ κατάπαυση του πυρός.
Τελικά υπογράφεται συμφωνία εκεχειρίας, ωστόσο οι διαπραγματεύσεις για την επίτευξη μιας συνολικής ειρηνευτικής συμφωνίας παρατείνονται επί μήνες. Με τον τρόπο αυτό, το υποθετικό σενάριο της RAND καταλήγει σε μια νέα περίοδο αβεβαιότητας για την ευρωπαϊκή ασφάλεια, ακόμη και μετά τη διακοπή των εχθροπραξιών.
Οι συστάσεις της RAND προς τη Βρετανία
Οι αναλυτές της RAND υπογραμμίζουν ότι η αλληλουχία των γεγονότων που περιγράφουν δεν αποτελεί πρόβλεψη για όσα πρόκειται να συμβούν το 2027 ή το 2030.
Πρόκειται για ένα υποθετικό σενάριο, το οποίο χρησιμοποιείται ως εργαλείο στρατηγικού σχεδιασμού, με σκοπό να αναδειχθούν οι προκλήσεις που θα μπορούσαν να αντιμετωπίσουν η Βρετανία και οι σύμμαχοί της σε περίπτωση πολεμικής σύγκρουσης με τη Ρωσία.
Με βάση αυτό το σενάριο, οι συντάκτες της έκθεσης διατυπώνουν συστάσεις προς τις βρετανικές αρχές σχετικά με τη διατήρηση της κοινωνικής σταθερότητας σε περίοδο πολέμου, την προστασία κρίσιμων υποδομών και την αντιμετώπιση κυβερνοεπιθέσεων.
Παράλληλα, εξετάζουν την ανάγκη προετοιμασίας για επιχειρήσεις στο Διάστημα, τη στρατιωτική κινητοποίηση, την αντιμετώπιση αεροπορικών επιδρομών και τη χρήση της πυρηνικής αποτροπής. Ιδιαίτερη σημασία αποδίδεται και στον σχεδιασμό για τον τερματισμό μιας τέτοιας σύγκρουσης, καθώς ακόμη και μια συμφωνία κατάπαυσης του πυρός δεν θα εξασφάλιζε αυτομάτως την αποκατάσταση της σταθερότητας στην Ευρώπη.
