Δες περισσότερα άρθρα του philenews όταν αναζητάς ειδήσεις στην Google

Add philenews.com on Google

Την απόρριψη του αιτήματος της υπεράσπισης για αυτούσια προσκόμιση των 48.432 εγγράφων που φέρονται να έκαναν φτερά από τις Κεντρικές Φυλακές και να εντοπίστηκαν στην οικία του τρίτου κατηγορουμένου κατά τον επίδικο χρόνο αρχιδεσμοφύλακα, αποφάσισε το Κακουργιοδικείο. Κατά τη σημερινή συνέχιση της δίκης, με κατηγορούμενους την τότε διευθύντρια του σωφρονιστικού ιδρύματος Άννα Αριστοτέλους, την τότε ανώτερη λειτουργό Αθηνά Δημητρίου, και άλλους έξι πρώην δεσμοφύλακες, παρουσιάστηκε και δεύτερος μάρτυρας κατηγορίας, επίσης αστυνομικός.

Το αίτημα για αυτούσια προσκόμιση των 48.432 εγγράφων, προκάλεσε αντιπαράθεση, με τον εκπρόσωπο της Κατηγορούσας Αρχής, Βασίλη Μπίσσα, να διερωτάται: «Αν σε μια υπόθεση υπάρχουν 14 αυτοκίνητα, θα φέρουμε και τα 14 αυτοκίνητα στην αίθουσα;», υποστηρίζοντας ότι δεν ισχύει ο απόλυτος κανόνας φυσικής παρουσίασης κάθε τεκμηρίου.

Η συζήτηση προέκυψε κατά την αντεξέταση λοχία του ΤΑΕ Αρχηγείου, που είχε μεταφέρει ψηφιακά τεκμήρια στο Δικαστήριο. Η συνήγορος του τρίτου κατηγορουμένου, Χλόη Κωνσταντίνου, ζήτησε να παραδοθεί το σύνολο των εγγράφων, επικαλούμενη το δίκαιο της απόδειξης και την ανάγκη προσκόμισης πρωτογενών τεκμηρίων.

«Γίνεται ένας φόνος, κυρία πρόεδρε, τζαι αντί να φέρουμε το όπλο, φέρνουνε φωτογραφία του», ανέφερε, υποστηρίζοντας επίσης ότι, συγκεκριμένο ψηφιακό έγγραφο που κατατέθηκε στην προηγούμενη δικάσιμο φαίνεται αλλοιωμένο.

Ο συνήγορος της πρώτης κατηγορουμένης, Κρις Τριανταφυλλίδης, υποστήριξε ότι ο νόμος προβλέπει παρουσίαση εγγράφων και όχι USB και ότι ο όγκος τους δεν δικαιολογεί διαφορετική εφαρμογή του. «Το Δικαστήριο δεν μπορεί να αναλάβει τον ρόλο της Βουλής», είπε.

Η δεύτερη κατηγορούμενη Αθηνά Δημητρίου, που αυτοεκπροσωπείται, αμφισβήτησε την ανεμπόδιστη πρόσβαση στο υλικό, αναφέροντας ότι όταν ζήτησε να πάει για να εξετάσει τα τεκμήρια στο ΤΑΕ, της είπαν ότι απαιτούνταν δύο έως τρεις ημέρες.

Ο κ. Μπίσσας αντέτεινε ότι το άρθρο του περί Αποδείξεως Νόμου αφορά δηλώσεις που περιέχονται σε έγγραφα και όχι την αυτούσια προσκόμιση κάθε τεκμηρίου, ενώ το άρθρο του περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου αφορά την πρόσβαση στο μαρτυρικό υλικό για την προετοιμασία της υπεράσπισης. Επικαλέστηκε τη δυνατότητα ηλεκτρονικής παρουσίασης εγγράφων και τον ερμηνευτικό ρόλο των δικαστηρίων.

Απαντώντας στην αναφορά περί αλλοίωσης ενός εγγράφου, διερωτήθηκε αν αυτός είναι λόγος να μεταφερθούν όλα, λέγοντας ότι, «είναι σαν να ζητούν να φέρουμε ενώπιον του Δικαστηρίου ένα τρέιλερ επειδή εξετάζεται σε ποινική διαδικασία». Για το αίτημα της κ. Δημητρίου υποστήριξε ότι η Αστυνομία δεν αρνήθηκε την πρόσβαση, αλλά ζήτησε να προσδιοριστούν τα έγγραφα λόγω του όγκου τους.

Το Δικαστήριο έκρινε ανεπαρκείς τους λόγους για προσκόμιση του συνόλου, τονίζοντας ότι εναπόκειται στην Κατηγορούσα Αρχή ο τρόπος παρουσίασης της υπόθεσης.

«Δεν γνωρίζω» – Η προέλευση των τεκμηρίων

Κατά την αντεξέταση του λοχία, ο κ. Τριανταφυλλίδης εστίασε στην παραλαβή και φύλαξη του υλικού. Ο μάρτυρας παραδέχθηκε ότι δεν είχε προσωπική γνώση για την παραλαβή από την οικία και το περιεχόμενο των φακέλων, καθώς όσα γνώριζε προέρχονταν από τρίτα πρόσωπα. Δεν γνώριζε εάν περιείχαν πρωτότυπα ή αντίγραφα, αν σχετίζονταν με την υπόθεση ή αν ο κατάλογος άλλου αστυνομικού είχε αλλοιωθεί.

Ο συνήγορος επικαλέστηκε αστυνομική διάταξη  για τον περιορισμό των προσώπων που χειρίζονται τα τεκμήρια μίας υπόθεσης, τη φύλαξή τους και την υποχρέωση των εμπλεκόμενων αστυνομικών που τα χειρίζονται να είναι έτοιμοι να καταθέσουν σχετικά με τον χειρισμό και τη φύλαξή τους. Ειδική αναφορά έγινε στο τελευταίο μέλος που παρέλαβε τα τεκμήρια. Ο λοχίας απάντησε ότι αγνοούσε πού φυλάσσονταν πριν από τις 29 Οκτωβρίου.

Στην υποβολή ότι ουσιαστικά εκτέλεσε χρέη αγγελιαφόρου, ο μάρτυρας απάντησε: «Μου δόθηκε μια οδηγία και την εκτέλεσα».

Σε ερώτηση του κ. Μπίσσα κατά την δική του αντεξέταση εάν είχε χειριστεί τα τεκμήρια με οποιοδήποτε τρόπο ο μάρτυρας με αφορμή τη διάταξη που επικαλέστηκε η υπεράσπιση, απάντησε: «Δεν τα χειρίστηκα εγώ, απλά τα μετέφερα».

Οι μετακινήσεις και τα «τρία λεπτά»

Η κ. Δημητρίου εστίασε στο χρόνο προετοιμασίας της κατάθεσης και στη μεταφορά των τεκμηρίων. Ο λοχίας ανέφερε ότι έλαβε οδηγία στις 21 Οκτωβρίου, παρέλαβε το υλικό στις 29 Οκτωβρίου και την ίδια μέρα ετοίμασε την κατάθεσή του.

Ερωτηθείς, ανέφερε πως η επίδειξη ανοίγματος του USB από υπεύθυνο αστυφύλακα διήρκησε τρία λεπτά, με την κ. Δημητρίου να αναφέρει πως «Σε τρία λεπτά κανένας δεν θα καταφέρει να κάνει αυτό που έκανες.» Υποβάλλοντας του ότι «δεν ταιριάζουν χρονικά οι διαδικασίες που ακολούθησες», με τον μάρτυρα να διαφωνεί.

Οι θέσεις για τον πέμπτο κατηγορούμενο

Ο συνήγορος Γιώργος Παπαϊωάννου υπέβαλε ότι ο πελάτης του δεν συνδέεται με τα τεκμήρια ή την ανεύρεσή τους, δεν εργαζόταν ως γραμματέας ή βοηθός της κ. Δημητρίου και της Άννας Αριστοτέλους και δεν είχε κλειδιά των γραφείων τους. Ο μάρτυρας απάντησε ότι δεν γνώριζε.

Οι φωτογραφίες και η σκηνή που δεν αποτυπώθηκε

Ακολούθησε μαρτυρία αστυνομικού ο οποίος εργάζεται στο τμήμα Εργαστηρίου Φωτογραφίας της Αστυνομίας. Η υπεράσπιση έφερε ένσταση στην κατάθεση φωτογραφιών, αναφέροντας ότι δεν της είχαν παραδοθεί, ενώ η Κατηγορούσα Αρχή υποστήριξε ότι το μαρτυρικό υλικό είχε δοθεί επανειλημμένα και και ζήτησε να γνωστοποιούνται εγκαίρως τυχόν ελλείψεις. Το Δικαστήριο απέρριψε την ένσταση και επέτρεψε την κατάθεση της φωτογραφικής δέσμης.

Στην αντεξέταση του δεύτερου μάρτυρα από τον κ. Τριανταφυλλίδη τέθηκε θέμα νομιμότητας της κατοχής των αντικειμένων κατά τις φωτογραφίσεις της 15ης και 29ης Απριλίου 2025, με αναφορά στην ακύρωση  του διατάγματος από το Ανώτατο, στις 11 Ιουλίου, της 14ης Απριλίου και στην έκδοση νέου διατάγματος στις 14 Ιουλίου. Ο μάρτυρας απάντησε ότι δεν μπορούσε να γνωρίζει εάν τα αντικείμενα κρατούνταν παράνομα.

Η κ. Δημητρίου επικαλέστηκε αστυνομική διάταξη, κατά την οποία η φωτογράφιση αντικειμένων γίνεται στην σκηνή που εντοπίζονται τα τεκμήρια και προτού μετακινηθούν. Ο μάρτυρας συμφώνησε και επιβεβαίωσε ότι οι δικές του φωτογραφίες αποτύπωναν τις τσάντες στον προαύλιο χώρο του ΤΑΕ Αρχηγείου και όχι στον αρχικό χώρο ανεύρεσής τους.