Υπόθεση Στυλιανού: «Ένας γονιός που έχει την έγνοια του μωρού του, θα κόψει τον λαιμό του να πάει στον γιατρό» – «Το παιδί ήταν μαραζωμένο, καταθλιπτικό, σκεπτικό»

Αδιαφορία για την ανάγκη ψυχολογικής στήριξης του Στυλιανού καταλόγισε στη μητέρα του 14χρονου, η μάρτυρας κατηγορίας συνδετική λειτουργός, απαντώντας στις ερωτήσεις της υπεράσπισης για τις οικονομικές δυσκολίες της οικογένειας και τη δυνατότητα μεταφοράς του παιδιού σε δομή στη Λευκωσία. «Όταν ένα μωρό χρήζει ανάγκης από ψυχολόγο ένα γονιός που έχει την έγνοια του μωρού του, θα κόψει το λαιμό του να πάει στον γιατρό να δουν τι συμβαίνει. Δεν ήταν ο πρώτος χρόνος που το παιδί έρκετουν στο σχολείο και ήταν μαραζωμένο, καταθλιπτικό, σκεπτικό, συν το ότι ενύσταζε γιατί επήγαινε δουλειά» ανέφερε χαρακτηριστικά.

Η μάρτυρας, η οποία διετέλεσε συνδετική λειτουργός ειδικής εκπαίδευσης στο Δημοτικό Σχολείο Αγίας Βαρβάρας, αντεξετάστηκε ενώπιον του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας, κατά τη συνέχιση της πολύκροτης δίκης για τον θάνατο του 14χρονου Στυλιανού Κωνσταντίνου.

Οι συνήγοροι του πρώτου κατηγορουμένου, πατέρα του παιδιού, Κωνσταντίνος Καζαντζής, και της δεύτερης κατηγορουμένης, μητέρας του, Άγγελος Ιωάννου, εστίασαν στην πηγή των πληροφοριών της μάρτυρος, στις αναφορές που δεν περιλαμβάνονταν στη γραπτή κατάθεσή της και στην αξιολόγησή της για τη στάση της μητέρας.

«Το εκλάμβανα ως αδιαφορία»

Κατά την αντεξέταση της από τον κ. Ιωάννου, τέθηκε η αναφορά ότι η μητέρα δεν είχε χρήματα για να μεταφέρει τον Στυλιανό σε νέα δομή στη Λευκωσία. Ο συνήγορος ρώτησε γιατί αυτό εκλήφθηκε ως άρνηση συνεργασίας και κατά πόσον η μάρτυρας γνώριζε εάν κάποιος κρατικός ή άλλος φορέας είχε βοηθήσει τη μητέρα στη μεταφορά του παιδιού.

Η μάρτυρας απάντησε ότι δεν γνώριζε εάν είχε δοθεί τέτοια βοήθεια, προσθέτοντας, ωστόσο, ότι υπήρχε προτροπή να αιτηθεί δημόσιο βοήθημα. Επέμεινε, παράλληλα στη δική της αξιολόγηση, ότι η άρνηση για δημόσιο βοήθημα ήταν αδιαφορία λέγοντας χαρακτηριστικά ότι,« το εκλάμβανα ως αδιαφορία. Το μωρό έχρηζε βοήθειας».

«Ναι, δεν είχα ιδία γνώση»

Η διάκριση ανάμεσα στην προσωπική γνώση και στην ενημέρωση από τρίτους αποτέλεσε βασικό άξονα και των δύο αντεξετάσεων. Απαντώντας στον κ. Καζαντζή, η μάρτυρας επιβεβαίωσε ότι δεν είχε ποτέ κατ’ ιδίαν συνάντηση με τον Στυλιανό, ότι ο ίδιος δεν της είχε προσωπικά αναφέρει πως υφίστατο βία και ότι δεν τον είχε δει με τραύματα.

Εξήγησε ότι ενημερωνόταν από τους εκπαιδευτικούς, μέσα από τις πολυθεματικές συναντήσεις,  και από συναντήσεις κατά τη σχολική χρονιά και τηλεφωνικές επικοινωνίες.

Ο κ. Ιωάννου επανήλθε στη διατύπωσή της ότι είχε «επιβεβαιώσει» γεγονότα, υποβάλλοντας ότι επρόκειτο για πληροφορίες που της μετέφεραν άλλοι, με την μάρτυρα να παραδέχεται πως δεν είχε ιδία γνώση προσθέτοντας, πως, ο ρόλος της ήταν να συντονίζει τις πολυθεματικές, ώστε ο κάθε εμπλεκόμενος να προχωρεί στις δικές του ενέργειες.

Παράλληλα, ο συνήγορος υπεράσπισης της μητέρας αμφισβήτησε το συμπέρασμά της ότι η μητέρα επιβεβαίωνε έμμεσα τα ψέματά της επειδή διέψευδε περιστατικά στις πολυθεματικές χωρίς να έχει ερωτηθεί. Ρώτησε επίσης την μάρτυρα, εάν γνώριζε κατά πόσον είχε προηγηθεί συζήτηση  για περιστατικά βίας με εκπαιδευτικούς, με την μάρτυρα να απαντά πως «πάντα υπήρχε μια άρνηση στο σχολείο ότι τίποτα που τουτα εν εγίνηκε, που την άλλη εμαθέναμε ότι επήγαινε και στην αστυνομία για να κάμει καταγγελίες, άρα για να πάει κάποιος στην αστυνομία κάτι συμβαίνει. Το ότι εν εσυνέβαινε τίποτε εν ισχύει. Σε εκείνη την πολυθεματική χωρις να ερωτηθεί, όταν έμπηκε μέσα είπε «εν έγινε τούτο που είπε το μωρό». Τωρά με ποιον το εσυζήτησε προηγουμένως και επρόλαβε μας δεν το ξέρω».

Η βοήθεια στην οικογένεια και η αναφορά περί «εκμετάλλευσης»

Ο συνήγορος της μητέρας αμφισβήτησε και την αξιολόγηση ότι εκείνη εκμεταλλευόταν την κατάσταση για να εξασφαλίζει βοήθεια. «Σας υποβάλλω ότι η κατηγορούμενη δεν εκμεταλλευόταν την κατάσταση και ζητούσε βοήθεια με βάση τις πραγματικές ανάγκες της οικογένειας», ανέφερε χαρακτηριστικά.

Η μάρτυρας αναγνώρισε τις οικονομικές δυσκολίες και, ερωτηθείσα αν η μητέρα παρουσίαζε ψευδείς παραστάσεις, απάντησε αρνητικά. «Δεν αμφισβητώ ότι χρειαζόταν βοήθεια», επιμένοντας όμως ότι δεν έβλεπε προσπάθεια αλλαγής της κατάστασης.

Όπως εξήγησε, οι εκπαιδευτικοί συγκέντρωναν επανειλημμένα χρήματα, ρούχα και τρόφιμα, ενώ η μητέρα, κατά την εκτίμησή της, δεν ανταποκρινόταν στις προτροπές για βοήθεια προς το παιδί. Διευκρίνισε ότι δεν θεωρούσε πως έπρεπε να σταματήσει η στήριξη του σχολείου, αλλά ότι ανέμενε προσπάθεια και από τη μητέρα. Ανέφερε επίσης ότι δεν υποβαλλόταν αίτηση για δημόσιο βοήθημα επειδή, «εν ήθελαν το Γραφείο μες στα πόθκια τους».

Τι έκανε μετά τις αναφορές για βία

Επίσης ο κ. Ιωάννου επικεντρώθηκε στις ενέργειες της ίδιας της μάρτυρος μετά τις τηλεφωνικές συνομιλίες με τη μητέρα. Συγκεκριμένα, ο συνήγορος ρώτησε την μάρτυρα τι έκανε όταν εκείνη της επιβεβαίωνε περιστατικά βίας εναντίον της, στην παρουσία των παιδιών.

Η μάρτυρας ανέφερε ότι προέτρεπε τη μητέρα να απευθυνθεί στην Αστυνομία και ενημέρωνε το Γραφείο Ευημερίας. Είπε ότι τη συγκεκριμένη ενημέρωση δεν την είχε καταγράψει γραπτώς αλλά απευθυνόταν τηλεφωνικώς στην οικεία κοινωνική λειτουργό.

Ο συνήγορος υπέβαλε ότι η μητέρα ουδέποτε της είχε αναφέρει αυτά τα περιστατικά και ότι, εάν είχε λάβει τόσο σοβαρή καταγγελία, θα προέβαινε σε άλλες ενέργειες. Η μάρτυρας διαφώνησε. Στις ερωτήσεις γιατί δεν κατήγγειλε η ίδια στην Αστυνομία, απάντησε ότι, κύριο μέλημά της ήταν να πείσει τη μητέρα να μεταφέρει το παιδί σε παιδοψυχίατρο και ότι ενημέρωνε το Γραφείο Ευημερίας.

«Εκολλήσαμε στις ημερομηνίες ή στο τι είδε το μωρό;»

Ερωτήσεις τέθηκαν και για τη χρονική σύνδεση ανάμεσα στην επιθετική συμπεριφορά του Στυλιανού που καταγράφηκε στις 4 Οκτωβρίου και μετά και στο κατ΄ισχυρισμόν περιστατικό με το σφάξιμο των αρνιών, από τον πατέρα του, που σύμφωνα με τις αναφορές, φέρεται να εκτυλίχθηκε στην παρουσία του παιδιού.

Ο κ. Καζαντζής αμφισβήτησε ότι το κατ’ ισχυρισμό περιστατικό με το σφάξιμο των αρνιών, προηγήθηκε της επιθετικής συμπεριφοράς του Στυλιανού παραπέμποντας σε ημερομηνίες 10, 11 και 12 Οκτωβρίου στις σημειώσεις της πολυθεματικής. Η μάρτυρας είπε ότι δεν είχε γράψει η ίδια αυτές τις ημερομηνίες ενώ διερωτήθηκε, «Εκολλήσαμε στις ημερομηνίες ή στο τι είδε το μωρό;» προσθέτοντας παράλληλα πως «καταρχάς, η επιθετική συμπεριφορά του Στυλιανού εν ήταν για τα τρία αρνάκια μόνο. Αν τα έσφαξε στις 3 ή στις 2 δεν θυμάμαι, πέρασαν πάρα πολλά χρόνια. Δεν ήταν μόνο το σφάξιμο, ήταν ο εξαναγκασμός να πηγαίνει στην εργασία, οι καβγάδες. Το μωρό ήταν πάρα πολλά φορτισμένο, ήταν πάρα πολλά στεναχωρημένο από όλα τα γεγονότα».