Υπόθεση 14χρονου Στυλιανού: Το αίσθημα αδικίας του λοχία της Αστυνομίας και η απάντηση της Κατηγορούσας Αρχής – Στις 30 Νοεμβρίου η ποινή

Το αίσθημα αδικίας του λοχία της Αστυνομίας, που παραδέχθηκε παραμέληση υπηρεσιακού καθήκοντος στην υπόθεση του 14χρονου Στυλιανού Κωνσταντίνου, μετέφερε σήμερα ενώπιον του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας ο συνήγορος υπεράσπισής του, Ηλίας Στεφάνου, εξηγώντας ότι είναι ο μόνος αστυνομικός που διώχθηκε. «Η εισήγηση των ανακριτών ήταν για 34 άτομα και 11 διώχθηκαν», ανέφερε.

Όπως είπε, είχαν γίνει εισηγήσεις και για άλλους αστυνομικούς, χωρίς να ακολουθήσει ποινική δίωξη ή πειθαρχική έρευνα γι’ αυτούς. Διευκρίνισε ότι δεν προβάλλει το θέμα ως μετριαστικό παράγοντα αναγνωρίζοντας ότι η απόφαση για τις διώξεις ανήκει στον Γενικό Εισαγγελέα. Την ίδια ώρα, ωστόσο, μετέφερε το αίσθημα αδικίας που νιώθει ο κατηγορούμενος αναφέροντας πως ο ίδιος σκέφτεται ότι «Στο τέλος, είμαι εγώ μόνο για ποινικά και κανένας άλλος αστυνομικός, είτε για ποινικά είτε για πειθαρχικά».

Απαντώντας, η δημόσια κατήγορος, κ. Έλενα Κωνσταντίνου, τόνισε ότι το ογκώδες μαρτυρικό υλικό που συνέλεξαν οι ποινικοί ανακριτές εξετάστηκε από τον Γενικό Εισαγγελέα πριν ληφθούν οι αποφάσεις για τις διώξεις.

«Μελετήθηκε το μαρτυρικό υλικό διεξοδικά και με προσοχή. Η κατάληξή μας ήταν ότι προέκυψαν ποινικά αδικήματα για συγκεκριμένα άτομα. Αυτά τα συγκεκριμένα άτομα, για τα οποία προέκυψαν ποινικά αδικήματα ή τα οποία έπραξαν ποινικό αδίκημα, έχουν διωχθεί», ανέφερε χαρακτηριστικά.

Πρόσθεσε ότι δεν θεωρεί πως υπάρχει οποιαδήποτε αδικία σε βάρος κατηγορουμένου λόγω της μη δίωξης άλλων προσώπων, χαρακτηρίζοντας τη θέση της τελική.

Το Δικαστήριο επιφύλαξε την απόφασή του για την ποινή, η οποία θα ανακοινωθεί στις 30 Νοεμβρίου.

Η ενημέρωση του σχολείου και το τηλεφώνημα στον λοχία

Σύμφωνα με την Κατηγορούσα Αρχή, στις 13 Μαΐου 2019 το Γυμνάσιο Αγίας Βαρβάρας ενημερώθηκε για απόπειρα του Στυλιανού που είχε σημειωθεί στις 11 Μαΐου, με το κυνηγετικό όπλο του πατέρα του. Ο ανήλικος επιβεβαίωσε το περιστατικό σε συνάντηση που είχε με την καθηγήτριά του, χωρίς να αναφέρει τον λόγο που τον ώθησε σε αυτό.

Όπως είπε, στη συνέχεια η εκπαιδευτική ψυχολόγος εισηγήθηκε παραπομπή σε Κέντρο Ψυχολογικής Στήριξης Παιδιών και Ανηλίκων, με τη συγκατάθεση των γονέων του, ωστόσο, όταν η μητέρα ενημερώθηκε για την εισήγηση, ισχυρίστηκε ότι ο Στυλιανός δεν θα αποδεχόταν κάτι τέτοιο.

Η καθηγήτρια, αδυνατώντας να επικοινωνήσει τηλεφωνικά με τις Υπηρεσίες Κοινωνικής Ευημερίας, ενημέρωσε γύρω στις 18:30 τον Αστυνομικό Σταθμό Πέρα Χωρίου Νήσου. Στο τηλέφωνο απάντησε ο κατηγορούμενος, υπεύθυνος της Α΄ βάρδιας, ο οποίος ανέφερε ότι, θα ενημέρωνε την επί καθήκοντι κοινωνική λειτουργό.

Στις 20:19, η λειτουργός επικοινώνησε με την καθηγήτρια, επιβεβαιώνοντας ότι είχε ενημερωθεί από την Αστυνομία. Της μετέφερε επίσης ότι είχε μιλήσει με τη μητέρα του παιδιού, η οποία ισχυρίστηκε πως τα κυνηγετικά όπλα είχαν πλέον κλειδωθεί και ο ανήλικος δεν μπορούσε να αποκτήσει πρόσβαση σε αυτά.

Η παραμέληση καθήκοντος

Η Κατηγορούσα Αρχή ανέφερε ότι ο λοχίας δεν διενήργησε αυτεπάγγελτη έρευνα για επιβεβαίωση της πληροφορίας περί πρόσβασης του ανηλίκου στο όπλο. Δεν επισκέφθηκε την οικία του και δεν έδωσε σχετικές οδηγίες σε υφιστάμενό του για διερεύνηση του ισχυρισμού.

Όφειλε, σύμφωνα με την Δικηγόρο της Δημοκρατίας, να εξακριβώσει την ταυτότητα του ιδιοκτήτη, τις συνθήκες φύλαξης και τον τρόπο πρόσβασης του ανηλίκου. Θα έπρεπε, παράλληλα όπως ανέφερε, να ζητηθεί η οικειοθελής παράδοση του όπλου ή, σε περίπτωση μη συνεργασίας, να επιχειρούσε την έκδοση δικαστικού εντάλματος έρευνας της οικίας. Επιπλέον, όπως είπε δεν απαίτησε την προσκόμιση του όπλου και της άδειας οπλοκατοχής στον σταθμό για επιθεώρηση.

Παράλληλα, η Κατηγορούσα Αρχή τόνισε ότι ο κατηγορούμενος  ενημέρωσε γενικά και αόριστα την επόμενη βάρδια για την απόπειρα, παραλείποντας ότι αφορούσε κυνηγετικό όπλο. Κατά την Κατηγορούσα Αρχή, η πληροφορία αυτή θα υποχρέωνε την επόμενη βάρδια να προβεί στις απαιτούμενες ενέργειες.

«Σοβαρό σφάλμα κρίσης του κατηγορούμενου» επικαλείται η υπεράσπιση

Στη αγόρευση του ο συνήγορος υπεράσπισης του κατηγορούμενου Ηλίας Α. Στεφάνου αναγνώρισε υπηρεσιακή αμέλεια και «σοβαρό σφάλμα κρίσης». Υποστήριξε, ωστόσο, ότι, ο λοχίας ενημέρωσε άμεσα τις ΥΚΕ και ότι η παράλειψη δεν προήλθε από κακόβουλη πρόθεση ή συνειδητή αδιαφορία για τη ζωή του παιδιού.

Ο κατηγορούμενος, σύμφωνα με τον συνήγορο υπεράσπισής του, θεώρησε εσφαλμένα ότι ο άμεσος κίνδυνος είχε εκλείψει, επειδή το περιστατικό είχε συμβεί δύο ημέρες προηγουμένως και είχαν ενημερωθεί οι αρμόδιες υπηρεσίες. Η υπεράσπιση, υποστήριξε επίσης ότι η συγκεκριμένη παράλειψη δεν συνδέεται με τον θάνατο του Στυλιανού, σχεδόν τέσσερις μήνες αργότερα.

Πρόστιμο ή αναστολή φυλάκισης ζητεί η υπεράσπιση

Ως μετριαστικούς παράγοντες, η υπεράσπιση προβάλλει την παραδοχή πριν από την έναρξη της ακροαματικής διαδικασίας, το λευκό ποινικό μητρώο, την ηλικία των 58 ετών και την υπηρεσία του κατηγορουμένου στην Αστυνομία από το 1995.

Επικαλείται ακόμη την πάροδο επτά και πλέον ετών από το περιστατικό και πέντε ετών από την καταχώρηση της υπόθεσης, καθώς και τον κίνδυνο πειθαρχικής δίωξης και οριστικής απώλειας της εργασίας του από το αστυνομικό σώμα.

Ιδιαίτερη έμφαση δόθηκε και στις οικογενειακές περιστάσεις και στην ανάγκη συνεχούς, εξειδικευμένης φροντίδας του γιου του λόγω βαριάς νευροαναπτυξιακής διαταραχής. Σύμφωνα με την υπεράσπιση, ο κατηγορούμενος αποτελεί τη μοναδική πηγή εισοδήματος της οικογένειας, ενώ η σύζυγός του παραμένει στο σπίτι για τη φροντίδα του παιδιού.

Η υπεράσπιση παρέπεμψε επίσης στην απόφαση της 15ης Μαΐου 2026 για δύο λειτουργούς των ΥΚΕ, στους οποίους επιβλήθηκαν ποινές φυλάκισης δέκα και οκτώ μηνών, με τριετή αναστολή. Υπόθεση η οποία σχετίζεται με το ευρύτερο πλαίσιο των γεγονότων που αφορούν στην υπόθεση του Στυλιανού. Αναγνωρίζοντας ότι η πρωτόδικη απόφαση δεν δεσμεύει το παρόν Δικαστήριο, ωστόσο την επικαλέστηκε προς καθοδήγηση για την επιλογή της ποινής.

Καταληκτικά, η υπεράσπιση του κατηγορούμενου ζήτησε την επιβολή προστίμου ή, εφόσον επιλεγεί φυλάκιση, την αναστολή εκτέλεσής της, μεταφέροντας την απολογία του κατηγορουμένου και ζητώντας τη μέγιστη δυνατή επιείκεια.