Ακόμη βάζουν πρόστιμα για τις μάσκες κατά την περίοδο του Covid-19 – Η υπόθεση έφτασε μέχρι το Εφετείο

Το Εφετείο απέρριψε ομόφωνα την έφεση άνδρα, επικυρώνοντας την καταδίκη του από το Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας για παράβαση των μέτρων κατά της εξάπλωσης του κορωνοϊού, λόγω μη χρήσης προστατευτικής μάσκας κατά τη μετακίνησή του με όχημα μαζί με πρόσωπο από διαφορετικό νοικοκυριό.

Το Εφετείο έκρινε αβάσιμους και τους πέντε λόγους έφεσης που προέβαλε ο καταδικασθείς, διατηρώντας σε ισχύ την πρωτόδικη απόφαση με την οποία του επιβλήθηκε πρόστιμο €350, πλέον €75 δικαστικά έξοδα.

Η υπόθεση αφορούσε περιστατικό που σημειώθηκε στις 27 Μαρτίου 2021 στη Λευκωσία, όταν, σύμφωνα με την κατηγορία, ο άνδρας ταξίδευε με όχημα μαζί με άλλο πρόσωπο από διαφορετικό νοικοκυριό, χωρίς να φέρει προστατευτική μάσκα προσώπου, κατά παράβαση του σχετικού διατάγματος του Υπουργού Υγείας, το οποίο είχε εκδοθεί στο πλαίσιο των μέτρων για την αντιμετώπιση της πανδημίας COVID-19.

Οι τρεις πρώτοι λόγοι έφεσης αφορούσαν τον ισχυρισμό ότι η καταδίκη εκδόθηκε ερήμην του κατηγορουμένου, χωρίς να γνωρίζει την πραγματική ώρα εκδίκασης της υπόθεσης. Ο εφεσείων υποστήριξε ότι είχε ενημερωθεί για διαφορετική ώρα ακρόασης και ότι, όταν προσήλθε στο δικαστήριο μαζί με τον δικηγόρο του, πληροφορήθηκε πως η υπόθεση είχε ήδη εκδικαστεί. Κατά την εκδοχή του, η εξέλιξη αυτή παραβίασε συνταγματικά δικαιώματά του, καθώς και το δικαίωμά του σε δίκαιη δίκη, όπως κατοχυρώνεται από την Ευρωπαϊκή Σύμβαση Δικαιωμάτων του Ανθρώπου.

Εξετάζοντας τον φάκελο της υπόθεσης, το Εφετείο διαπίστωσε ότι στις 5 Ιανουαρίου 2024, όταν το πρωτόδικο δικαστήριο επιλήφθηκε της υπόθεσης, ο κατηγορούμενος απουσίαζε και δεν εκπροσωπούνταν από δικηγόρο. Στα πρακτικά καταγράφηκε ότι η υπόθεση ήταν ορισμένη για τις 8.30 π.μ., ενώ η διαδικασία άρχισε στις 9.01 π.μ. Η Κατηγορούσα Αρχή ζήτησε να προχωρήσει η εκδίκαση στην απουσία του, αίτημα το οποίο έγινε δεκτό και παρουσίασε τη μαρτυρία αστυνομικού.

Το Εφετείο υπογράμμισε ότι για την εξέταση της διαδικασίας ενώπιον του πρωτόδικου δικαστηρίου καθοριστικής σημασίας είναι τα επίσημα πρακτικά. Όπως σημείωσε, οι ισχυρισμοί του εφεσείοντος για τα γεγονότα που προηγήθηκαν δεν μπορούσαν να ληφθούν υπόψη, καθώς δεν συνοδεύονταν από μαρτυρία που να είχε προσαχθεί και εγκριθεί στο πλαίσιο της έφεσης. Παράλληλα, ανέφερε ότι δεν είχε υποβληθεί αίτημα διόρθωσης των πρακτικών.

Το δικαστήριο επεσήμανε επίσης ότι το πρωτόδικο δικαστήριο είχε τη δυνατότητα να προχωρήσει σε συνοπτική εκδίκαση στην απουσία του κατηγορουμένου. Καθώς οι λόγοι έφεσης δεν αμφισβητούσαν ειδικά την εφαρμογή της συγκεκριμένης διάταξης, οι σχετικοί ισχυρισμοί απορρίφθηκαν.

Οι δύο τελευταίοι λόγοι έφεσης αφορούσαν την αξιολόγηση της μαρτυρίας και την κρίση ότι η κατηγορία αποδείχθηκε πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας. Ο εφεσείων επικαλέστηκε αντιφάσεις στην κατάθεση του αστυνομικού, κυρίως σε σχέση με την έκδοση εξωδίκων στον ίδιο και στον οδηγό του οχήματος.

Το Εφετείο έκρινε ότι οι συγκεκριμένες αναφορές ήταν επουσιώδεις, καθώς το ζήτημα της έκδοσης εξωδίκου δεν αποτελούσε το επίδικο θέμα της υπόθεσης. Αντίθετα, ο αστυνομικός είχε καταθέσει με σαφήνεια ότι ο εφεσείων επέβαινε σε όχημα μαζί με άλλο πρόσωπο κατά παράβαση της τότε ισχύουσας νομοθεσίας. Η αξιοπιστία του μάρτυρα είχε γίνει δεκτή από το πρωτόδικο δικαστήριο και η σχετική κρίση δεν είχε προσβληθεί με την έφεση.

Καταλήγοντας, το Εφετείο απέρριψε στο σύνολό της την έφεση και επικύρωσε την πρωτόδικη απόφαση, κρίνοντας ότι οι ισχυρισμοί του εφεσείοντος δεν δικαιολογούσαν την ανατροπή της καταδίκης του.