Η Λεμεσός έχει ηττηθεί στο κυκλοφοριακό: Η πόλη πληρώνει το τίμημα λανθασμένων επιλογών 25 χρόνων – Πόση αύξηση επιβατών λεωφορείων καταγράφηκε σε 9 μήνες

Τις λανθασμένες επιλογές δεκαετιών που οδήγησαν τη Λεμεσό στη σημερινή κυκλοφοριακή ασφυξία καυτηριάζει σε συνέντευξή του στον «Φ», ο διευθύνων σύμβουλος της ΕΜΕΛ, Γιώργος Κυριάκου, προειδοποιώντας ότι, παρά την αύξηση της επιβατικής κίνησης στα λεωφορεία, η έλλειψη υποδομών και η εξάρτηση από το ιδιωτικό αυτοκίνητο δυσχεραίνουν την αντιμετώπιση του προβλήματος. «Σήμερα πληρώνουμε το τίμημα των λανθασμένων επιλογών πριν από 25 χρόνια», τονίζει, υπογραμμίζοντας ότι, ενώ πλέον αναγνωρίζεται η ανάγκη αλλαγής πολιτικής, ωστόσο, το διαθέσιμο έδαφος (δρόμος/ χώρος) για τις απαιτούμενες παρεμβάσεις δεν υπάρχει. Την ίδια ώρα, στέλνει μήνυμα προς την Πολιτεία για επίσπευση των αποφάσεων, προειδοποιώντας ότι οι συνθήκες στους δρόμους επηρεάζουν όλους τους πολίτες, την εξυπηρέτηση των επιβατών αλλά και τις αντοχές των οδηγών.

Παρά τις δυσκολίες, η ΕΜΕΛ καταγράφει αύξηση στην επιβατική κίνηση, γεγονός που, σύμφωνα με τον κ. Κυριάκου, δείχνει ότι οι πολίτες στρέφονται στις δημόσιες συγκοινωνίες όταν αυτές ανταποκρίνονται στις ανάγκες τους. Σύμφωνα με τα στοιχεία που παραθέτει, κατά τους πρώτους εννέα μήνες του 2025 η εταιρεία διακίνησε περίπου 4,36 εκατ. επιβάτες, ενώ την αντίστοιχη περίοδο του 2026 ο αριθμός ανήλθε στα 5,14 εκατ., καταγράφοντας αύξηση περίπου 780.000 επιβατών.

Τα στοιχεία προκύπτουν από την τηλεματική ανεξάρτητης εταιρείας, με την καταγραφή να γίνεται κατά την έκδοση εισιτηρίου ή την ακύρωση κάρτας επιβάτη.

«Μέσα σε όλο αυτό το χάος, με όλες τις δυσκολίες που έχουμε και με τις ώρες που χάνουμε μέσα στην κίνηση, έχουμε καταφέρει να αυξήσουμε τον αριθμό των επιβατών μας», αναφέρει ο κ. Κυριάκου.

Η κυκλοφοριακή συμφόρηση, ωστόσο, έχει διπλό κόστος για την εταιρεία. Από τη μια, οι επιβάτες ταλαιπωρούνται και ενδέχεται να αποδίδουν τις καθυστερήσεις στην ΕΜΕΛ. Από την άλλη, τα λεωφορεία χάνουν πολύτιμο χρόνο, κατά τον οποίο θα μπορούσαν να εξυπηρετήσουν περισσότερες διαδρομές και επιβάτες. Κατά τους πρώτους εννέα μήνες του 2026, η εταιρεία εκτέλεσε συνολικά 293.368 δρομολόγια στην επαρχία Λεμεσού.

Ο κ. Κυριάκου αναγνωρίζει ότι υπάρχουν περιθώρια βελτίωσης στη λειτουργία της ΕΜΕΛ, υπογραμμίζει, όμως, ότι οι επιδόσεις της πρέπει να αξιολογούνται λαμβάνοντας υπόψη τις υποδομές που διαθέτει. «Εάν η Λεμεσός είχε έστω τις μισές από τις υποδομές που διαθέτουν άλλες ευρωπαϊκές πόλεις, η κατάσταση θα ήταν διαφορετική».

«Τα λεωφορεία κινούνται σαν χελώνες»

Η έλλειψη υποδομών και προτεραιότητας για τις δημόσιες συγκοινωνίες επιβαρύνει καθημερινά τη λειτουργία της ΕΜΕΛ, η οποία διαθέτει περισσότερα από 200 λεωφορεία στη Λεμεσό. Όπως αναφέρει, καταγράφονται καθημερινά τέσσερα με πέντε περιστατικά ατυχημάτων που επηρεάζουν την κίνηση των λεωφορείων.

«Έχουμε έναν από τους πιο σύγχρονους στόλους στην Ευρώπη, έχουμε τεχνολογία πρώτης διαλογής, αλλά τα λεωφορεία κινούνται σαν χελώνες», σημειώνει, λέγοντας ότι καθυστερήσεις επηρεάζουν και τα επόμενα δρομολόγια, ενώ δυσχεραίνουν την τήρηση των ωραρίων και την εξυπηρέτηση των επιβατών.

Ο κ. Κυριάκου υπογραμμίζει την ανάγκη εφαρμογής στη Λεμεσό μέτρων που υιοθετούνται σε ευρωπαϊκές πόλεις, όπως λεωφορειολωρίδες και φώτα προτεραιότητας, ώστε οι δημόσιες συγκοινωνίες να αποκτήσουν πλεονέκτημα έναντι του ιδιωτικού αυτοκινήτου και να καταστούν πιο ελκυστική επιλογή για τους πολίτες.

Στο πλαίσιο αυτό, επαναφέρει το ζήτημα των λεωφορειολωρίδων που περιλαμβάνονται στο ΣΒΑΚ, επισημαίνοντας ότι παρά την κατασκευή τους, δεν έχουν ακόμη τεθεί σε λειτουργία. Αναγνωρίζει τις ανησυχίες επιχειρήσεων και πολιτών, τονίζει, ωστόσο, ότι αυτές δεν πρέπει να οδηγούν σε συνεχείς αναβολές. «Δεν έχουμε βέτο. Δεν υπάρχει 100% αποδοχή σε τόσο σύνθετα έργα. Αν περιμένουμε να συμφωνήσουν όλοι για να γίνει κάτι, δεν θα γίνει ποτέ τίποτε», αναφέρει, προσθέτοντας ότι η ΕΜΕΛ δεν διεκδικεί κάτι περισσότερο από τις υποδομές που θεωρούνται αναγκαίες.

Ιδιαίτερη αναφορά κάνει στη λεωφορειολωρίδα της παραλιακής, όπου πραγματοποιούνται, σύμφωνα με τον ίδιο, 130 δρομολόγια ημερησίως, με μέσο όρο 48 επιβάτες ανά δρομολόγιο και διέλευση λεωφορείων κάθε επτά έως δέκα λεπτά. Τα στοιχεία, όπως υπογραμμίζει, καταδεικνύουν τη σημασία της γραμμής και την ανάγκη βελτίωσης της αξιοπιστίας της.

Σε ό,τι αφορά την οδό Νίκου Παττίχη, σημειώνει ότι η εφαρμογή λεωφορειολωρίδας θα πρέπει να συνοδευτεί από τον κατάλληλο σχεδιασμό των διαδρομών και των συνδέσεων, ώστε να διασφαλιστεί η αποτελεσματική εξυπηρέτηση των επιβατών.

Ο Βόρειος Παρακαμπτήριος δεν αρκεί

Παρά τις προσδοκίες που συνοδεύουν εδώ και χρόνια τον Βόρειο Παρακαμπτήριο της Λεμεσού, ο κ. Κυριάκου εκτιμά ότι, ακόμη και αν το έργο υλοποιηθεί, δεν θα αποτελέσει από μόνο του τη λύση στο κυκλοφοριακό. Όπως εξηγεί, ο σχεδιασμός του υφιστάμενου αυτοκινητοδρόμου ξεκίνησε το 1983, σε μια περίοδο κατά την οποία οι πληθυσμιακές και πολεοδομικές συνθήκες της πόλης ήταν εντελώς διαφορετικές.

«Δεν απασχόλησε κανέναν τότε ότι όσοι κινούνταν κάθετα θα ταλαιπωρούνταν, γιατί τότε είχαμε 20.000 κατοίκους στα βόρεια, ενώ οι υπόλοιποι ήταν στα νότια. Εκείνο που απασχολούσε ήταν πώς θα πήγαινε κάποιος από την Πάφο στη Λευκωσία και ο σχεδιασμός πέτυχε τον σκοπό του τότε».

Σήμερα, ο δρόμος έχει πλέον χαρακτηριστικά αστικής λεωφόρου, καθώς ο πληθυσμός στις βόρειες περιοχές της Λεμεσού αυξήθηκε από 20.000 σε 120.000 κατοίκους. Η συμφόρηση επηρεάζει πλέον και τις μετακινήσεις εντός της πόλης, δυσχεραίνοντας την καθημερινότητα ακόμη και όσων διαμένουν κατά μήκος του αυτοκινητόδρομου.

«Είμαστε μια διχοτομημένη χωροταξικά πόλη! Θα δείχνουμε διαβατήριο ακόμη λίγο στους κυκλικούς κόμβους, γιατί, αν είναι να περάσουμε σύνορα, κάνουμε ένα μισάωρο και περνούμε. Τόσο κάνουμε και τώρα, για να πάμε από την Αγία Φύλλα στον Κάψαλο και από τον Άγιο Αθανάσιο στη Μέσα Γειτονιά», αναφέρει χαρακτηριστικά.

Ο Βόρειος Παρακαμπτήριος θα μπορούσε να απορροφήσει μέρος της κυκλοφορίας, κυρίως από οχήματα που διακινούνται μεταξύ επαρχιών, εκτιμά ο κ. Κυριάκου. Δεν αναμένεται, ωστόσο, να δώσει ουσιαστική λύση στις καθημερινές μετακινήσεις από τις βόρειες περιοχές προς το κέντρο και τις υπόλοιπες περιοχές της Λεμεσού.

«Ο Βόρειος Παρακαμπτήριος θα είχε νόημα εάν τώρα συζητούσαμε πότε θα εγκαινιαστεί. Νιώθω ότι έχουμε ηττηθεί ως Λεμεσός σε αυτό το ζήτημα», σημειώνει, εκφράζοντας την απογοήτευσή του για τις καθυστερήσεις. Όπως διευκρινίζει, δεν απορρίπτει τη σημασία του έργου, αλλά θεωρεί ότι η πόλη έπρεπε να είχε προχωρήσει εγκαίρως σε αναγκαίες παρεμβάσεις.

Το κράτος έχει τον μεγαλύτερο ρόλο

Η αντιμετώπιση του κυκλοφοριακού στη Λεμεσό απαιτεί συντονισμό μεταξύ του κράτους, των δήμων, της ΕΜΕΛ και των υπόλοιπων εμπλεκόμενων φορέων. Ο κ. Κυριάκου αναγνωρίζει ότι οι δήμοι βρίσκονται πιο κοντά στις ανάγκες των κατοίκων, επισημαίνει, ωστόσο, ότι οι οικονομικές και θεσμικές δυνατότητές τους δεν επαρκούν πάντοτε για έργα τέτοιας κλίμακας.

Όπως εξηγεί, το κράτος διαθέτει τις αρμοδιότητες και τα μέσα για να προωθήσει μεγάλες παρεμβάσεις στις υποδομές, όμως, η αντιμετώπιση του προβλήματος δεν μπορεί να βασιστεί αποκλειστικά στις δικές του ενέργειες.

«Ακόμη και το ίδιο το κράτος, που είναι ο πιο ισχυρός παίκτης, δεν μπορεί να λύσει μόνο του το κυκλοφοριακό. Χρειάζεται η ΕΜΕΛ, χρειάζονται οι δήμοι και χρειάζονται και οι υπόλοιποι φορείς», υπογραμμίζει.

Νέος κεντρικός σταθμός και η συμβολή του ΤΕΠΑΚ

Σημαντική εξέλιξη για τον σχεδιασμό της ΕΜΕΛ αποτελεί η συνεργασία με το ΤΕΠΑΚ, καθώς η προσαρμογή των σχεδίων του πανεπιστημίου στον χώρο του παλαιού νοσοκομείου διευκολύνει την οργάνωση των δημόσιων συγκοινωνιών στη Λεμεσό.

Όπως εξηγεί ο κ. Κυριάκου, η χωροθέτηση του κεντρικού σταθμού στην οδό Αιόλου είχε αποφασιστεί από το Υπουργικό Συμβούλιο. Ωστόσο, η παραχώρηση μικρού χώρου στο παλαιό νοσοκομείο από το ΤΕΠΑΚ στην ΕΜΕΛ επιτρέπει στην εταιρεία να καλύψει πρόσθετες λειτουργικές ανάγκες, αξιοποιώντας δύο διαφορετικές τοποθεσίες.

Η διευθέτηση αυτή αναμένεται να διευκολύνει την οργάνωση των υπηρεσιών τηλεματικής, τη λειτουργία των σταθμαρχών και τη δημιουργία υποστηρικτικών εγκαταστάσεων για το προσωπικό. Παράλληλα, έχουν σχεδιαστεί δρομολόγια που θα εξυπηρετούν τις μετακινήσεις από την περιοχή των Βερεγγαρίων προς το ΤΕΠΑΚ, προσφέροντας περισσότερες επιλογές στους φοιτητές και περιορίζοντας την ανάγκη χρήσης ιδιωτικών αυτοκινήτων.

Στα όριά τους οι οδηγοί των λεωφορείων

Η κυκλοφοριακή συμφόρηση στη Λεμεσό δοκιμάζει τις αντοχές όχι μόνο των επιβατών, αλλά και των οδηγών λεωφορείων, οι οποίοι βρίσκονται αντιμέτωποι με συνεχείς καθυστερήσεις και πίεση για τήρηση των ωραρίων. «Οι οδηγοί μας είναι στα όρια του νευρικού κλονισμού και δεν υπερβάλλω. Αν το κράτος δεν καταλάβει σύντομα αυτή τη διάσταση, κινδυνεύουμε να μην βρίσκουμε ανθρώπους να οδηγούν τα λεωφορεία», προειδοποιεί ο κ. Κυριάκου.

Οι οδηγοί, τονίζει πως δεν μπορούν να αντιμετωπίζονται ως μηχανές ούτε να επωμίζονται την ευθύνη για καθυστερήσεις που προκαλεί η κυκλοφοριακή συμφόρηση. Όπως υπογραμμίζει, απαιτείται συνολικός σχεδιασμός με ενίσχυση των δημόσιων συγκοινωνιών, δημιουργία λεωφορειολωρίδων και ασφαλείς υποδομές για πεζούς και ποδηλάτες.