Δες περισσότερα άρθρα του philenews όταν αναζητάς ειδήσεις στην Google
Add philenews.com on Google
Οι γονείς του αναγκάστηκαν να χάσουν το ένα τους παιδί για να μπορέσει να ζήσει το άλλο. Δεκαετίες αργότερα, ο Παναγιώτης Ζέζος, μέλος του συμβουλίου του Παγκύπριου Συνδέσμου Θαλασσαιμίας, φοβάται ότι οι ελλείψεις αίματος μπορεί να οδηγήσουν τους θαλασσαιμικούς πίσω σε εκείνες τις εποχές.
«Φοβάμαι ότι θα επιστρέψουμε στις δεκαετίες του ’60-‘70’, όταν οι γονείς μου εξαιτίας της έλλειψης αίματος αναγκάστηκαν να χάσουν το ένα τους παιδί για να βρίσκομαι σήμερα εγώ εδώ».
Η μαρτυρία του ακούστηκε στην κοινοβουλευτική Επιτροπή Υγείας, κατά τη συζήτηση για την έλλειψη αίματος και τις αναβολές μεταγγίσεων.
«Όλα όσα ακούμε είναι καλά, τα κίνητρα είναι καλά. Η δική μας πραγματικότητα είναι αλλιώς», ανέφερε.
Και περιέγραψε τι σημαίνει για έναν εργαζόμενο ασθενή να περιμένει μια μετάγγιση που τελικά αναβάλλεται:
«Κάθε μέρα να λες στον εργοδότη σου ότι θα απουσιάζεις επειδή θα πας για μετάγγιση και να υποχρεώνεσαι να του το λες και την επομένη, επειδή η μετάγγιση σου είχε αναβληθεί. Να πρέπει να πηγαίνεις στη δουλειά με την αιμοσφαιρίνη στο 9. Ποιος μπορεί να δουλέψει με 9 αιμοσφαιρίνη;»
«Για πρώτη φορά έχασα τις ισορροπίες μου»
Την πραγματικότητα που περιέγραψε ο Παναγιώτης Ζέζος αποτύπωναν και τα μηνύματα που ανταλλάσσουν μεταξύ τους θαλασσαιμικοί ασθενείς και τα οποία μετέφερε στην Επιτροπή ο πρόεδρος του Παγκύπριου Συνδέσμου Θαλασσαιμίας, Μίλτος Μιλτιάδους.
«Για πρώτη φορά αντιμετωπίζουμε αναβολές σε εκτεταμένη περίοδο», έγραφε μία ασθενής, εξηγώντας ότι η κατάσταση επηρεάζει την οικογενειακή και επαγγελματική της ζωή.
«Για πρώτη φορά έχασα τις ισορροπίες μου. Πάω δουλειά και δεν μπορώ να αποδώσω».
Η ίδια περιέγραψε και την κατάσταση στην κλινική, όπου οι ασθενείς συγκεντρώνονται περιμένοντας τη μετάγγισή τους.
«Γίνεται ένα χάος στην κλινική στοιβαζόμαστε 50 άτομα για 1 φιάλη. Εμαύρισαν τα χέρια μου που τα τρυπήματα».
Δεν είναι μόνο η αναμονή. Είναι η σωματική εξάντληση, οι επαναλαμβανόμενες απουσίες από την εργασία και η ανάγκη να εξηγούν κάθε φορά σε συναδέλφους και προϊσταμένους γιατί δεν μπορούν να ανταποκριθούν στις υποχρεώσεις τους.
«Ελπίζω να μη μας βρει κανένα λάθος»
Άλλος ασθενής περιέγραψε όσα συνέβησαν σε ημέρα μεταγγίσεων στη Λευκωσία. Όπως ανέφερε, μέχρι τις 3.00 το απόγευμα υπήρχαν ελάχιστες διαθέσιμες ποσότητες αίματος, ενώ οι περισσότερες άρχισαν να φθάνουν αργότερα.
Η δική του μετάγγιση άρχισε μετά τις 4.00, την ώρα που στον χώρο επικρατούσε συνωστισμός.
Σύμφωνα με τη μαρτυρία του, δύο ασθενείς παρουσίασαν αρρυθμίες και ταχυκαρδίες, ενώ ο ένας μεταφέρθηκε με ασθενοφόρο στο Γενικό Νοσοκομείο.
«Ελπίζω με τούτα ούλα να μην μας βρει κανένα λάθος τζαι να βουρούμε», έγραψε, περιγράφοντας την πίεση που δεχόταν το νοσηλευτικό προσωπικό.
«Άνθρωποι είναι και αυτές, πόση πίεση….. Συστημικό είναι το πρόβλημα το ένα φέρνει το άλλο…..».
«Θέλω χαρτί για την αξιοπρέπειά μου»
Σε άλλα μηνύματα, οι ασθενείς ζητούσαν κάτι που, υπό κανονικές συνθήκες, έπρεπε να θεωρείται αυτονόητο: Να μπορούν να αποδεικνύουν ότι η μετάγγισή τους αναβλήθηκε λόγω έλλειψης αίματος.
Ένας από αυτούς ζητούσε να εκδίδεται σχετική βεβαίωση, ώστε να μην αναγκάζεται να απολογείται διαρκώς στο χώρο εργασίας του.
«Θέλω και χαρτί για την αξιοπρέπεια….δεν θα με φορτώνονται οι συνάδερφοι μου πάντα, δεν το δέχομαι».
Την ίδια ώρα, οι ασθενείς ξεκαθαρίζουν ότι δεν ζητούν να στερηθεί αίμα κάποιος άλλος που το χρειάζεται επειγόντως. Ζητούν, όμως, να μη μένουν οι ίδιοι χωρίς τη θεραπεία τους.
702 αναβολές μεταγγίσεων
Τα στοιχεία που τέθηκαν ενώπιον της Επιτροπής Υγείας καταδεικνύουν ότι το πρόβλημα δεν περιορίζεται σε μεμονωμένες ημέρες.
Από τον Ιανουάριο μέχρι τον Οκτώβριο του 2026 καταγράφηκαν συνολικά 702 αναβολές μεταγγίσεων μόνο στη Λευκωσία.
Οι περισσότερες σημειώθηκαν τον Ιανουάριο, με 151 αναβολές, και τον Φεβρουάριο, με 136. Τον Μάρτιο καταγράφηκαν 81, τον Απρίλιο 42, τον Μάιο 16, τον Ιούνιο 35, τον Ιούλιο 15 και τον Αύγουστο 26.
Τον Σεπτέμβριο οι αναβολές αυξήθηκαν ξανά στις 127, ενώ τον Οκτώβριο έφθασαν τις 73. Όπως πληροφορούμαστε τα δεδομένα είναι παρόμοια και σε άλλες Επαρχίες.
«Για τους θαλασσαιμικούς, κάθε αναβολή σημαίνει άλλη μία ημέρα αναμονής, άλλη μία ανατροπή στον προγραμματισμό τους και άλλη μία προσπάθεια να συνεχίσουν την καθημερινότητά τους χωρίς να έχουν λάβει τη μετάγγιση που χρειάζονται», είπε ο κ. Μιλτιάδους.
