Δεσμοφύλακας πιάστηκε με ναρκωτικά, απολύθηκε αλλά πήρε αποζημίωση – Γιατί το Εφετείο ανέτρεψε πλήρως την απόφαση

Απόφαση – χαστούκι στο πρωτόδικο δικαστήριο εξέδωσε το Εφετείο, κρίνοντας δικαιολογημένη την απόλυση δεσμοφύλακα, ο οποίος πιάστηκε από την ΥΚΑΝ με  ποσότητα κάνναβης στο όχημα του, την ώρα που μετέβαινε για εργασία, στις Κεντρικές Φυλακές. Η έφεση ασκήθηκε από τον Γενικό Εισαγγελέα, την Διευθύντρια των Κ.Φ και το Υπουργείο Δικαιοσύνης, καθώς το Δικαστήριο Εργατικών Διαφορών, είχε κρίνει την απόλυση του, ως παράνομη, επιδικάζοντας του αποζημιώσεις.

Το περιστατικό σημειώθηκε στις 6 Φεβρουαρίου 2016. Γύρω στις δύο τα ξημερώματα, μέλη της ΥΚΑΝ, ανέκοψαν για έλεγχο το όχημα του δεσμοφύλακα, ο οποίος κατευθυνόταν στην εργασία του. Κατά την έρευνα εντοπίστηκαν στο αυτοκίνητο του 1,3083 γραμμάρια κάνναβης, ενώ στις κάλτσες του βρέθηκαν 84 χάπια, με τον δεσμοφύλακα να συλλαμβάνεται για αυτόφωρο αδίκημα.

Οι χημικές αναλύσεις επιβεβαίωσαν ότι η ξηρή φυτική ύλη ήταν κάνναβη. Στα χάπια, ωστόσο, δεν ανιχνεύτηκε ναρκωτική ή αναβολική ουσία και όπως καταγράφεται στην απόφαση, δεν κατατάσσονταν στα απαγορευμένα.

Στις 8 Φεβρουαρίου 2016, ο δεσμοφύλακας τέθηκε σε τρίμηνη διαθεσιμότητα και στις 22 Απριλίου του ίδιου έτους η τότε αναπληρώτρια Διευθύντρια των Κεντρικών Φυλακών, έκρινε ότι, η συμπεριφορά του συνιστούσε ‘’κακή διαγωγή’’, βάσει των περί Υπηρεσίας Φυλακών Κανονισμών, αποφασίζοντας τον άμεσο τερματισμό της απασχόλησης του.

Η ποινική διαδικασία ακολούθησε αργότερα, με τον δεσμοφύλακα να παραδέχεται ενοχή για την κατοχή κάνναβης και το δικαστήριο να του επιβάλλει πρόστιμο 700 ευρώ.

Το Δικαστήριο Εργατικών Διαφορών είχε κρίνει ότι, οι εργοδότες του δεσμοφύλακα διερεύνησαν την υπόθεση μέσα σε εύλογο χρόνο, ακολούθησαν λογική διαδικασία και του έδωσαν το δικαίωμα να ακουστεί. Ωστόσο, έκρινε ως παράνομη και αδικαιολόγητη την απόλυση του, δίνοντας ιδιαίτερο βάρος στο ότι, η πράξη έγινε εκτός υπηρεσίας και δεν παρουσιάστηκε μαρτυρία, η οποία να καταδεικνύει ότι, ο δεσμοφύλακας είχε σκοπό να εισαγάγει την κάνναβη εντός του Σωφρονιστικού Ιδρύματος.

Το Δικαστήριο μάλιστα επιδίκασε στον δεσμοφύλακα, υπό τη μορφή αποζημίωσης το ποσό των €5.769,36 που αντιστοιχεί με τις απολαβές 18 εβδομάδων και το ποσό των €2.564,16 που δικαιούται σε πληρωμή αντί προειδοποίησης.

Κατά της πρωτόδικης απόφασης άσκησαν έφεση, ο Γενικός Εισαγγελέας, το Υπουργείο Δικαιοσύνης και η Διευθύντρια των Κεντρικών Φυλακών, αμφισβητώντας την κρίση του πρωτόδικου δικαστηρίου ότι, η απόλυση ήταν παράνομη και αδικαιολόγητη.

Εξετάζοντας την υπόθεση, το Εφετείο επικεντρώθηκε στο κατά πόσο το πρωτόδικο δικαστήριο είχε εφαρμόσει ορθά τον νόμο στα παραδεκτά γεγονότα και με ομόφωνη απόφαση του στις 5 Οκτωβρίου διαφώνησε με την τελική κρίση του πρωτοδικείου.

Το κρίσιμο ζήτημα, κατά το Εφετείο ήταν η συμβατότητα της επίδικης πράξης με τα καθήκοντα του δεσμοφύλακα, καταλήγοντας στο συμπέρασμα πως η δικαιολόγηση της πράξης δεν προϋπόθετε απόδειξη πρόθεσης εισαγωγής ή προμήθειας ναρκωτικών στις Κεντρικές Φυλακές. Όπως εξήγησε:

«Στην παρούσα υπόθεση η ανεύρεση στην κατοχή του εφεσίβλητου (δεσμοφύλακα) ναρκωτικής ουσίας εντός του οχήματος καθοδόν προς την εργασία του, δημιουργούν βάσιμες επιφυλάξεις ως προς την καταλληλότητα του για τη συνέχιση της εργασίας του ως δεσμοφύλακας.  Φρονούμε πως η πράξη του εφεσίβλητου ήταν ασυμβίβαστη με τη θέση που κατείχε και ότι υπήρχε πιθανός κίνδυνος να πληγεί η φήμη και η αξιοπιστία των φυλακών εάν αυτή η πράξη του γινόταν δημοσίως γνωστή. Περαιτέρω, θεωρούμε λανθασμένη την κρίση του πρωτόδικου Δικαστηρίου ότι, οι εφεσείοντες όφειλαν να θέσουν μαρτυρία, η οποία να τείνει να καταδείξει ότι ο εφεσίβλητος κατείχε την συγκεκριμένη ποσότητα κάνναβης με προφανή σκοπό να την εισάξει στον χώρο εργασίας του.  Δεν ήταν προαπαιτούμενο οι εφεσείοντες να προσφέρουν μαρτυρία ή να αποδείξουν συστατικό στοιχείο, όπως η  πρόθεση προμήθειας της ναρκωτικής ουσίας σε τρίτο πρόσωπο εντός των φυλακών και δη για άλλο ποινικό αδίκημα ωσάν να επρόκειτο για ποινική κατηγορία.  Με αυτά τα δεδομένα, διαφωνούμε με την κατάληξη του πρωτόδικου Δικαστηρίου».

Ως εκ τούτο, η έφεση έγινε δεκτή και η αίτηση του δεσμοφύλακα απορρίφθηκε ανατρέποντας και τις επιδικασθείσες αποζημιώσεις, με το εφετείο να του επιβάλλει έξοδα δύο χιλιάδων ευρώ για την έφεση και πλέον Φ.Π.Α