Νέα τεχνική μειώνει τις καρδιακές επιπλοκές κατά 59%

Μια διαφορετική τεχνική βηματοδότησης της καρδιάς φαίνεται ότι μπορεί να περιορίσει σημαντικά τις σοβαρές επιπλοκές που εμφανίζονται σε ασθενείς με διαταραχές της ηλεκτρικής αγωγής, σύμφωνα με τα αποτελέσματα μεγάλης διεθνούς κλινικής μελέτης.

Η μελέτη OptimPacing, η οποία δημοσιεύθηκε στο επιστημονικό περιοδικό New England Journal of Medicine, κατέγραψε μείωση κατά 59% του σχετικού κινδύνου ενός συνδυασμού σοβαρών καρδιακών συμβαμάτων με τη χρήση βηματοδότησης της περιοχής του αριστερού σκέλους του δεματίου του His.

Η νέα τεχνική συγκρίθηκε με τη συμβατική βηματοδότηση της δεξιάς κοιλίας, η οποία χρησιμοποιείται ευρέως σε ασθενείς με κολποκοιλιακό αποκλεισμό.

Στη μελέτη τυχαιοποιήθηκαν 702 ασθενείς, από τους οποίους 685 περιλήφθηκαν στην κύρια ανάλυση. Η διάμεση διάρκεια παρακολούθησης ήταν περίπου 35 μήνες.

Σύμφωνα με τα αποτελέσματα, η εκτιμώμενη τετραετής επίπτωση του σύνθετου καταληκτικού σημείου, που περιλάμβανε θάνατο από οποιαδήποτε αιτία, νοσηλεία λόγω καρδιακής ανεπάρκειας ή μυοκαρδιοπάθεια εξαιτίας της βηματοδότησης, ήταν 8,5% στην ομάδα της νέας τεχνικής, έναντι 19,2% στην ομάδα της συμβατικής.

Η διαφορά κρίθηκε στατιστικά σημαντική, με αποτέλεσμα η μελέτη να διακοπεί πρόωρα, έπειτα από προγραμματισμένη ενδιάμεση ανάλυση.

Η βηματοδότηση της περιοχής του αριστερού σκέλους επιδιώκει να ενεργοποιεί τις κοιλίες της καρδιάς με τρόπο που προσεγγίζει περισσότερο τη φυσιολογική ηλεκτρική αγωγή. Αντίθετα, η συμβατική βηματοδότηση της δεξιάς κοιλίας μπορεί σε ορισμένους ασθενείς να προκαλεί ασυγχρονία στη συστολή της καρδιάς και, μακροπρόθεσμα, επιδείνωση της λειτουργίας της.

Οι ερευνητές εκτιμούν ότι τα ευρήματα ενισχύουν την προοπτική ευρύτερης εφαρμογής της νέας τεχνικής σε κατάλληλα επιλεγμένους ασθενείς.

Ωστόσο, η μείωση του κινδύνου κατά 59% αφορά το συνολικό σύνθετο καταληκτικό σημείο και δεν σημαίνει ότι η θνησιμότητα μειώθηκε κατά το ίδιο ποσοστό.

Επιπλέον, η πρόωρη διακοπή της μελέτης αποτελεί παράγοντα που πρέπει να λαμβάνεται υπόψη κατά την αξιολόγηση του μεγέθους του οφέλους.

Τα αποτελέσματα αναμένεται να τροφοδοτήσουν τη συζήτηση για τις καταλληλότερες τεχνικές βηματοδότησης, ιδιαίτερα σε ασθενείς που χρειάζονται συχνή ή συνεχή ηλεκτρική διέγερση της καρδιάς.