Νέα δεδομένα στην Υπέρταση; Φάρμακο διατήρησε τη δράση του δύο χρόνια μετά τη διακοπή

Μια διαφορετική προοπτική για τη θεραπεία συγκεκριμένης μορφής υπέρτασης ανοίγουν νέα επιστημονικά δεδομένα, σύμφωνα με τα οποία η αρτηριακή πίεση ασθενών παρέμεινε σημαντικά μειωμένη ακόμη και δύο χρόνια μετά τη διακοπή της φαρμακευτικής αγωγής.

Τα αποτελέσματα αφορούν τη βαξδροστάτη (baxdrostat), ένα φάρμακο που αναστέλλει την παραγωγή αλδοστερόνης, της ορμόνης που ρυθμίζει, μεταξύ άλλων, την κατακράτηση νατρίου και την αρτηριακή πίεση.

Η έρευνα επικεντρώθηκε στον πρωτοπαθή αλδοστερονισμό, μια ορμονική διαταραχή που προκαλεί υπερβολική παραγωγή αλδοστερόνης και αποτελεί αναγνωρισμένη αιτία υπέρτασης.

Τι παρατήρησαν οι επιστήμονες

Στη μικρή μελέτη συμμετείχαν 14 ασθενείς, οι οποίοι είχαν λάβει βαξδροστάτη για διάστημα έξι έως δώδεκα μηνών.

Κατά την παρακολούθηση μετά τη διακοπή της θεραπείας, οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι η αρτηριακή πίεση παρέμενε χαμηλότερη σε σύγκριση με τις αρχικές τιμές.

Η μέση μείωση έφθανε περίπου τα 25 mmHg, ενώ σχεδόν ένας στους τέσσερις ασθενείς παρουσίαζε φυσιολογική αρτηριακή πίεση χωρίς να λαμβάνει αντιυπερτασικά φάρμακα.

Το εύρημα προκαλεί ιδιαίτερο ενδιαφέρον, καθώς οι περισσότερες φαρμακευτικές θεραπείες για την υπέρταση χρειάζεται να λαμβάνονται μακροχρόνια προκειμένου να διατηρείται το αποτέλεσμα.

Μπορεί να αλλάξει η θεραπεία της υπέρτασης;

Οι επιστήμονες εξετάζουν κατά πόσον η αναστολή παραγωγής αλδοστερόνης μπορεί, σε ορισμένους ασθενείς, να προκαλεί μεταβολές που διατηρούνται και μετά τη διακοπή της αγωγής.

Μία από τις υποθέσεις που διερευνώνται είναι ότι το φάρμακο ενδέχεται να επηρεάζει τα κύτταρα των επινεφριδίων που παράγουν υπερβολικές ποσότητες αλδοστερόνης.

Ωστόσο, ο μηχανισμός δεν έχει αποδειχθεί και δεν είναι ακόμη γνωστό εάν τα αποτελέσματα μπορούν να επαναληφθούν σε μεγαλύτερο αριθμό ασθενών.

Επιπλέον, ο πρωτοπαθής αλδοστερονισμός δεν είναι το ίδιο με τη συνηθισμένη, πολυπαραγοντική υπέρταση.

Ενθαρρυντικά αποτελέσματα, όχι ακόμη οριστική θεραπεία

Το σημαντικότερο όριο της έρευνας είναι ο πολύ μικρός αριθμός συμμετεχόντων.

Χρειάζονται μεγαλύτερες, ελεγχόμενες μελέτες για να διαπιστωθεί εάν το αποτέλεσμα είναι πραγματικό, πόσο διαρκεί και ποιοι ασθενείς θα μπορούσαν να ωφεληθούν.

Παρ’ όλα αυτά, η πιθανότητα μια θεραπεία να προσφέρει διατηρήσιμη βελτίωση, αντί να ελέγχει μόνο προσωρινά την αρτηριακή πίεση, αποτελεί μια ενδιαφέρουσα νέα κατεύθυνση στην έρευνα.