Ένας αιώνας ΑΠΟΕΛ

Δεν είναι καθόλου εύκολο ένα αθλητικό σωματείο να καταφέρει να επιβιώσει και να διατηρήσει την ιστορική του ταυτότητα στην Κύπρο για έναν ολόκληρο αιώνα. Μέχρι σήμερα, αυτό το έχουν καταφέρει ελάχιστα σωματεία, ανάμεσά τους ο Γυμναστικός Σύλλογος «Τα Παγκύπρια» (1894), η Ανόρθωση (1911) και το ΑΠΟΕΛ (1926).

Ως οπαδός του Ολυμπιακού Λευκωσίας, ενός ακόμη ιστορικού σωματείου που συμπληρώνει 95 χρόνια ζωής, δεν μπορώ παρά να εκφράσω τα θερμά μου συγχαρητήρια για αυτή τη σπουδαία επέτειο.

Ωστόσο, πέρα από το οπαδικό συναίσθημα, ως νομικός με ειδίκευση στο αθλητικό δίκαιο και με ενεργή ενασχόληση με τα αθλητικά σωματεία, θεωρώ ότι η συμπλήρωση 100 χρόνων ζωής ενός αθλητικού οργανισμού έχει μια πολύ βαθύτερη σημασία.

Η μακροβιότητα ενός σωματείου δεν είναι απλώς ζήτημα αθλητικών επιτυχιών, τίτλων και διακρίσεων. Είναι πρωτίστως ζήτημα διοικητικής συνέχειας, θεσμικής ανθεκτικότητας, χρηστής διακυβέρνησης, οικονομικής βιωσιμότητας και ικανότητας προσαρμογής στις διαρκώς μεταβαλλόμενες συνθήκες του αθλητισμού. Είναι η δυνατότητα ενός οργανισμού να διατηρεί την ταυτότητα και τις αξίες του, ακόμη και μέσα από δύσκολες περιόδους και μεγάλες αλλαγές.

Στην Κύπρο γνωρίζουμε πολύ καλά ότι δεν είναι αυτονόητο να διατηρείται ζωντανό ένα αθλητικό σωματείο. Έχουμε γίνει πολλές φορές μάρτυρες της αναστολής λειτουργίας ή ακόμη και της οριστικής παύσης ιστορικών οργανισμών, εξαιτίας οικονομικών δυσκολιών, κακοδιαχείρισης, διοικητικών αδυναμιών ή αδυναμίας εξασφάλισης της αναγκαίας θεσμικής και κοινωνικής στήριξης.

Αυτό αναδεικνύει και μια σημαντική διάσταση του αθλητικού δικαίου: τα σωματεία δεν είναι απλώς ομάδες που συμμετέχουν σε διοργανώσεις. Είναι οργανισμοί με νομική υπόσταση, δικαιώματα και υποχρεώσεις, με διοικητικές και οικονομικές ευθύνες, αλλά κυρίως με μια ιδιαίτερη κοινωνική αποστολή. Η διαφάνεια, η λογοδοσία, η ορθή διοίκηση και η οικονομική διαχείριση δεν αποτελούν απλώς τυπικές νομικές υποχρεώσεις. Είναι προϋποθέσεις για τη μακροχρόνια επιβίωση και την αξιοπιστία τους.

Άλλωστε, τα αθλητικά σωματεία στην Κύπρο δεν περιορίστηκαν ποτέ στην αθλητική τους δράση. Αποτελούν αναπόσπαστο μέρος της κοινωνικής, πολιτιστικής και ιστορικής μας διαδρομής. Μέσα από αυτά αναπτύχθηκαν κοινωνικοί δεσμοί, καλλιεργήθηκαν αξίες, διαμορφώθηκαν γενιές και οργανώθηκαν αγώνες για την ελευθερία και την ανεξαρτησία της πατρίδας μας.

Από τα τέλη του 19ου αιώνα μέχρι σήμερα, τα ιστορικά μας σωματεία συμπορεύτηκαν με την ίδια την ιστορία του τόπου. Παράλληλα, αποτέλεσαν και εξακολουθούν να αποτελούν πρεσβευτές της Κύπρου στο εξωτερικό. Πόσες φορές οι επιτυχίες των αθλητών και των ομάδων μας ανέδειξαν τη χώρα μας, προβάλλοντας τις δυνατότητες και το ταλέντο της σε διεθνές επίπεδο;

Γι’ αυτό και η διατήρηση των ιστορικών μας σωματείων δεν είναι αποκλειστικά ευθύνη όσων συμμετέχουν στις διοικήσεις τους ή των φιλάθλων τους. Είναι υπόθεση ευρύτερης κοινωνικής και θεσμικής σημασίας. Χρειάζονται σύγχρονο πλαίσιο λειτουργίας, επαγγελματική διοίκηση, οικονομική διαφάνεια, μακροπρόθεσμο σχεδιασμό και ουσιαστική στήριξη από την Πολιτεία και την κοινωνία.

Και ναι, δεν είναι καθόλου εύκολο να παραμένεις ζωντανός για 100 χρόνια, μέσα σε όλες τις δυσκολίες, τις αλλαγές και τις προκλήσεις που αντιμετωπίζει ο κυπριακός αθλητισμός.

Ένας αιώνας ΑΠΟΕΛ, λοιπόν, δεν είναι μόνο μια επέτειος αθλητικής ιστορίας. Είναι μια υπενθύμιση της αξίας των σωματείων μας και της ευθύνης που έχουμε όλοι να διασφαλίσουμε ότι οι επόμενες γενιές θα έχουν τη δυνατότητα να συνεχίσουν αυτή την ιστορία.

*Νομικός με ειδίκευση στο Αθλητικό Δίκαιο