Δες περισσότερα άρθρα του philenews όταν αναζητάς ειδήσεις στην Google
Add philenews.com on Google
To έχουνε οι τελευταίες βδομάδες το να συζητούμε, μαζί με όλα τα άλλα, και για πολεοδομικά θέματα. Επίκεντρο ήταν τα τοπικά σχέδια, μετά την «εσπευσμένη» -πλην πολύ καθυστερημένη (καμιά δεκαριά μόνο χρόνια!)- ενεργοποίηση της διαδικασίας ανασκόπησης.
Ατυχώς, όχι σε όσο θα ‘πρεπε ανοιχτές και οργανωμένες διαδικασίες, χωρίς πλήρη και σαφή πληροφόρηση των πολιτών ώστε να βλέπουν και οι ίδιοι πως τους δίνεται ο λόγος, μέσα από μια φιλική διαδικασία υποβολής των σχολίων, των απόψεων και της αγωνίας τους. Το γράψαμε ξανά, το είπαμε και στις (δυο) συγκεντρώσεις που κάλεσε ο Δήμος Λευκωσίας, πως δεν επρόκειτο για την οφειλόμενη διαβούλευση αλλά για μια χρήσιμη μεν αλλά ανεπαρκή καταγραφή απόψεων των όσων συμμετείχαν. Άλλο είναι να λες, όποτε αραιά και πού έχεις την ευκαιρία, τις απόψεις σου για τα προβλήματα που ζεις στη γειτονιά, την κοινότητα ή την πόλη σου, κι άλλο να έχεις πρόσβαση στις συγκεκριμένες προτάσεις που διαμορφώνει η αρμόδια αρχή – η Τοπική Αυτοδιοίκηση, το υπουργείο Χ ή άλλη αρχή -ώστε γι’ αυτές να διατυπώνεις συγκεκριμένες απόψεις. Γιατί να μην το κατανοούν αυτό οι τοπικές αρχές;
Εκατόν δεκατέσσερις θέσεις έχουν προβλεφθεί στο Δημοτικό Μέγαρο της πρωτεύουσας για πολίτες-παρατηρητές και μόνο δυο είχαν καταληφθεί στην ειδική συνεδρία του Δημοτικού Συμβουλίου Λευκωσίας της περασμένης Τρίτης. Προβληματίστηκε, άραγε, το Δημοτικό Συμβούλιο ή, μήπως, θα «συμπεράνει» πως «οι πολίτες δεν ενδιαφέρονται»; Ενδιαφέρεται ο (κάθε) Δήμος να έρθουν οι πολίτες κοντά και να κουβεντιάσουν μαζί του; Είναι οι πολίτες καλοδεχούμενοι να παρακολουθούν τις συνεδρίες του Δημοτικού Συμβουλίου;
Κατά την τρίωρη συνεδρία, παρουσιάστηκε μια περίληψη μόνο των εισηγήσεων των μελετητών, εκ μέρους του Δήμου, και καθορίστηκε ένα ασφυκτικό χρονοδιάγραμμα για την τελική διαμόρφωση των θέσεων του Δήμου, όσο ασφυκτικό ήταν το πλαίσιο που τέθηκε από το Υπουργείο Εσωτερικών! Για τα δέκα επόμενα χρόνια αποφασίζουν για εμάς, χωρίς εμάς! Τι αποκομίσαμε από αυτή την περίληψη; Μια θετική διαπίστωση πως υιοθετήθηκαν κάποιες από τις εισηγήσεις των δημοτών στις δυο ανοικτές συνάξεις του Σεπτέμβρη και, την ίδια ώρα, πολλές αναφορές με ουδόλως εποικοδομητική ασάφεια και αναπάντητα ερωτηματικά…
Τις ίδιες μέρες είχαμε και μια άλλη ενδιαφέρουσα εξέλιξη. Η Έκθεση της Ελεγκτικής Υπηρεσίας για το Συμβούλιο Μελέτης Παρεκκλίσεων (ΣΥΜΕΠΑ) δημοσιεύτηκε στις 21 Οκτωβρίου και επιβεβαίωσε μερικά από όσα καταγγέλλουμε για πολλά τώρα χρόνια. Η Μελέτη έχει το πλεονέκτημα της ανάδειξης ευρημάτων μιας διεισδυτικής έρευνας που μόνο η αρμοδιότητα της Υπηρεσίας μπορεί να διασφαλίσει. Παρόλο που η Έκθεση αναφέρεται σε μέρος μόνο της διαδρομής των πολλαπλών αποκλίσεων από τις πρόνοιες της νομοθεσίας (π.χ. πώς αποφασίζουν οι μεταρρυθμισμένες πολεοδομικές αρχές, χώρια οι παλιές, «διακριτική» ευχέρεια), εντούτοις αποτελεί ένα χρήσιμο εγχειρίδιο για μερικά από όσα ΔΕΝ πρέπει να συμβαίνουν. Πριν τη δημιουργία του ΣΥΜΕΠΑ (Μάρτης 2000) ζήσαμε τις χαλαρώσεις, ένα εργαλείο του διαφημισμένου πρώτου «οικονομικού θαύματος», με απευθείας πολιτικές παρεμβάσεις. Το ΣΥΜΕΠΑ έχει, με τη σειρά του, συμβάλει στο δεύτερο «οικονομικό θαύμα», με τον τελευταίο λόγο, χωρίς ανάγκη αιτιολόγησης, να αφήνεται στο Υπουργικό Συμβούλιο.
Ακόμα και μόνο στον πρόλογο και τη συνοπτική παράθεση των αποτελεσμάτων του ελέγχου, απεικονίζονται με σαφήνεια τα απαράδεκτα της διαδικασίας των παρεκκλίσεων. Εξηγείται πως «η δυνατότητα χορήγησης πολεοδομικής άδειας κατά παρέκκλιση …δεν θεσπίστηκε …για να λειτουργεί …ως οδός παράκαμψης των Σχεδίων Ανάπτυξης…». Κι ακόμα πως «τα ευρήματα ….δημιουργούν εύλογη ανησυχία ότι, σταδιακά, η εξαίρεση κινδυνεύει να μετατραπεί σε κανόνα. Ακόμη πιο προβληματική είναι η εκ των υστέρων αδειοδότηση αυθαίρετων αναπτύξεων…». Η Έκθεση μάς θυμίζει πως οι παρεκκλίσεις χρειάζονται «…για την αντιμετώπιση έκτακτων, επαρκώς δικαιολογημένων και τεκμηριωμένων περιπτώσεων, …ή όταν επιδιώκεται η εξυπηρέτηση ειδικών στόχων δημόσιου συμφέροντος». Μήπως, τελικά, πρόκειται για «μετατροπή σε μηχανισμό νομιμοποίησης αυθαίρετων;» ενώ «κινδυνεύουμε να οδηγηθούμε σε αντιστροφή της λογικής του πολεοδομικού σχεδιασμού: αντί η ανάπτυξη να προσαρμόζεται στα Σχέδια Ανάπτυξης, να προσαρμόζονται οι πολεοδομικές αποφάσεις στις επιδιώξεις συγκεκριμένων ιδιωτών». Μερικοί τίτλοι είναι ιδιαίτερα ενδιαφέροντες: «Διαφορετικές κρίσεις για τα ίδια δεδομένα», «Η παρέκκλιση ως εξαίρεση – και ο κίνδυνος να καταστεί παράλληλη οδός αδειοδότησης», «Από “απόρριψη” σε “έγκριση”, χωρίς να προκύπτει τι άλλαξε», «Μεμονωμένες κατοικίες: “ειδικές” περιπτώσεις σε μεγάλη κλίμακα», «Σταδιακή συρρίκνωση της γεωργικής γης», «Καθυστερήσεις που επιτρέπουν στα τετελεσμένα να παγιώνονται», κι άλλα ανησυχητικά!
Αδικείται η Έκθεση αν ο αναγνώστης δεν τη διαβάσει ολόκληρη. Αναμένουμε απαντήσεις που να διορθώνουν και όχι να «δικαιολογούν» και να μονιμοποιούν μια απαράδεκτη κατάσταση!
