Ισότιμοι ιδρυτικοί εταίροι σε ένα κράτος που δεν θέλουν

Το επαναλαμβάνει τόσο συχνά ο Τουφάν Έρχιουρμαν! Ακόμα κι όταν σχολιάζει τις συμμαχίες της Κυπριακής Δημοκρατίας με άλλες χώρες. Αυτό, λέει, «είναι ήδη λανθασμένο από άποψη νομικού καθεστώτος. Διότι σε αυτό το νησί υπάρχουν Τουρκοκύπριοι, οι οποίοι αποτελούν έναν από τους δύο ισότιμους ιδρυτικούς εταίρους» (26/5/2026).

Αλλά και για οποιαδήποτε ζήτημα. Για «τα παιδιά, που εμποδίζονται να συνδεθούν με τη διεθνή κοινότητα», για παράδειγμα. «Ο τ/κ “λαός” είναι ένας από τους δύο ισότιμους ιδρυτικούς εταίρους, ουσιώδες στοιχείο και ισότιμοι ιδιοκτήτες του νησιού» (20/7/2026). Πουθενά δεν αναφέρει την Κυπριακή Δημοκρατία. Για να υπάρχει ένας γρίφος να λυθεί. Σε τι είναι οι Τ/κ «ένας από τους δύο ισότιμους ιδρυτικούς εταίρους»; Σε κάποια εταιρεία; Σε κάποια ποδοσφαιρική ομάδα;

Τα νησιά δεν ιδρύονται από ιδρυτικούς εταίρους, δημιουργούνται από φυσικές γεωλογικές διεργασίες, από κινήσεις των τεκτονικών πλακών που βύθισαν στη θάλασσα ή ανέδειξαν στην επιφάνεια κομμάτια ξηράς. Πριν από δεκάδες εκατομμύρια χρόνια! Αυτά περί της δημιουργίας του κόσμου μας. Έτσι, για να μαθαίνουμε.

Για να έχει νόημα, λοιπόν, το ότι οι Τουρκοκύπριοι είναι ένας από τους δύο ισότιμους ιδρυτικούς εταίρους πρέπει να συμπληρώνεις και την ουσία: Της Κυπριακής Δημοκρατίας. Του κράτους αυτού του νησιού. Αλλά αν θέλει να έχει λόγο στο κράτος της Κυπριακής Δημοκρατίας ως ιδρυτικός εταίρος, τότε τι θα γιορτάσει αύριο ο Έρχιουρμαν και θα εκφωνήσει πύρινους λόγους;

Για τον «τουρκοκυπριακό λαό» υπάρχει ένα κράτος στο οποίο είναι ιδρυτικός εταίρος και έχει σε αυτό το κράτος δικαιώματα και λόγο και υπάρχει κι ένα δεύτερο κράτος το οποίο του ανήκει κατ΄ αποκλειστικότητα. Τι λαός είναι αυτός; Μοναδικός στον πλανήτη!

Πότε ήταν ιδρυτικοί εταίροι οι Τ/κ, όμως. Και δεν μας αφορά η άποψη νομικού καθεστώτος. Μας αφορά η ουσία, η πραγματική ζωή, ο πραγματικός συνεταιρισμός. Που ξεκίνησε με τις υπογραφές των συμφωνιών Ζυρίχης – Λονδίνου, αλλά από την ώρα των υπογραφών ξεκίνησε η προσπάθεια διάλυσης του συνεταιρισμού. Πάνε χρόνια που δημοσιεύτηκε το έγγραφο (και σε αυτή τη στήλη), που ανακαλύφθηκε στο γραφείο Τ/κ υπουργού, μετά την αποχώρηση των Τ/κ από την κυβέρνηση. Έχει ημερομηνία 14/9/1963, και φέρει τις υπογραφές του Φαζίλ Κουτσιούκ, αντιπροέδρου της Κυπριακής Δημοκρατίας και του Ραούφ Ντενκτάς Προέδρου της Τουρκικής Κοινοτικής Συνέλευσης. Ήταν το τουρκικό σχέδιο με όλα τα βήματα που θα έκαναν οι Τουρκοκύπριοι αποχωρώντας από την Κυπριακή Δημοκρατία: δημιουργία δικής τους κυβέρνησης και βουλής, ανακήρυξη της τουρκικής δημοκρατίας και αναγνώρισή της από την Τουρκία, συγκέντρωση της τουρκοκυπριακής κοινότητας σε μια ζώνη…

Δηλαδή, σχεδίαζαν τι θα κάνουν για να διαλύσουν τον συνεταιρισμό από την πρώτη στιγμή που υπόγραψαν τις συμφωνίες και έγιναν ισότιμοι ιδρυτικοί εταίροι. Έφτασαν μέχρι το 1983 (15 Νοεμβρίου) για να ανακηρύξουν το κράτος που επιδίωκαν από το 1960. Το έστησαν σκορπώντας θάνατο, προσφυγιά, τραγωδίες και το γιορτάζουν σε βάρος της Κυπριακής Δημοκρατίας, και με ένα τουρκικό οπλοστάσιο να απειλεί τους εταίρους τους. Αλλά ταυτόχρονα θέλουν και δικαιώματα και, θέλουν να έχουν και λόγο και πλούτο ως ισότιμος ιδρυτικός εταίρος του άλλου κράτους, αυτού που πολέμησαν και πολεμούν να εξαφανίσουν.

Με σχέδια, λοιπόν, από το 1960, με θύλακες από το 1963, με βομβαρδισμούς το 1964, με εισβολή το 1974 και κατοχή επί 52 χρόνια και με την αποσχιστική ανακήρυξη της «τδβκ» από το 1983, η κοινότητα των Τουρκοκυπρίων παραμένει πάντα στην παρανομία. Μακριά από τον κόσμο, όπως ομολογούν οι ίδιοι, παρίες της διεθνούς κοινότητας. Αλλά αυτό δεν είναι αρκετό για να αρχίσουν να σκέφτονται ότι η πάροδος των χρόνων δεν δημιουργεί δίκαιο. Και καλούν εμάς να αποδεχτούμε την πραγματικότητα.

Αδύνατο να καταλάβουν, κι εμείς δεν τους το εξηγούμε, ότι αυτοί είναι που πρέπει να αντιμετωπίσουν την πραγματικότητα. Ότι θα συνεχίσουν να ζουν στην παρανομία, θα συνεχίσουν να επιβιώνουν με τα ψίχουλα που τους ρίχνει η Τουρκία, θα συνεχίσουν να μεγαλώνουν τα παιδιά τους μέσα σε κλεμμένες περιουσίες, θα συνεχίσουν να μην έχουν πρόσβαση στον έξω κόσμο παρά μόνο μέσω της Τουρκίας ή μέσω της Κυπριακής Δημοκρατίας. Αυτή κι αν είναι πραγματικότητα!