Πάρτι ασυδοσίας από τα λαμόγια με το ΕΕΕ αλλά το κράτος ύπνωττε! Αλλάξετε νομοθεσία!

Αν υπάρχει ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα, στο οποίο συμπυκνώνονται όσα στρεβλά και νοσηρά κουβαλά αυτός ο τόπος, αυτό βρίσκεται στις αποκαλύψεις της Ελεγκτικής Υπηρεσίας για το Ελάχιστο Εγγυημένο Εισόδημα. Μια ακόμη υπόθεση η οποία έρχεται να αποθεώσει το περιβόητο «This is Cyprus». Κάθε σκάνδαλο προκαλεί ενίοτε οργή. Στην προκειμένη περίπτωση, όμως, η πρόκληση ξεπερνά κάθε όριο. Επειδή αφορά την καταλήστευση της κοινωνικής αλληλεγγύης.

Αφορά ανθρώπους οι οποίοι αντιμετώπισαν την κρατική πρόνοια ως προσωπικό ταμείο. Αφορά ένα Υφυπουργείο που επέτρεπε, με την ανεπάρκεια των ελέγχων του, να συνεχίζεται αυτό το απαράδεκτο πάρτι. Ας δούμε μερικά από τα ευρήματα, για να αντιληφθούμε το μέγεθος της ασυδοσίας, αφού οι αριθμοί προκαλούν αποστροφή.

Πρώτη περίπτωση: Αιτητής που δήλωνε ότι βρισκόταν σε διάσταση και είχε τρία παιδιά, εισέπραξε σε επτά χρόνια €102.528. Οι κρατικές υπηρεσίες ελέγχου χρειάστηκαν επτά ολόκληρα χρόνια για να διαπιστώσουν ότι τα στοιχεία που είχε δηλώσει ήταν αναληθή!

Δεύτερη περίπτωση: Πρόσωπο με καταθέσεις €679.024 εισέπραξε €84.616 σε επιδόματα. Η δικαιολογία ήταν ότι τα χρήματα προέρχονταν από αποζημίωση ατυχήματος. Τελικά, η αίτηση τερματίστηκε το 2024 λόγω αναληθών στοιχείων για εισοδήματα και οικογενειακή κατάσταση. €679.024 στην τράπεζα και το χέρι απλωμένο στο δημόσιο ταμείο!

Τρίτη περίπτωση: Δύο αιτητές με καταθέσεις €439.611 και €302.889 εισέπραξαν αντίστοιχα €90.839 και €111.820. Όταν η Ελεγκτική Υπηρεσία αναζήτησε την απαραίτητη τεκμηρίωση για τις εξαιρέσεις που τους παραχωρήθηκαν, τα δικαιολογητικά δεν βρέθηκαν. Ούτε στον αρχικό έλεγχο ούτε στον επανέλεγχο του 2026!

Τέταρτη περίπτωση: Αιτητής με ακίνητη περιουσία αξίας €210.400 συνέχισε να λαμβάνει ΕΕΕ, παρότι το Υφυπουργείο γνώριζε από το 2022 ότι η περιουσία του είχε αυξηθεί. Δεν μπήκε καν στον κόπο να επανεξετάσει την υπόθεση. Αυτή είναι η περίφημη κρατική εποπτεία!

Πρόκειται για την άλλη όψη της ντροπής. Διότι δεν είναι μόνο οι επιτήδειοι που προκαλούν βδελυγμία. Είναι και η κρατική υπηρεσία, που όφειλε να προστατεύει το δημόσιο χρήμα αλλά αποδείχθηκε ανίκανη να κάνει στοιχειωδώς τη δουλειά της. Όταν 242 από τις 252 αιτήσεις που εξετάστηκαν παρουσίαζαν εκκρεμότητες ελέγχου, δεν μιλάμε για μεμονωμένα λάθη. Πρόκειται για συστημική αποτυχία.

Βρε αθεόφοβοι, το Ελάχιστο Εγγυημένο Εισόδημα (ΕΕΕ) δεν είναι φιλοδώρημα. Είναι χρήματα των φορολογουμένων. Πολλοί από τους οποίους τα πληρώνουν μετά δυσκολίας. Σφίγγοντας υπερβολικά το ζωνάρι. Είναι η συνεισφορά μιας κοινωνίας για να μπορεί να επιβιώσει ο άνεργος, ο ανάπηρος, ο μονογονιός, ο άνθρωπος που πραγματικά δεν έχει τα αναγκαία για να ζήσει. Μόνο αηδία μπορεί να αισθανθεί κάποιος για αυτούς τους τύπους, που ανακάλυψαν εύκολο τρόπο να ζουν εις βάρος των υπολοίπων.

Η αντίδραση του κράτους για αυτά τα λαμόγια, δεν μπορεί να περιοριστεί σε μερικές διαπιστώσεις, κάποιες επιστολές και τον τερματισμό μιας αίτησης. Ναι, απαιτούνται αυστηροί και συστηματικοί έλεγχοι, υποχρεωτικές διασταυρώσεις στοιχείων, αναζήτηση και επιστροφή των καταβληθέντων ποσών. Απαιτείται, όμως, και αλλαγή της νομοθεσίας. Απαιτούνται αποτρεπτικές ποινές για όσους αποδεδειγμένα εξαπατούν το κράτος. Χωρίς εκπτώσεις και χωρίς παραθυράκια.

Σε ένα κανονικό κράτος, θα λογοδοτούσε και το Υφυπουργείο Κοινωνικής Πρόνοιας. Δεν μπορεί να επικαλείται διαρκώς φόρτο εργασίας, διαδικασίες και ελλείψεις. Η προστασία των πραγματικά ευάλωτων δεν είναι μια γραφειοκρατική υποχρέωση. Είναι η αποστολή του. Όταν αποτυγχάνει τόσο εκκωφαντικά, πρέπει να υπάρχει και το ανάλογο κόστος. Στην Κύπρο όμως…

Αυτός ο τόπος δεν μπορεί να συνεχίσει να επιβραβεύει την ασυνειδησία και να τιμωρεί την εντιμότητα. Δεν έχουμε το παραμικρό δικαίωμα να κλείνουμε τα μάτια. Οφείλουμε να καταγγέλλουμε κάθε τέτοια ασυδοσία. Χωρίς συμψηφισμούς. Χωρίς κουκούλωμα. Χωρίς την κλασσική κυπριακή ατάκα «κρύψε να περάσουμε».

Δυστυχώς, το περιβόητο «This is Cyprus» είναι η νοοτροπία που κρατά την Κύπρο καθηλωμένη. Η αντίληψη για το δημόσιο χρήμα, ότι μπορεί ο καθένας να αρπάζει ό,τι προλάβει και ότι δεν θα λογοδοτήσει σε κανέναν αποτελεί διαχρονική γάγγραινα.

Αν θέλουμε να δούμε τη μικρή αλλά λατρεμένη πατρίδας μας να αλλάζει, να γίνεται καλύτερη, πρέπει να τελειώσει αυτή η αηδιαστική αντίληψη. Η κοινωνική πρόνοια είναι δίχτυ προστασίας για τους αδύναμους. Όχι λεία για τους επιτήδειους. Όποιος τη μετατρέπει σε μηχανισμό προσωπικού πλουτισμού δεν προσβάλλει απλώς το κράτος. Φτύνει κατάμουτρα ολόκληρη την κοινωνία!