To τίμημα του να μην είσαι ο εαυτός σου…

Μια μεσόκοπη κυρία απ’ το Μάντσεστερ συμμετέχει εθελοντικά σε εκπομπή της αγγλικής τηλεόρασης. Είναι από εκείνες που σου υπόσχονται «ριζική και εντυπωσιακή αλλαγή» στην εξωτερική σου εμφάνιση. Η …ψυχοθεραπευτική τους προσέγγιση είναι πως «άμα νοιώθεις ωραία απ’ έξω, θα νοιώθεις καλά κι από μέσα». Το αντίστροφο δεν πέρασε ποτέ από τον νου τους.

(Στη χώρα μας, διάβασα ότι αυξήθηκαν κατά 45% σε σχέση με πέρυσι οι διαφόρων ειδών χειρουργικές επεμβάσεις που βοηθούν τους υπέρβαρους να χάσουν πολλά από τα περιττά και επικίνδυνά τους κιλά. Πολλοί το πετυχαίνουν, πράγματι. Και γίνονται, όπως λένε οι ίδιοι αλλά και οι οικείοι τους, «άλλοι άνθρωποι»).

Μετά από παρέλευση μερικών μηνών κι αφού περάσει η ευφορία για το «ωραίο, νιού λουκ», ένα σημαντικό ποσοστό χειρουργημένων που δεν είχαν την απαραίτητη ψυχολογική στήριξη, πριν και μετά την εγχείρηση, μπήκαν σε μεγάλες περιπέτειες όσον αφορά την ψυχική τους υγεία.

Στις προηγμένες, ιατρικά, χώρες όπου η ψυχολογική υποστήριξη  ασθενούς που πρόκειται να υποβληθεί σε επέμβαση απώλειας βάρους είναι επιβεβλημένη, ξέρουν καλά ότι το από μέσα, είναι πολύ πιο σημαντικό από το απ’ έξω.

H Λιζ γιορτάζει σε λίγες μέρες τα 60α της γενέθλια. Θέλει να κάνει στον εαυτό της δώρο, «ένα ωραίο, καινούργιο λουκ». Γιατί όχι;

Την παραλαμβάνουν πρώτα οι δύο παρουσιάστριες της εκπομπής, υπεύθυνες και για την ενδυματολογική της μεταμόρφωση. Άλλοι  φροντίζουν την οδοντοστοιχία της, μαλλιά, επιδερμίδα και ό,τι άλλο «πρέπει να διορθωθεί».

Αφού την περάσουν από ένα «τεστ χρωμάτων», από το οποίο προκύπτει ότι το πράσινο-ασημί δένει άψογα με τα κόκκινα μαλλιά και το χλωμό της δέρμα, της δείχνουν φωτογραφίες συνομήλικών της, διάσημων αστέρων του Χόλιγουντ, όπως της Χόλι Χάντερ και της Τζίνα Ντέιβις –πραγματικά αστραφτερές, καλοντυμένες και σέξι– και προσπαθούν να πείσουν και εκείνην ότι «μπορείς και εσύ να γίνεις έτσι».

Η Λιζ από το Μάντσεστερ πανικοβάλλεται. Της αρέσει η ιδέα ότι μπορεί να γίνει σαν την Τζίνα Ντέιβις, αλλά την τρομάζει πιο πολύ γιατί ξέρει ότι δεν μπορεί.

Της δίνουν 2.000 λίρες για να πάει σε καταστήματα του Λονδίνου να αγοράσει όποια ρούχα θέλει, και νομίζει ότι θα την κάνουν «μια διαφορετική γυναίκα».

Η Λιζ, ποτέ στη ζωή της δεν είχε 2.000 λίρες να ξοδέψει για τον εαυτό της, μόνο για ρούχα. Μπήκε σε δύο πολυκαταστήματα του Λονδίνου, το Σέλφριτζες και το Χάροντς, αλλά βγήκε σχεδόν αμέσως. Έντρομη από τις τιμές που είδε στα ρούχα.

Έτρεξε, λοιπόν, στα πιο λαϊκά μαγαζιά που ξέρει από το Μάντσεστερ. Ξεχνώντας όλες τις οδηγίες και τα τεστ των ενδυματολογικών της γκουρού, άρχισε να ψωνίζει από …πανέρι. Εκεί ήταν οι ευκαιρίες. Πήρε μόνο 2-3  πράγματα. Ένα μπλουζάκι, μια φούστα, ένα ζευγάρι παπούτσια.

Οι παρουσιάστριες έγιναν έξαλλες μαζί της όταν είδαν τι είχε αγοράσει: «Ήρθες εδώ για να αλλάξεις τη ζωή σου και εσύ πήγες πίσω σε εκείνη που ξέρεις».

Η Λιζ καθόταν με σκυφτό κεφάλι και έκλαιγε γοερά. «Γιατί κλαις τώρα;», τη μάλωσαν. «Θέλεις να μείνεις μια ζωή βυθισμένη στη μιζέρια σου;». Εκείνη, όταν βρήκε, επιτέλους, την ανάσα της και μπόρεσε να ξαναμιλήσει, είπε: «Είναι πρόκληση στη ζωή που ζω να ξοδεύω τόσα χρήματα για ρούχα. Δεν είναι σωστό. Ντρέπομαι».

Και βέβαια, φοβόταν η καημένη! Γιατί ήξερε ότι το «όνειρο» κρατά πολύ λίγο και, όταν πέσουν οι τίτλοι του τέλους της σειράς, θα ξαναγυρίσει εκεί που ήταν.

Τα ασπρισμένα της δόντια, το ωραίο της χτένισμα, το πράσινο-ασημί φουστάνι και τα ακριβά της σκουλαρίκια, θα είναι μονάχα τα θλιβερά της «λάφυρα» από την τηλεοπτική βιομηχανία που την έκανε για μια βραδιά σταρ, αλλά ξεζούμισε την ψυχή της.

Είναι ωραία τα όνειρα. Όπως και τα παραμύθια. Δεν μπορούν να επιβληθούν, μόνο για να εξυπηρετήσουν αυτό που λέμε «συμφέρον», ή και «επιθυμία». Αυτά που οδηγούν με μανία στο κυνήγι του κέρδους, της σκληρής θρησκείας της εποχής.

Η Λιζ, όταν επέστρεψε στο Μάντσεστερ, δεν πήγε κατευθείαν στο σπίτι, όπου την περίμεναν ο άνδρας και τα τρία παιδιά της. Πήγε σε μια κλινική, με συμπτώματα «έντονης ανησυχίας». Βρίσκεται, λένε, στον προθάλαμο της κατάθλιψης…