Από ποιον κινδυνεύετε και σας πληρώνουμε φρουρούς κύριε Χαρτσιώτη; Πόση πρόκληση πια;

Σ’ αυτόν τον τόπο έχουμε χάσει εντελώς την αίσθηση του μέτρου. Όσες φορές και αν έχουμε επικρίνει φαινόμενα ασυδοσίας. Κάθε τρεις και λίγο επανέρχονται κάποιοι με ανάλογες προκλήσεις. Ξεχνώντας ότι τα δημόσια αξιώματα αποτελούν βήμα για προσφορά στο δημόσιο συμφέρον και όχι για το αντίθετο. Όχι για εξασφάλιση, με ανέλεγκτο τρόπο, προσωπικών προνομίων. Δυστυχώς, κάποιοι δίδουν την εντύπωση ότι θεωρούν το κράτος ως ένα μηχανισμό που υπάρχει για να εξυπηρετεί τις δικές τους ανάγκες. Ανεξαρτήτως θέσης και ιδιότητας.

Η περίπτωση του Μάριου Χαρτσιώτη αποτελεί χαρακτηριστικό παράδειγμα μιας τέτοιας αντίληψης. Ο άνθρωπος ολοκλήρωσε τη θητεία του ως υπουργός Δικαιοσύνης. Αποχώρησε από το υπουργικό αξίωμα και ανέλαβε καθήκοντα Επιτρόπου Προεδρίας. Δεν θα σχολιάσουμε το πώς απεδέχθη μια τέτοια αλλαγή από «δήμαρχος κλητήρας». Είναι δική του υπόθεση αυτή.

Η αλλαγή σε υποβαθμισμένο αξίωμα, όμως, αντί να επιφέρει περιορισμό των προνομίων που συνόδευαν το προηγούμενο αξίωμά του, συνοδεύτηκε από μια εξαιρετικά επιλεκτική μεταχείριση. Δύο αστυνομικοί για προσωπική φρούρηση, με καθήκοντα οδηγού και συνοδού, και υπηρεσιακή λιμουζίνα για τις μετακινήσεις του.

Ας βγει κάποιος να μας εξηγήσει με ποια λογική ένας Επίτροπος Προεδρίας χρειάζεται αστυνομική φρουρά, όταν κανένας άλλος Επίτροπος δεν απολαμβάνει αντίστοιχο προνόμιο. Ας βγει κάποιος να μας εξηγήσει, για ποιο λόγο ο κ. Χαρτσιώτης εξακολουθεί να διαθέτει αστυνομική συνοδεία μετά την αποχώρησή του από το Υπουργείο Δικαιοσύνης, όταν οι προκάτοχοί του, από τον Ιωνά Νικολάου μέχρι την Άννα Προκοπίου, δεν τυγχάνουν ανάλογης μεταχείρισης.

Δεν αμφισβητώ ότι οποιοσδήποτε, ανεξαρτήτως αξιώματος, δικαιούται προστασία εφόσον αποδεδειγμένα κινδυνεύει. Ακριβώς όμως γι’ αυτό, απαιτείται τεκμηριωμένη αξιολόγηση κινδύνου. Όχι αυθαίρετες αποφάσεις. Όχι προνομιακές εξαιρέσεις. Απαιτούνται εξηγήσεις.

Εδώ ακριβώς, βρίσκεται και η μεγαλύτερη πρόκληση. Εδώ και σχεδόν ένα χρόνο, κανείς δεν αισθάνθηκε την ανάγκη να ενημερώσει τους πολίτες για τους λόγους που ο κ. Χαρτσιώτης χρειάζεται δύο αστυνομικούς να τον συνοδεύουν. Κινδυνεύει από κάποιον; Υπάρχουν συγκεκριμένες απειλές εναντίον του; Έχει γίνει αξιολόγηση από την αρμόδια επιτροπή ασφαλείας της Αστυνομίας; Εάν ναι, στη βάση ποιων δεδομένων αποφασίστηκε ότι δικαιούται αυτή την προστασία;

Επιτέλους, κύριε Χαρτσιώτη, βγείτε δημόσια και απαντήστε. Δεν μπορεί να απολαμβάνετε ένα προνόμιο το οποίο πληρώνουν οι φορολογούμενοι και να θεωρείτε ότι δεν οφείλετε καμία εξήγηση. Επιτέλους, κύριε Αρχηγέ της Αστυνομίας, ξεκαθαρίστε ποιος έλαβε την απόφαση. Με ποια κριτήρια. Ποια ακριβώς είναι η αιτιολογία που δικαιολογεί τη διάθεση δύο αστυνομικών για την προσωπική του φρούρηση.

Η πρόσφατη παρέμβαση της Ελεγκτικής Υπηρεσίας, η οποία ζητά πλέον από την Αστυνομία τα κριτήρια και την αιτιολόγηση της απόφασης, καθιστά τις απαντήσεις επιτακτικές. Η όλη υπόθεση, μάλιστα, έχει ιδιαίτερη σημασία, επειδή ο υπουργός Δικαιοσύνης προχώρησε, πολύ ορθά, σε περικοπές αστυνομικών φρουρών από πρώην αξιωματούχους και άλλα πρόσωπα που απολάμβαναν αντίστοιχα προνόμια. Μειώθηκε ακόμη και η αστυνομική δύναμη που διατίθεται στον τέως Πρόεδρο της Δημοκρατίας. Και όμως, η φρουρά του κ. Χαρτσιώτη παρέμεινε ανέγγιχτη!

Το ίδιο ισχύει και για την κρατική λιμουζίνα. Γιατί χρειάστηκε να εγερθούν ζητήματα από την Ελεγκτική Υπηρεσία για να δοθούν διαβεβαιώσεις ότι δεν θα χρησιμοποιείται για προσωπικές μετακινήσεις εκτός υπηρεσιακών υποχρεώσεων; Ποιος αποφάσισε ότι ένας Επίτροπος δικαιούται τέτοια μεταχείριση; Ποιος ελέγχει εάν τηρούνται οι σχετικές διαβεβαιώσεις;

Δεν ζητείται τίποτε περισσότερο από το αυτονόητο. Ίση μεταχείριση, διαφάνεια και λογοδοσία. Δεν μπορεί να υπάρχουν δύο μέτρα και δύο σταθμά. Δεν μπορεί, ορθώς, να περικόπτονται προνόμια από άλλους αξιωματούχους και να διατηρούνται για έναν και μόνο επειδή κάποιος αποφάσισε ότι πρέπει να αποτελεί εξαίρεση.

Επιτέλους, πρέπει να γίνει κατανοητό ότι τα χρήματα του κράτους δεν είναι προσωπικό πορτοφόλι κανενός. Δεν ανήκουν στους υπουργούς, στους επιτρόπους, στους αξιωματούχους ή στους εκάστοτε εκλεκτούς της εξουσίας. Ανήκουν στους πολίτες, που πολλοί πληρώνουν από το υστέρημά τους για να συντηρούν αυτό το κράτος.

Επιτέλους, κύριε Χαρτσιώτη, αν κινδυνεύετε, βγείτε και πείτε το. Αν υπάρχουν συγκεκριμένοι λόγοι για να σας φρουρούν δύο αστυνομικοί, εξηγήστε τους. Αν όχι, με ποιο δικαίωμα συνεχίζετε ένα προνόμιο που ουδείς άλλος Επίτροπος και ουδείς προκάτοχός σας στο Υπουργείο Δικαιοσύνης απολαμβάνει;

Επιτέλους, αντιληφθείτε όλοι όσοι διαθέτετε μικρή ή μεγάλη εξουσία σε αυτό τον τόπο, ότι ο φορολογούμενος δεν είναι υποχρεωμένος να πληρώνει τον λογαριασμό της αδιαφάνειας και των επιλεκτικών προνομίων οποιουδήποτε.