Στην Κύπρο δια βίου δεν σημαίνει ακριβώς δια βίου

Στο πεδίο της δικαιοσύνης τι άλλο θα δουν τα μάτια μας; Καταδικάστηκε ο άλλος σε διά βίου φυλάκιση για φόνο εκ προμελέτης και με απόφαση του Συμβουλίου Αποφυλάκισης Κρατουμένων επ’ Αδεία, αποφυλακίστηκε στα 13 χρόνια. Στην Κύπρο φυλάκιση δια βίου, δεν σημαίνει δια βίου.

Στις 8 Οκτωβρίου 2013, στην Αγία Νάπα ο Παντελής Αντωνίου, 66 ετών, έπαιζε τάβλι με φίλο του. Ο δράστης κατέβηκε από το αυτοκίνητο και τον πυροβόλησε δύο φορές με κυνηγετικό όπλο. Καταδικάστηκε από το Κακουργιοδικείο και από το Εφετείο σε φυλάκιση δια βίου, που έγινε 13 χρόνια, και η οικογένεια του θύματος καταδικάστηκε για πάντα. Έτσι όπως το είπε ο γιος του στο philenews:

«Είμαστε τέσσερα αδέλφια, μαζί με τη μητέρα μου, η οποία βρίσκεται εν ζωή. Μας κατέστρεψε. Χάσαμε τον άνθρωπό μας χωρίς λόγο και αιτία και, παρά το γεγονός ότι πέρασαν τόσα χρόνια, ακόμη δεν γνωρίζουμε γιατί τον σκότωσε».

Άγνωστα τα κριτήρια του Συμβουλίου, βασίζονται λέει στους νόμους, αλλά προσέξτε το παράδοξο: Η οικογένεια θύματος δολοφονίας δεν επιτρέπεται να πει τη γνώμη της στο Συμβούλιο. Η Κύπρος μπορεί να είναι και η μοναδική χώρα της Ευρώπης που συμβαίνει αυτό. Σίγουρα από τις ελάχιστες. Υπάρχουν κράτη που αν δεν συναινέσει η οικογένεια του θύματος, αν δεν πεισθεί ότι ο δράστης μετανόησε, δεν υπάρχει περίπτωση να αποφυλακιστεί.

Το ακόμα πιο παράδοξο, όμως, είναι το εξής: Ο αιτητής μπορεί να εμφανιστεί στο Συμβούλιο και να ισχυριστεί ότι επικοινώνησε με την οικογένεια του θύματος και ότι τον συγχώρεσε. Αλλά το Συμβούλιο δεν έχει τη δυνατότητα να διασταυρώσει αυτή την πληροφορία, δεν δικαιούται να ακούσει την οικογένεια. Ακούει μόνο τον δράστη!

Η οικογένεια του θύματος διαμηνύει μέσω του philenews ότι η μεγαλύτερη ανησυχία της είναι η ασφάλειά της. «Δεν ξέρουμε ακόμη, μετά από τόσα χρόνια, γιατί σκότωσε τον πατέρα μου», λέει ο Κώστας Αντωνίου. «Είναι έξω και κυκλοφορεί ελεύθερος. Ανησυχούμε πλέον και δεν ξέρουμε τι να κάνουμε. Βγαίνουμε έξω από το σπίτι και φοβόμαστε. Αισθανόμαστε ανασφάλεια».

Ναι, αλλά ο νόμος δεν λέει τίποτε για την οικογένεια του θύματος. Ούτε καν ότι πρέπει κάποιος να ενημερώσει αυτούς τους ανθρώπους! Το Συμβούλιο παίρνει εκθέσεις από την Αστυνομία, τις Ψυχιατρικές Υπηρεσίες, τις Υπηρεσίες Κοινωνικής Ευημερίας και το Τμήμα Φυλακών. Και θεωρείται αυτό αρκετή ενημέρωση για να πάρει την απόφασή του και να μετατρέψει την διά βίου φυλάκιση (απόφαση Κακουργιοδικείου και Εφετείου) για φόνο εκ προμελέτης, σε φυλάκιση 13 χρόνων.

Ε, είμαστε μεγάλοι επιστήμονες με τέτοιους νόμους!

Δια βίου ή ισόβια, πάντως, σημαίνει για όλη τη διάρκεια της ζωής. Είναι η ανώτατη ποινή που επιβάλλεται από τα δικαστήρια. Έτσι ξέρουμε!

>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>

ΕΝΤΥΠΩΣΙΑΣΤΗΚΑΜΕ!

Καλά έκανε ο Κώστας Φυτιρής και έδωσε, όπως είπε, συγχαρητήρια στην Αστυνομία για την εξιχνίαση της δολοφονίας στη Λεμεσό. «Διότι λειτούργησε όπως ακριβώς πρέπει», είπε, «συνδυάζοντας, αξιολογώντας όλες τις πληροφορίες, εξετάζοντας όλα τα πιθανά σενάρια και καταλήγοντας μέσα σε πολύ λίγες ημέρες στην εξιχνίαση μιας υπόθεσης που θα μπορούσε να πάρει και χρόνια, εάν δεν λειτουργούσε έτσι η Αστυνομία».

Πράγματι είναι υπόθεση που θα μπορούσε να πάρει χρόνια. Της αξίζουν συγχαρητήρια της Αστυνομίας που πρόλαβε τον ύποπτο λίγες ώρες πριν φύγει από την Κύπρο. Αλλά, για να λέμε αλήθειες, έτσι έπρεπε να λειτουργεί πάντα, να το θεωρούμε δεδομένο δηλαδή ότι θα συνδυάζει και θα αξιολογεί όλες τις πληροφορίες, θα εξετάζει όλα τα πιθανά σενάρια και θα εξιχνιάζει όλες τις υποθέσεις.

Στην Κύπρο που είμαστε ένα χωριό μπορεί ακόμα και μια πληροφορία για το γαύγισμα του σκύλου που έμεινε κλεισμένος στο διαμέρισμα, να βοηθήσει αν οι αστυνομικοί είναι σε εγρήγορση και το μυαλό τους συνδυάζει πληροφορίες. Εντυπωσιαστήκαμε για την επιτυχία σε αυτή την υπόθεση, αλλά θα έπρεπε να ήταν σύνηθες φαινόμενο, να μην μας παραξενεύει.