Ένα καυγά ρε παιδιά, τον έχουν ανάγκη!

Δες περισσότερα άρθρα του philenews όταν αναζητάς ειδήσεις στην Google

Εκδίδει ανακοίνωση ο ΔΗΣΥ για το ΑΚΕΛ, επειδή κατηγόρησε ο Στέφανος Στεφάνου την Πινδάρου από το βήμα της Κεντρικής Επιτροπής. «Συστημένη επίθεση» από τον Γενικό Γραμματέα του ΑΚΕΛ, με στόχο να προκληθεί και απάντηση. Αξιοποίησε την πάσα Στεφάνου, που διετέλεσε και ποδοσφαιριστής στα νιάτα του, ο Δημοκρατικός Συναγερμός και απάντησε. Και από το σημείο εκείνο ξεκίνησε ο πόλεμος των ανακοινώσεων. Στο τέλος χάθηκε και το μέτρημα.

Την είχαν ανάγκη και τα δυο κόμματα αυτή την αντιπαράθεση, αυτόν το χαρτοπόλεμο. Όπως παλιά. Σήκωσαν «σκόνη», νομίζοντας ότι μπορεί να οδηγήσει όλο τούτο στην πόλωση. Αυτό λειτουργούσε κάποτε. Όταν υπήρχε μεγάλος κομματικός πυρήνας, ο οποίος ήταν από… μπετόν. Σήμερα ο σκληρός πυρήνας έχει συρρικνωθεί.

Τα δυο μεγαλύτερα κόμματα, έχουν κατά καιρούς συγκρουστεί, αλλά και σε άλλες περιπτώσεις συνεργαστεί. Κυρίως σε σχέση με το Κυπριακό. Αλλά στην τελευταία προεδρική εκλογή, το 2023, υπήρξε μια πρωτόγνωρη, για κάποιους, συνεργασία, όταν από τον κομματικό μηχανισμό του ΔΗΣΥ, «έστελναν» ψηφοφόρους στον υποψήφιο του ΑΚΕΛ, για να αντιμετωπισθεί ο «κοινός εχθρός». Και δεν ήταν μια συγκαλυμμένη πριμοδότηση, αλλά υπήρξαν και δημόσιες τοποθετήσεις υποστήριξης, από στελέχη του Δημοκρατικού Συναγερμού, ακόμη και από τους λεγόμενους σοφούς, τους «δημογέροντες» του κόμματος. Αυτό, βέβαια, μπορεί και να μην επαναληφθεί. Ακόμη και στην περίπτωση κατά την οποία ένα από τα δύο κόμματα, βρεθεί εκτός δεύτερου γύρου στις προεδρικές του 2028. Κι αυτό γιατί τα δεδομένα δεν είναι τα ίδια, ενώ δεν αποκλείεται αυτή τη φορά να τους… πάρουν με τις πέτρες!

Τα δυο κόμματα συνεργάσθηκαν στο παρελθόν κι ας μην το παραδέχονται. Εκτός από το 2023, ένα παράδειγμα, που συχνά- πυκνά μνημονεύεται, είναι το μέτωπο που διαμορφώθηκε το 1985 εναντίον του τότε Προέδρου, Σπύρου Κυπριανού, με φόντο το Κυπριακό. Τότε εκείνο το μέτωπο, η συνεργασία, στοίχισε στον έναν από τους «δυο εταίρους», στο ΑΚΕΛ, τα ποσοστά του οποίου εκείνη τη χρονιά, σε βουλευτικές εκλογές, μειώθηκαν σημαντικά και το κόμμα περιορίσθηκε στην τρίτη θέση, πίσω από ΔΗΣΥ και ΔΗΚΟ. Κάποτε ο ΔΗΣΥ στήριζε -μέχρι και πριν τις εκλογές- στο Κυπριακό, Πρόεδρο, ο οποίος εκλέγηκε από το ΑΚΕΛ (Γιώργο Βασιλείου) και το ΑΚΕΛ επένδυε στον Αναστασιάδη, μέχρι και το Κραν Μοντανά. Αλλά και ο Νίκος Αναστασιάδης, βρισκόμενος στην αντιπολίτευση, είχε στηρίξει, μέχρι ενός σημείου, τον Δημήτρη Χριστόφια. Τέτοιες αλληλοστηρίξεις ήταν συνηθισμένες.

Γενικά αυτές οι πολιτικές συμπεριφορές αφορούν τις κομματικές κι άλλες ελίτ. Δεν αφορούν τον πυρήνα των ψηφοφόρων. Κι αυτό γιατί οι πλείστοι, οι παλαιότεροι κατά κύριο λόγο, μεγάλωσαν και γαλουχήθηκαν πολιτικά έχοντας αντίπαλο δέος.

Είναι σαφές πως ο ΔΗΣΥ χρειαζόταν επειγόντως την αντιπαράθεση, για να αποσπαστεί η προσοχή από τα εσωκομματικά του. Και άρπαξε την ευκαιρία για καυγά. Την ίδια ώρα, στο ΑΚΕΛ, βγαίνοντας προς αναζήτηση υποψηφίου θέλησαν να στοχοποιήσουν τον ΔΗΣΥ. Και μπορεί η ηγεσία του ΑΚΕΛ να μη βρει υποψήφιο σε ψαροταβέρνα, όπως χαριτολογώντας και κυριολεκτώντας είπε ο Στέφανος, αλλά ούτε και στις Λαϊκές Οργανώσεις θα τον εντοπίσει, καθώς ψάχνει στο καλάθι της νεοφιλελεύθερης δεξιάς. Το γιατί οι επιλογές βρίσκονται σε αυτό το (ιδεολογικό και πολιτικό) καλάθι, είναι ένα θέμα που θα πρέπει κάποια στιγμή να απασχολήσει τη δημόσια σφαίρα.

Η πόλωση ως εργαλείο συσπείρωσης δυνάμεων φαντάζει στις μέρες μας ξεπερασμένο. Η πόλωση υπάρχει ως φαινόμενο όταν συγκρούονται δυο εντελώς χωριστοί κόσμοι. Με έντονα διαφορετικές απόψεις.

Υ.Γ. Στην εξίσωση της πόλωσης, θέλησε να μπει και το ΕΛΑΜ, με «επιθέσεις» κατά του ΑΚΕΛ για ένα θέμα από το παρελθόν, που αφορά χρηματοδότηση του κόμματος από την ΕΣΣΔ. Το ΕΛΑΜ εγείρει το ζήτημα τούτο, ζητώντας απαντήσεις (προηγήθηκαν άλλοι που ήγειραν το θέμα). Για το ίδιο θέμα, το ΕΛΑΜ δεν έχει δώσει απαντήσεις. Και δεν αφορά το ζήτημα, ασφαλώς, σοβιετική χρηματοδότηση, αλλά χρυσαυγίτικη.