Δες περισσότερα άρθρα του philenews όταν αναζητάς ειδήσεις στην Google
Add philenews.com on Google
Στο προσκήνιο το κρυμμένο έγκλημα του εργασιακού trafficking, μέσα από τον εντοπισμό αλλοδαπού που ζούσε σε άθλιες συνθήκες σε κτηνοτροφική μονάδα στην επαρχία Λάρνακας, όπως δήλωσε προχθές Τρίτη (27/10) η υπεύθυνη του Γραφείου της Αστυνομίας για Καταπολέμηση της Εμπορίας Προσώπων, ανώτερη υπαστυνόμος, Ελένη Μιχαήλ. Και με την ευκαιρία, μεταφέρω εδώ τη φωνή κάποιων από αυτούς τους σύγχρονους σκλάβους της Κύπρου (όχι μόνο της κατεχόμενης, αλλά και της ελεύθερης…) που τόλμησαν να καταγγείλουν τα δεινά τους, όπως την κατέγραψα σε ρεπορτάζ.
Ο Μαχμούντ από την Αίγυπτο, μου περίγραψε την εμπειρία της εργοδότησης του σε φάρμα αιγοπροβάτων σε χωριό της Λευκωσίας σαν τη χειρότερη της ζωής του, τόσο για τις ατέλειωτες ώρες καθημερινής δουλειάς, όσο και για τη διαμονή του σε μια μικρή παράγκα μέσα στη φάρμα «γεμάτη έντομα και ερπετά». Μου είπε ότι αρρώστησε με ψηλό πυρετό, λόγω του έντονου στρες. «Όταν ζήτησα φάρμακα και παραπονέθηκα στον “μάστρο”, με άφησε χωρίς φαγητό για τρεις μέρες και αναγκαζόμουν να τρώω σκουπίδια… Έφερνε φαγητό στα σκυλιά της μάντρας, αλλά εμένα με άφηνε νηστικό». Συνάντησα τους Ινδούς Dalbir, Amrinder και Balbir στη Λευκωσία, ενώ περίμεναν να καταθέσουν ως μάρτυρες κατηγορίας στις δίκες εναντίον των εκμεταλλευτών τους.
Ο Dalbir δούλευε σε χοιροστάσιο και αγελαδοτροφείο σε χωριό της Λευκωσίας. «Η δουλειά μου άρχιζε στις 5 το πρωί μέχρι τις 8 τη νύκτα… χωρίς φαγητό. Τέλειωνα από το χοιροστάσιο και περπατούσα για 40 λεπτά να πάω σε μιαν άλλη φάρμα του “μάστρου” μου… για 400 ευρώ τον μήνα. Μετά από έξι μήνες, τέλειωσε η άδεια παραμονής μου… ο “μάστρος” μου με κτυπούσε κάθε μέρα, αφού από την πολλή δουλειά ήμουν κουρασμένος και δεν μπορούσα να τα κάνω όπως ήθελε».
Ο Amrinder δούλευε σε μάντρα προβάτων στην Πάφο, 5-6 χιλιόμετρα από κατοικημένη περιοχή. «Τους πρώτους 4 μήνες, δούλευα από τις 5 πρωί μέχρι τις 9:30 τη νύκτα, με ένα διάλειμμα μιας ώρας το μεσημέρι. Ο “μάστρος” μου, όχι μόνο δεν με πλήρωνε, αλλά με χαστούκισε μερικές φορές. Γι’ αυτό σηκώθηκα κι έφυγα και δούλεψα μετά για 9 μήνες σε φάρμα αγελάδων στο Ακάκι. Ήταν λίγο καλύτερος ο “μάστρος” μου εκεί, αλλά με απέλυσε γιατί δεν πήγαν καλά οι δουλειές του».
Ο Balbirδούλεψε σε φάρμα προβάτων στην Τίμη της Πάφου. «Ήμουν μόνο ένας εργάτης για χίλια πρόβατα… δούλευα από τις 4 το πρωί, μέχρι τις 9 τη νύκτα». Σημειώνω ότι στην τεράστια πλειονότητά τους, οι αλλοδαποί εργάτες από τρίτες χώρες αποσιωπούν τη μεσαιωνική μεταχείριση που βιώνουν, «επιλέγοντας» τις αλυσίδες τους μπροστά στο αδιέξοδο της ανεργίας και την προοπτική της απέλασης…
