Δες περισσότερα άρθρα του philenews όταν αναζητάς ειδήσεις στην Google
Add philenews.com on Google
Μια συνέχεια του χθεσινού κειμένου στη στήλη, που τέλειωσε με αναφορά στη συνάντηση που τον Οκτώβρη 2010 είχε ο τότε πρωθυπουργός της Ρωσίας, Βλαντίμιρ Πούτιν,με τη Ναταλία Σολζενίτσινα, χήρα του αντικαθεστωτικού Ρώσου νομπελίστα συγγραφέα, Αλεξάντρ Σολζενίτσιν, για να τη συγχαρεί για την επιμέλεια του μνημειώδους βιβλίου του συζύγου της «Τo Αρχιπέλαγος Γκουλάγκ».
Το βιβλίο που αποκάλυψε στον κόσμο το δολοφονικό σύστημα φυλακών της Σοβιετικής Ένωσης και που μέχρι το 1989 ήταν απαγορευμένο στη χώρα, εντάχθηκε με εντολή του Πούτιν στο πρόγραμμα διδασκαλίας των ρωσικών λυκείων. Είπε ο Πούτιν σε δήλωση του για το βιβλίο, ότι «αποτελεί βασικό ανάγνωσμα για τους Ρώσους μαθητές και η έκδοσή του είναι σημαντικό γεγονός με ιδιαίτερη συμβολική σημασία, καθώς η κυκλοφορία του συνέπεσε με τις παραμονές της “Ημέρας Μνήμης για τα θύματα της πολιτικής καταστολής” που γιορτάζουμε στη χώρα μας στις 30 Οκτωβρίου».
Σημειώνω ότι αυτή η «Ημέρα Μνήμης» καθιερώθηκε στη Ρωσία πριν 36 χρόνια ακριβώς, όταν η ρωσική μη κυβερνητική οργάνωση Memorial εγκατέστησε στις 28-30 Οκτωβρίου 1990 στην πλατεία Λουμπιάνκα της Μόσχας, μια μεγάλη γρανιτένια πέτρα, προερχόμενη από τα διαβόητα νησιά Σολοβέτσκι, στη μνήμη των εκατομμυρίων πολιτικών κρατουμένων που φυλακίστηκαν, υπέστησαν φριχτές κακουχίες και πέθαναν στα απάνθρωπα στρατόπεδα εγκλεισμού του σοβιετικού καθεστώτος που είχαν λειτουργήσει μέχρι τότε σε όλη τη σοβιετική επικράτεια.
Τα ορθόδοξα μοναστήρια στα νησιά αυτά, είχαν μετατραπεί το 1923 από το καθεστώς, σε στρατόπεδο θανάτου των διαφωνούντων. Το ζήτημα αυτό είχα συζητήσει στο πλαίσιο συνέντευξης με τον πατέρα Σάββα Μιχαηλίδη, 79 χρόνων σήμερα, πρώην εφημέριο της Ρωσικής Εκκλησίας της Λεμεσού και άριστο γνώστη της ρωσικής γλώσσας. Είχαμε καθίσει στον περίβολο της ρωσικής εκκλησίας Φιλανθρώπου Χριστού στο Ζακάκι και, μεταξύ άλλων, μου αφηγήθηκε την προσπάθειά του ως νεαρός φοιτητής να μάθει ρωσικά, οπότε είχε πληροφορηθεί για το κάτεργο των νησιών Σολοβέτσκι.
Μου είπε ότι μετά τις θεολογικές σπουδές του στην Αθήνα, έμαθε καλά τη ρωσική γλώσσα, όταν έζησε δύο χρόνια (1971-1973) ως εργάτης στην ορθόδοξη γυναικεία μονή της Αγίας Σκέπης στο Bussy en Othe της Βουργουνδίας στη Γαλλία. Ρωσικά τον δίδασκε τότε η Ρωσίδα μοναχή Σεραφίμα (Αντωνίνα) Οσόργκινα (1901-1985), ο αδελφός της οποίας, Γκεόργκι Οσόργκιν, που ήταν αξιωματικός στον τσαρικό στρατό, είχε φυλακιστεί από το σοβιετικό καθεστώς στη βάρβαρη φυλακή των νησιών Σολοβέτσκι και είχε εκτελεστεί το 1929, μαζί με πολλούς άλλους.
Την περίπτωσή του αφηγείται ο Αλεξάντρ Σολζενίτσιν στο «Αρχιπέλαγος Γκουλάγκ». Ξανακουβέντιασα χθες το θέμα τηλεφωνικά με τον πατέρα Σάββα και για λίγα λεπτά ταξιδέψαμε ξανά μαζί, στα μακρινά νησιά Σολοβέτσκι, στα βορειοδυτικά σύνορα της Ρωσίας με τη Φινλανδία…
