Με ιπτάμενα αυτοκίνητα, ενώ ο κόσμος αδυνατεί να σταθεί στα πόδια του

Ιστορία για την αυτοκίνηση γράφτηκε με τα ιπτάμενα οχήματα που παρουσίασαν Tesla και SpaceX.

Σαν ταινία φαντασίας, το Roadster, το ηλεκτρικό υπεραυτοκίνητο του Έλον Μασκ μπορεί να απογειώνεται από το έδαφος, να πραγματοποιεί περιστροφές στον αέρα, να κινείται ανάποδα. Επιταχύνει, μάλιστα, από ακινησία στα 97 χλμ./ώρα σε χρόνο λιγότερο του ενός δευτερόλεπτου (μόλις στα 0,81).

Το αυτοκίνητο κέρδισε τις εντυπώσεις και μονοπώλησε το ενδιαφέρον. Ζούμε στο μέλλον, αν και τα ιπτάμενα αυτοκίνητα σύμφωνα με το συλλογικό φαντασιακό της δεκαετίας του ‘80, καθυστέρησαν κατά 26 χρόνια, μιας και τα ανέμεναν με την αλλαγή της χιλιετίας.

Ασφαλώς, πρόκειται για σπουδαίο τεχνολογικό επίτευγμα. Ο άνθρωπος εξακολουθεί να καταργεί όρια που κάποτε θεωρούνταν αδιαπέραστα. Με μια, ωστόσο, ενοχλητική υποσημείωση. Μαθαίνουμε στα αυτοκίνητα να πετούν και την ίδια στιγμή εκατομμύρια άνθρωποι πασχίζουν να σταθούν στα πόδια τους.

Η φτώχεια μαστίζει χώρες ή και ηπείρους, η ενεργειακή επισφάλεια απειλεί νοικοκυριά, οι πόλεμοι καταστρέφουν ζωές και η πρόσβαση σε βασικά αγαθά δεν είναι, ενίοτε, πράγμα αυτονόητο.

Μπορούμε να εκτοξεύσουμε ένα αυτοκίνητο στον αέρα, να το βλέπουμε να κάνει κόλπα, αλλά αδυνατούμε να εξασφαλίσουμε αξιοπρεπή διαβίωση για όλους.

Κατοικούμε κατά το ήμισυ σε μια φούσκα μέλλοντος. Μέσα σ’ αυτή πρυτανεύουν προηγμένες τεχνολογίες και φουτουριστικά γκατζετάκια. Αναπτύσσεται η τεχνητή νοημοσύνη, οδηγούνται ιπτάμενα οχήματα, ο άνθρωπος μετακομίζει στη Σελήνη.

Έξω, όμως, από τη φούσκα αυτή, οι άνθρωποι αγωνιούν για τον επόμενο λογαριασμό ηλεκτρικού ρεύματος. Βλέπουν τα τετραγωνικά στα σπίτια να μειώνονται, αλλά τα ενοίκια να αυξάνονται. Διαπιστώνουν ότι τους κοστίζουν ακριβότερα τα τρόφιμα, που συχνά δεν αρκούν για όλους, ενώ γίνονται αβάσταχτες και οι μετακινήσεις.

Το δίχως άλλο η μεγαλύτερη πρόκληση δεν είναι να νικήσουμε τη βαρύτητα, αλλά τις κοινωνικές ανισότητες.

Αυτό, ναι, θα ήταν μια πραγματική επανάσταση!