Δες περισσότερα άρθρα του philenews όταν αναζητάς ειδήσεις στην Google
Add philenews.com on Google
Κάποιες φορές η πολιτική εγκλωβίζεται στο λαϊκισμό των ίδιων των πολιτικών. Το Πόθεν Έσχες είναι μια χαρακτηριστική περίπτωση τού πώς η σπουδή για δήθεν διαφάνεια μετατρέπεται τελικά σε τροφή για κουτσομπολιό, αρνητικά σχόλια και πολιτική απαξίωση. Και το τραγικό της όλης ιστορίας είναι πως παραμένουν και οι ίδιοι εκτεθειμένοι, αφήνοντας ευαίσθητα δεδομένα στο έλεος και τον επαγγελματισμό του κάθε δημόσιου υπαλλήλου της Βουλής που αναλαμβάνει να αναρτήσει τη δήλωση Πόθεν Έσχες του κάθε βουλευτή.
Η διαφάνεια και η λογοδοσία δεν διασφαλίζονται με το να βγάζει φάτσα φόρα ο κάθε βουλευτής και ο κάθε αξιωματούχος τα περιουσιακά του στοιχεία. Και τι με αυτό δηλαδή; Έχει σημασία το τι έχει ο καθένας ή το πώς απέκτησε αυτά που έχει; Διότι, το να έχει κάποιος δύο ή τρία ακίνητα, είτε από κληρονομιά, είτε γιατί τα αγόρασε με χρήματα που κέρδισε μέσα από τη δουλειά του, δεν αποτελεί κανένα πρόβλημα. Γιατί, λοιπόν, αυτός ο άνθρωπος να είναι υποχρεωμένος να εκτίθεται στον κάθε κακοπροαίρετο και κουτσομπόλη που βρίσκει την ευκαιρία να ξεψαχνίσει τι περιουσία έχει ο κάθε πολιτειακός αξιωματούχος;
Το ζητούμενο είναι να διασφαλίζεται ότι εξετάζεται ο τρόπος με τον οποίο ο κάθε πολιτειακός αξιωματούχος αποκτά τα όποια περιουσιακά του στοιχεία, από τον καιρό που αναλαμβάνει ένα δημόσιο αξίωμα το οποίο καλείται να υπηρετήσει.
Ποιος, άλλωστε, είναι ο σκοπός του ελέγχου και της διαφάνειας; Να αποτρέπονται φαινόμενα εξυπηρέτησης συμφερόντων, διαπλοκής και εκμετάλλευσης της θέσης που κάποιος κατέχει και καλείται να υπηρετήσει. Θα διαφανεί, άραγε, αυτό μέσω μιας δήλωσης Πόθεν Έσχες, στην οποία θα γράψει ο καθένας αν διαθέτει σπίτι σε ολόκληρο ή μισό οικόπεδο και πόσο αγόρασε το αυτοκίνητο που κρατεί; Εξυπηρετεί τη διαφάνεια να ξέρουμε εάν ο τάδε ή ο δείνα βουλευτής ή άλλος πολιτειακός αξιωματούχος κληρονόμησε από τους γονείς του τρία ακίνητα και πού βρίσκονται αυτά; Ή μήπως θα διαφανεί αυτό από τη δήλωση καταθέσεων; Ασφαλώς και όχι.
Διαφάνεια ασφαλώς και πρέπει να υπάρχει και, για να προκύψει διαφάνεια, πρέπει να υπάρχει και λογοδοσία. Μηχανισμοί υπάρχουν για να διασφαλιστεί αυτό, χωρίς κατ’ ανάγκην να υποχρεούται ο καθένας να βγάζει στη φόρα ό,τι έχει και δεν έχει και να εκτίθεται στα μάτια του καθενός.
Αυτά επί της ουσίας και γενικότερα. Είναι ένα θέμα που πρέπει να δει η Βουλή και η αρμόδια Επιτροπή Θεσμών. Και αυτό που έγινε προχθές, με τη διαρροή προσωπικών και ευαίσθητων δεδομένων, είναι μια καλή ευκαιρία για προβληματισμό και βελτιωτικές κινήσεις. Φτάνει πια να χορεύουν όλοι στους ρυθμούς του κάθε λαϊκιστή που θέλει να πουλά μούρη. Δεν αντιλαμβάνονται ορισμένοι ότι αυτό υποσκάπτει την πολιτική ζωή και, κατ’ επέκταση, την ίδια τη Δημοκρατία;
Γιατί κάποιος επιτυχημένος επιχειρηματίας ή επιστήμονας ή έστω επαγγελματίας στον τομέα του να θέλει να ασχοληθεί με την πολιτική; Για να γίνεται βορά στον όχλο των Μέσων Κοινωνικής Δικτύωσης; Ή μήπως είναι τυχαίο που πλέον έχουμε πάρει την κατηφόρα της πολιτικής εξαθλίωσης; Οδεύουμε με ιλιγγιώδη ταχύτητα στην εποχή της δικτατορίας της μετριότητας, του ψώνιου και της ηλιθιότητας. Δυστυχώς, αυτή είναι η πραγματικότητα της πολιτικής ζωής σήμερα.
Απ’ εκεί και πέρα, πολύ σωστά η Πρόεδρος της Βουλής ζήτησε έρευνα και έκθεση γεγονότων. Πρέπει να αναζητηθούν ευθύνες και να αποδοθούν. Το «συγγνώμη, λάθος» δεν περνά πλέον. Ο καθένας αναλαμβάνει την ευθύνη των πράξεών του.
Έχει δίκιο και η Ειρήνη Χαραλαμπίδου για όσα αναφέρει στην επιστολή της προς τη σύσκεψη αρχηγών, όπως έχει δίκιο και ο Γιώργος Παμπορίδης για όσα ανέφερε σχετικά με το λαϊκισμό, αλλά και τις ποινικές ευθύνες που πρέπει να αναζητηθούν
