Δες περισσότερα άρθρα του philenews όταν αναζητάς ειδήσεις στην Google
Add philenews.com on Google
Ο έγκαιρος εντοπισμός των θυμάτων εμπορίας προσώπων στην Κύπρο από τους επαγγελματίες των κρατικών υπηρεσιών πρώτης γραμμής και η κρίσιμη σημασία του μεταξύ τους συντονισμού, ήταν στο επίκεντρο της παρέμβασης που έκανε η λειτουργός Α΄ του Γραφείου της Επιτρόπου Διοικήσεως και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, Μελίνα Τριγγίδου, στην ημερίδα του υπουργείου Δικαιοσύνης και Δημόσιας Τάξης με θέμα την εμπορία προσώπων την περασμένη Παρασκευή (16/10) στη Δημοσιογραφική Εστία στη Λευκωσία.
Τόνισε ότι «η αντιμετώπιση της εμπορίας προσώπων δεν μπορεί να εξαντλείται στη διερεύνηση και την καταστολή του εγκλήματος, αλλά περιλαμβάνει εξίσου την υποχρέωση του κράτους να εντοπίζει τα θύματα και τελικά να δημιουργεί τις προϋποθέσεις ώστε να μπορέσουν να αποδεσμευτούν ουσιαστικά από τις συνθήκες που τα κατέστησαν ευάλωτα στην εκμετάλλευση». Η κυρία Τριγγίδου χρησιμοποίησε δύο υποθετικά παραδείγματα που περιγράφουν με σαφήνεια τη θέση της ότι σε κάθε περίπτωση πρέπει «να αποφεύγεται το ενδεχόμενο ένας άνθρωπος να χαθεί μέσα στα κενά που μπορεί να δημιουργηθούν μεταξύ διαφορετικών υπηρεσιών και διαφορετικών διαδικασιών». Το πρώτο παράδειγμα αφορά ένα άνδρα υπήκοο τρίτης χώρας εργαζόμενο σε γεωργική επιχείρηση που κατέφυγε σε μια υπηρεσία για να πει ότι δεν του καταβάλλεται ο μισθός του και το δεύτερο σε μια αλλοδαπή γυναίκα που έχει ήδη παραπεμφθεί ως πιθανό θύμα εκμετάλλευσης, αλλά περιμένει να ολοκληρωθεί η διαδικασία αναγνώρισης, χωρίς να γνωρίζει πώς θα ζήσει μέχρι τότε. Όπως είπε χαρακτηριστικά η Μελίνα Τριγγίδου, «ο άνθρωπος του πρώτου παραδείγματος μπορεί να φύγει από την υπηρεσία με έναν τηλεφωνικό αριθμό για να διεκδικήσει τα δεδουλευμένα του. Ή μπορεί ένας λειτουργός να κάνει μία ακόμη ερώτηση και να αντιληφθεί ότι πίσω από την απλήρωτη εργασία υπάρχουν ενδείξεις μιας πολύ σοβαρότερης κατάστασης. Η γυναίκα του δεύτερου παραδείγματος μπορεί να ακούσει απλώς ότι “η υπόθεσή της εξετάζεται”. Ή μπορεί το σύστημα, παράλληλα με την εξέταση της υπόθεσής της, να φροντίσει ώστε να είναι ασφαλής, ενημερωμένη και υποστηριζόμενη και να μην αναγκαστεί να επιστρέψει στην κατάσταση από την οποία προσπαθεί να ξεφύγει». Όπως επεσήμανε η ομιλήτρια, «η πραγματική δοκιμασία ενός συστήματος προστασίας, δεν βρίσκεται μόνο στο νομοθετικό του πλαίσιο, αλλά και στις καθημερινές αποφάσεις των ανθρώπων που καλούνται να το εφαρμόσουν: Στο αν κάποιος θα αναγνωρίσει μια ένδειξη και θα κάνει μία επιπλέον ερώτηση, στο αν μια παραπομπή θα παρακολουθηθεί και στο αν μια καθυστέρηση θα αντιμετωπιστεί ως απλό διοικητικό ζήτημα ή ως πιθανός κίνδυνος για έναν άνθρωπο». Κατέληξε τονίζοντας ότι η επιτυχής αντιμετώπιση της εμπορίας προσώπων δεν πρέπει να μετριέται μόνο… αριθμητικά, αλλά και «με το κατά πόσο οι άνθρωποι που εντοπίσαμε ως θύματα προστατεύθηκαν, αποκαταστάθηκαν και απέκτησαν ξανά πραγματικό έλεγχο στη ζωή τους»…
