Σίριαλ «Melios Zoo Park»: Ο καθρέφτης ενός ανίκανου κράτους

Αν θέλει κάποιος να καταλάβει πώς λειτουργεί το κυπριακό κράτος, δεν χρειάζεται να ανατρέξει σε πορίσματα και εκθέσεις. Αρκεί να παρακολουθήσει το σίριαλ του Melios Zoo Park. Μια υπόθεση που συνεχίζεται για τουλάχιστον 20 χρόνια. Συνέτριψε ακόμη και τα πασίγνωστα σίριαλ του Φώσκολου. Η «Λάμψη» κράτησε 14 σεζόν και το «Καλημέρα ζωή» 13.

Το σενάριο του δικού μας σίριαλ πλουσιότατο! Καταγγελίες, προειδοποιήσεις, άδειες, δικαστικές διαδικασίες και κρατικές υπηρεσίες που ανταλλάσσουν ευθύνες σαν να παίζουν πινγκ πονγκ. Και μέσα από όλα αυτά, εκείνη που γίνεται βορά στα δόντια των ζώων του πάρκου είναι η αξιοπιστία ενός κράτους καφενείο.

Η πρόσφατη απόδραση της αρκούδας επανάφερε το ζήτημα στην επικαιρότητα. Μαζί της, επανήλθαν και όλα όσα ακούμε εδώ και χρόνια. Ο διευθυντής των Κτηνιατρικών Υπηρεσιών, Χριστόδουλος Πίπης, προχώρησε σε σοβαρές καταγγελίες για τις εγκαταστάσεις, τις αδειοδοτήσεις και τις εισαγωγές ζώων. Αναφέρθηκε σε αυθαίρετες αναπτύξεις, περίφραξη κρατικών τεμαχίων και μη συμμόρφωση με υποδείξεις της Πολεοδομίας. Έκανε, επίσης, λόγο για άδεια ζωολογικού κήπου που έληξε το 2017!

Προσέξτε, όμως, το εξωφρενικό. Την ώρα που όλα αυτά καταγγέλλονται από αρμόδια χείλη, ο συγκεκριμένος χώρος εξακολουθεί να λειτουργεί!

Δεν μιλάμε για μια γραφειοκρατική εκκρεμότητα που χάθηκε σε κάποιο συρτάρι. Μιλάμε για μια υπόθεση που απασχολεί επί δύο δεκαετίες την κοινωνία. Με εμπλοκή άγριων ζώων, ζητήματα ασφάλειας και δικαστικές διαδικασίες. Ποιο είναι το τραγελαφικό; Η Πολιτεία παρουσιάζεται ανίκανη να ξεκαθαρίσει το αυτονόητο. Τι ακριβώς επιτρέπεται να λειτουργεί εκεί και υπό ποιες προϋποθέσεις;

Το κράτος, βεβαίως, έχει πάντοτε τις εξηγήσεις του. Η μία υπηρεσία παραπέμπει στην άλλη. Η Πολεοδομία έχει τις δικές της διαδικασίες. Οι Κτηνιατρικές Υπηρεσίες τις δικές τους. Ο Έπαρχος τις δικές του. Οσονούπω, προστέθηκε και ο Επαρχιακός Οργανισμός Αυτοδιοίκησης στο κάδρο της ευθύνης.

Ανάμεσα, λοιπόν, σε επιστολές, γνωματεύσεις και δικαστικές αποφάσεις, η ουσία εξαφανίζεται. Όλοι γνωρίζουν κάτι. Όλοι έχουν να πουν κάτι. Όλοι δείχνουν προς κάποια κατεύθυνση. Όμως, η λύση του προβλήματος αγνοείται. Στην Κύπρο έχει καταστεί πια αξίωμα: Πολλές οι αρμοδιότητες αλλά ορφανή η ευθύνη!

Δεν είναι δική μας δουλειά να αποφασίσουμε αν ο συγκεκριμένος χώρος είναι νόμιμος ή παράνομος. Αυτό προκύπτει από τη νομοθεσία, τις άδειες και τις δικαστικές αποφάσεις. Οι πολίτες, όμως, απαιτούν απαντήσεις και αποτελέσματα. Τελεσίδικα και ξεκάθαρα!

Αν υπάρχουν παρανομίες, γιατί δεν αντιμετωπίζονται; Αν υπάρχουν δικαστικές αποφάσεις, γιατί δεν εφαρμόζονται; Αν οι αρμοδιότητες είναι μπερδεμένες, γιατί δεν ξεκαθαρίστηκαν τόσα χρόνια; Αν η νομοθεσία παρουσιάζει κενά, γιατί δεν φρόντισαν οι κυβερνήσεις και οι αρμόδιες αρχές να τα καλύψουν;

Η νομιμότητα και το κράτος δικαίου δεν είναι μενού από το οποίο επιλέγουμε τι θα εφαρμόσουμε σήμερα και τι θα αφήσουμε για αύριο. Είναι εξοργιστικό για τους συνεπείς πολίτες. Όποιος λειτουργεί μια επιχείρηση χωρίς τις απαιτούμενες άδειες βρίσκεται αντιμέτωπος με το νόμο. Δικαιολογημένα.

Πώς γίνεται, λοιπόν, στην προκειμένη περίπτωση, διάφορες κρατικές υπηρεσίες να καταγγέλλουν επί χρόνια σοβαρά προβλήματα σε μια συγκεκριμένη περίπτωση, αλλά να μην λαμβάνονται τελεσίδικα μέτρα; Ο νόμος δεν μπορεί να είναι αυστηρός για μερικούς και  διαπραγματεύσιμος για άλλους.

Το Melios Zoo Park σαφώς και δεν είναι το μεγαλύτερο πρόβλημα της Κύπρου. Είναι, όμως, ο καθρέφτης των παθογενειών της. Ο καθρέφτης ενός κράτους που το χαρακτηρίζει η ανίκανη διοίκηση. Ενός κράτους που συγχέει τη θεσμική ευθύνη με την υπηρεσιακή αλληλογραφία. Ενός κράτους που αδυνατεί να ξεχωρίσει την εφαρμογή του νόμου από την έκδοση ανακοινώσεων.

Αμέτρητες οι φορές που οι πολίτες παρακολούθησαν δημοσίως να τίθεται θέμα για τη νομική υπόστασή του πάρκου. Αμέτρητες οι φορές ακούσαμε κρατικούς αξιωματούχους να λένε ότι είναι παράνομο. Αμέτρητες οι φορές που παρακολουθήσαμε κρατικές υπηρεσίες να μιλάνε για παράνομες εισαγωγές ζώων. Αμέτρητες οι φορές που ακούσαμε τον ιδιοκτήτη του να απαντά στις κρατικές υπηρεσίες και να προβάλει διάφορους ισχυρισμούς. Παράλληλα, ακούσαμε πολλές φορές να γίνεται λόγος για δικαστικά μέτρα και αποφάσεις. Τι τρομερό όμως. Μετά από 20 χρόνια ακόμη εργάζεται κανονικά!!!

Αν ο κρατικός μηχανισμός δεν μπορεί μέσα σε δύο δεκαετίες να κλείσει ένα παράνομο -κατά τον ισχυρισμό των υπηρεσιών του- πάρκο, τότε καλύτερα να κλείσει το ίδιο το κράτος.

Η αρκούδα βρέθηκε να κυκλοφορεί ελεύθερο για μερικές ώρες. Το πραγματικό πρόβλημα, όμως, κυκλοφορεί ελεύθερο εδώ και χρόνια. Φοράει γραβάτα, κρατάει φακέλους και κρύβεται πίσω από πινακίδες υπηρεσιών. Είναι πλέον εξόφθαλμο το συμπέρασμα. Δεν αρκεί να έχουμε ευρωπαϊκούς νόμους. Πρέπει να διαθέτουμε και ευρωπαϊκό κράτος.

Αν οι αρμόδιες αρχές κρίνουν ότι ο χώρος πρέπει να κλείσει, ας εφαρμόσουν τον νόμο. Για την ακρίβεια αυτό έπρεπε να είχαν πράξει εδώ και 20 χρόνια. Αρκετά με το πινγκ πονγκ των αρμοδιοτήτων. Τελικά, το ερώτημα δεν είναι πως η αρκούδα δραπέτευσε από το κλουβί της. Είναι πώς ένα ολόκληρο κράτος κατάφερε να εγκλωβιστεί επί 20 χρόνια στο κλουβί της ανικανότητας!