Σημειωματάριο: Το 2003 «δεν έκανε» ο Κασουλίδης, σήμερα η Αννίτα

Την άνοιξη του 2003 ο Φρίξος Κουλέρμος, ιδιοκτήτης και εκδότης της εφημερίδας «Αλήθεια», μας κάλεσε (την ομάδα των πολιτικών συντακτών) στο γραφείο του, στον πάνω όροφο του ομώνυμου συγκροτήματος στην Πινδάρου, για να συζητήσουμε πώς θα καλύπταμε τις εσωκομματικές εκλογές στον Δημοκρατικό Συναγερμό, που θα διεξάγονταν τον Μάη του ίδιου έτους. Υποψήφιο οι Νίκος Αναστασιάδης και Ιωάννης Κασουλίδης.

Ο πρώτος επαναδιεκδικούσε την προεδρία του κόμματος. Ο δεύτερος, μετά τη μακρά θητεία του ως υπουργός Εξωτερικών του Γλαύκου Κληρίδη, θέλησε να αμφισβητήσει την πρωτοκαθεδρία του Αναστασιάδη, κρίνοντας πως το κόμμα, μετά την ήττα στις προεδρικές του 2003, έπρεπε να προχωρήσει σε αλλαγή.

Οι οδηγίες ήταν ξεκάθαρες: «Καλύπτουμε και τους δύο ως εφημερίδα. Αυτός που πρέπει να κερδίσει είναι ο Αναστασιάδης». Είχε κριθεί εκείνη τη στιγμή ότι χρειαζόταν να παραμείνει ο Αναστασιάδης για να διατηρηθεί η συνοχή του κόμματος, λόγω των αναταραχών μετά την εκλογική ήττα. Κρίθηκε τότε πως ο Κασουλίδης δεν είχε εκείνα τα προσόντα ηγέτη που απαιτούσε η συγκυρία.

Στις εκλογές της 25ης Μαΐου 2003 ο Νίκος Αναστασιάδης επανεξελέγη στην προεδρία του ΔΗΣΥ, εξασφαλίζοντας ποσοστό 55% έναντι 45% του Ιωάννη Κασουλίδη.

Θυμήθηκα το περιστατικό αυτό την περασμένη Πέμπτη, ακούγοντας τους συναδέλφους να μεταδίδουν από τα γραφεία του ΔΗΣΥ στην Πινδάρου ότι ο Φρίξος Κουλέρμος είχε ανέβει στον 5ο όροφο μαζί με τον Αβέρωφ Νεοφύτου. Η παρουσία του δεν θα έπρεπε να αποτελεί έκπληξη για όσους παρακολουθούν από κοντά το κομματικό ρεπορτάζ και τα τεκταινόμενα στον ΔΗΣΥ, αφού από καιρό είχε κινητοποιηθεί για να «πείσει» την Αννίτα Δημητρίου να μην εκδηλώσει ενδιαφέρον και να αφήσει ελεύθερο το πεδίο στον Αβέρωφ.

Για το τι λέχθηκε στον 5ο όροφο το απόγευμα της Πέμπτης κυκλοφορούν ήδη πολλά και διάφορα, πολιτικά και μη. Ψίθυροι και κουτσομπολιά, στα οποία δεν θα σταθώ. Σημασία έχει η κρίση που προηγήθηκε.

Για την Αννίτα Δημητρίου κρίθηκε από κάποιους ότι δεν μπορεί να κερδίσει τον Νίκο Χριστοδουλίδη στις προεδρικές εκλογές του 2028. Όπως κρίθηκε και το 2003 πως ο Ιωάννης Κασουλίδης δεν έκανε για πρόεδρος του ΔΗΣΥ.

Αλλά γιατί ο Αβέρωφ Νεοφύτου να μπορεί να κερδίσει το 2028 τον Νίκο Χριστοδουλίδη; Το 2023 αποκλείστηκε από τον πρώτο κιόλας γύρο, παρά τον πόλεμο φθοράς που επιχείρησε εναντίον του Ν. Χριστοδουλίδη, με ρητορική και χαρακτηρισμούς πρωτοφανείς για τα κυπριακά πολιτικά δεδομένα.

Στο διάστημα που μεσολάβησε μετά την πανωλεθρία του ’23, ο Αβέρωφ προετοιμαζόταν και, τη δεδομένη στιγμή, ξανακτύπησε, χρησιμοποιώντας περίπου την ίδια τακτική με την προηγούμενη φορά. Βγήκε πρώτος και ανακοίνωσε υποψηφιότητα, βάζοντας πίεση σε όποιον άλλο ενδιαφερόταν.

Σε αντίθεση με τον Νίκο Χριστοδουλίδη, που άντεξε στις επιθέσεις του Αβέρωφ και στο τέλος τον κέρδισε στην κάλπη, η Αννίτα Δημητρίου έμεινε «ζωντανή» στην κούρσα μόνο για ένα δεκαήμερο.

Αν όμως άλλοι την έκριναν, τα επιχειρήματα τα έδωσε η ίδια. Ο στρατός των συμβούλων, παρατρεχάμενων και μελών του «σκιώδους υπουργικού» που έστησε η κ. Δημητρίου στην Πινδάρου αποδείχθηκε χάρτινος. Στην πιο κρίσιμη φάση της κομματικής της πορείας, όπως ίσως φανεί στο μέλλον, δεν βρέθηκε κανείς να την υπερασπιστεί.

Ήταν δίπλα της μόνο όσο την έσπρωχναν προς εκεί που είχαν και οι ίδιοι συμφέρον. Πρωταγωνιστές στην ανθρωποφαγία εναντίον όσων είχαν αντίθετη άποψη ή ασκούσαν κριτική. Η ευθύνη, ωστόσο, ήταν δική της, γιατί τους επέλεξε και τους άκουε. Πίστευε ότι έτσι θα γινόταν Πρόεδρος της Δημοκρατίας…

Ο Ιωάννης Κασουλίδης, που το 2003 «δεν έκανε» για πρόεδρος του ΔΗΣΥ, πέντε χρόνια αργότερα ήταν ο υποψήφιος του κόμματος στις προεδρικές εκλογές. Οι κρίσεις μπορεί να καθορίζουν τις εξελίξεις της στιγμής, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι είναι και σωστές.